"Eksiklerimiz kusurlarımız değildir." Ailem beni hep bunu söyleyerek büyütmüştü. Eksikleri olan insanları dışlamamayı, onları sevmeyi öğretmişlerdi. Ama neden bahsettikleri şey kendi başlarına gelince bana sahip çıkmamışlardı, yük olarak görmüşlerdi. Benim güzel bir hayatım vardı. Sevecen bir ailem vardı. Beni çok seven bir nişanlım. Gerçekleştireceğim hayallerim... Sonra bir gün bir kaza geçirdim. İlk başta seslerim, sonra nişanlım, sonra ailem sırayla terk etti. En sonunda kazaya sebep olan kişi ile kaldım. Sonra kalbim "Artık konuşma sırası bende" dediğinde bende sesizce onu dinlemeye başladım.

Bölümler güncelleniyor. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

"Göğüslerin... Sikeyim, yumuşacıklar!" Sertliğini bir kez daha bana ittiğinde kendime engel olamayarak "Efser!" diye inledim. Bu sanki onu teşvik etmiş gibi hareketlerini sertleştirdi. "Söyle, güzelim." Vücudumun her bir yanı alev alev yanıyordu ve ben bunu nasıl bitireceğimi bilemiyordum. "Sızlıyor!" Ağlamaklı çıkan sesim beni bile şaşkına uğratırken beynimi tamamen kaybettiğime emin olmuştum. Söylediğim şeyle birkaç saniye duraksadı ve hırçın gözlerini gözlerime çevirdi. "Sikeyim, Alım. Sen beni delirtmek mi istiyorsun?" Hafifçe üzerimde doğruldu ve bakışlarıyla tenimi yakmaya başladı. Göğüslerim odak noktasıyken sanki çok önemli bir şeye bakıyormuş gibi gözünü bile kırpmıyordu. Bir eliyle nazikçe sağ göğsümü okşadı ve başparmağıyla ucunu ezdi. Başım tekrardan geriye gittiğinde "Efser!" diye inledim ihtiyaçla. "Durmamız gerekiyor biliyorsun değil mi?" Kavislenen belimin yatakla arasındaki boşluktan faydalanarak elini belime sardı. Başparmağıyla beyaz tenimi talan ederken göbek deliğime kadar ilerlettiği dokunuşları sorduğu soruya fazlasıyla tezattı. "Durmak istemiyorum!" Küçük bir çocuk gibi mızmızlandığımda dudakları kıvrıldı ve gözleri ışıldadı. Vücudunu tekrar üzerime serdiğinde büyük bir heyecan sardı bedenimi. ........ Dreame uygulamasında hikayenin 13 bölümü mevcuttur ve devam etmektedir.

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

"Aşk zaaftır, nefret güç." ℘ Küçüklüğünden beri yetenekli bir kumarbaz olarak yetiştirilen Adena, gizli bir görevle gittiği şehirde Kara'yı öldürdüğünü sanarak görevi tamamlar. Yıllar sonra, Adena hayatının en önemli gününü yaşarken öldürdüğünü sandığı adam, karşısına gözlerinde intikam kıvılcımları tutuşarak çıktığında işler hiç de Adena'nın istediği gibi gitmeyecektir. "Seni bir kez vurdum. Bir kez daha vuramaz mıyım sanıyorsun?" "Sen beni bir kez daha vurursun. Ama bir kez daha öldüremezsin." KARAVİDAR