Lydia; bir başlangıç, Lydia, bir intihar; Lydia, her şeydi. Lydia; hissedilmeyeni hissettiren, bütün hislerin buluştuğu yer, kişiydi. Lydia; bir zamandı, bir zamanların en güzeli. Lydia bir kavramdı; olmayanı olduran. Lydia, bir tanrıydı. Bir maktülü arşı alaya çıkaran. Lydia bir sanıydı. Bir adamı diri diri yerin dibine sokan. Lydia ruhsuzdu, ruhlar aleminin ruhsuzu. Kısacası sevgili okur; Lydia bir senaristin not defterinden dökülen en hisli dizelerdi. Katilimin gözlerinden öperim. Bu dizeleri bir kitap olarak yayınlayamamın sebebi yine Lydia oldu. Tek kelimesini bile umursamadığı ancak her dizesini göğsümde okumasına rağmen...

Bazı bazı ağırlaşır, bazıları tanır bu halleri ve bazen olmayacak şeyler olur. Bazen olur, hiç olmaz.