Eliz ve Devrim'i bir araya getiren korkunç gece onlara başka ne felaketler getirecektir?

Arkadaşının aklına uyup numara sallayan Ecem Akar, yazdığı kişi mafya çıkarsa ne olur? Kitabımda kendi kitabınızın reklamını yapmayın. Kitabımda başka kitaplardan bahsetmeyin.

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?

Yanlış numaraya mesaj atan mafya nereden bilebilirdi bu kadar tatlı bir belaya bulaşacağını

Arkadaşlarının zorla istekleri doğrultusunda gittiği boks maçında yaralanan boksöre suni teneffüs yapmasıyla başlayan olaylar.. Eda bu 4 adamla ne yapacağını bilemezken onlara önemli duygular beslediğini fark eder ve bu duygular karşı taraf içinde geçerlidir. 4 adamdan hoşlanmak ne kadar doğru? (Grup ilişkisidir ona göre okuyunuz!) +18,küfür tarzı şeyler barındırır! Sevmiyorsanız yargılamak ve boş yorum yapmak yerine kaydırınız ve bir daha uğramamak üzere siktirip gidebilirsiniz!

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

"Aras ne yapıyorsun?" "Bu evde kaldığın sürece istediğimi yapabileceğimi söyledim." "Taciz?" "Hoşuna gidiyor. Eğer istemiyorsan gidebilirim." Aras tam üstümde duruyordu. Nefesini hissedebiliyordum. Ne demem gerektiğini bilemedim. Aras gülümsedi. Ama bu gülümsemenin altında bir hayal kırıklığı olduğuna eminim. Kalkmak için geri çekildiğinde bileğinden tuttum. Refleksle yaptığım hareketin karşılığında yüzümü tutup kendine hızla çekti ve beni öptü. İlk başta bu hızlı hareketine karşılık veremedim ama o kadar iyi öpüşüyordu ki ayak uydurmamak imkansızdı.

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."