-მიყვარხარ, მაგრამ... ჩემი არ ხარ

" -ამდენად ბინძური ვარ შენთვის, რომ არც კი მეხები? " 🌙

ფლეიბოი, მდიდარი, ჩხუბისთავი ბიჭები 😉😉

"ალექსანდრემ გამიღიმა. უბრალოდ ერთი მზერით მომწამლა. და ეს საკმარისი იყო რომ უსასრულობა შემეგრძნო".

შენ, შენ და ისევ შენ...

სრულიად შემთხვევით გოგონა შეესწრება საზარელ პროცესს, მკვლელობას, შემდეგ გოგონა იწყებს ფიქრს შეატყობინოს თუ არა პოლიციას. საბოლოოდ ის დააპირებს პოლიციის განყოფილებაში წასვლას თუმცა. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . როგორ განვითარდება მოვლენები ამას ფიკის წაკითხვის შემდეგ გაიგებთ. 🔥👍😂❤❤❤❤🥵🔞🖤🤍

ალექსანდრეს და ელენეს საერთო წარული აქვთ. წარსულის შესახებ არავინ იცის, ყველაზე ახლო მეგობრებმაც კი. განვლილი დრო თითქოს ყველას დავიწყებული აქვს, ან თავს აჩვენებენ... წარსულს აჩრდილები მოჰყავს... სიყვარულზე უარს ამბობენ, მაგრამ ამ გრძნობას დრო ქაღალდის ფურცელივით მარტივად ვერ ახუნებს, თანაც წარსული თავისას იბრუნებს!

- თავს ნუ მაჩვენებ! ნუ იქცევი ისე თითქოს გადარდებ! აქ რატომ მომიყვანე საერთოდ? მთელი არსებით გეზიზღები! ეს ორივემ კარგად ვიცით! - ვყვიროდი, რადგან საკმარისი ავიტანე ამ ხნის მანძილზე. - მეზიზღები! ვერ გიტან! ყველაფერი, როგორც იქცევი, დადიხარ, საუბრობ! სუნთქავ! გაბრაზებული კარებთან მივედი, მაგრამ გაღების საშუალება არ მომცა. წინ გადამეღობა. შევხედე.მიკვირდა, მისი საქციელი მთელი ამ დროის განმავლობაში. თვალებში მხოლოდ სიბრაზე და სიძულვილი უელავდა. იმდენად მომიახლოვდა, რომ მის სუნთქვასაც კი ვგრძნობდი კისერთან. ნელ-ნელა ჩემი სახე მისკენ მიიზიდა და ტუჩებზე ხარბად დამაცხრა.