Zamanı geri sardıktan sonra, eski eşimle yaptığım ikinci evlilik tamamen çocuk sahibi olmak içindi. Perişanlıklarla dolu bir evlilik hayatı. Sevgiden yoksun bu evlilikteki tek umudum, doğacak çocuktu. İlk hayatım, kimliği belirsiz bir saldırganın hedefi olmamla trajik bir şekilde son bulmuştu. 'Eğer geri dönebilseydim, onu asla sevmezdim.'

(DÜZENLENECEKTİR.) Siz: Gönderdiğiniz elbise istediğim elbise değil ve yırtık göndermişsiniz. Siz: Sizi şikayet edeceğim. 0541**: Yanlış yazdınız. Siz: Ne demek yanlış yazdınız numaranız buydu. '11.05.23 11.08.23'

Evren beni bu cümleyi kuracak kadar çaresiz bırakmıştı; Hayatta kalmak için herkesi geride bırakmaya hazırım...

Çıtı pıtı, konuşmayı çok seven, deli dolu Mine... Ve mahallenin ağır abisi; aynı zamanda Mine'nin abisinin en yakın dostu olan Arslan... Yanlışlıkla atılan tek bir mesaj, nelere yol açabilirdi? Mine: Bana çabuk iç çamaşırının linkini atıyorsun hemen! Mine: Gördüğüm an, bu benim olmalı dedim . Mine: Bizim buradan almadığın kesin. (Görüldü) Mine: Ay ne görüldü atıyorsun? İlk defa senden bir şey istedim. Mine: Ne olur yani atsan? Arslan abi: Ne diyorsun Mine? Arslan abi: Ne iç çamaşırı! Beni nereden gördün?

Exso: Kızım o yanında ki dallama kim! Azra: seni ilgilendirmeyen biri!!!! Exso: Basmazsam orayı en adi şerefsizim. Azra: Zaten öylesin puşt! (+18 bulunur.)

[tamamlandı] Bakışları yere odaklıyken duyduğu kahkaha seslerine kulaklarını tıkamak istedi. Yağız öksüz değildi ancak en çok bugünlerde hissediyordu annesinin yokluğunu.

UYARI : "HİKAYE DE YER YER YETİŞKİN İÇERİKLİ SAHNELER OLACAKTIR ! ALINTI : "Benim ilk yanlışım sendin Dağhan. Ben hayatımda ilk kez kalbime söz geçiremedim, bana rağmen, korkularıma rağmen seni sevmesini engelleyemedim. Ve sen Dağhan, sen şimdi beni tekrar yetim bıraktın, sen şimdi beni bir kez daha öksüz bıraktın." Dağhan yıkılmaz bir edayla tam karşımda durup söylediklerimi dinlerken ben paramparça olmuştum. Gözlerinde ki duygusuzlukla yarışırdı gözlerimde ki acı. "Senden beni sevmeni ben istemedim gece. " Gözyaşlarımı tutamadım hayatımda ilk kez, gözyaşlarım bir bir akarken acıyla gülümsedim. "Ama sevdim. Benim sevgimin sana bir zararı yoktu Dağhan, ama senin öfken beni bir kez daha kimsesizlikle tanıştırdı. Ben bir kez daha annemle babamı kaybettim Dağhan, senin yüzünden! " Daha fazla dayamayarak dizlerimin üzerine düştüğümde gökyüzü de benim gibi dayanamayarak şiddetli bir gürültüyle gürledi ve ardından sağanak şeklinde attı içindekileri, ben içimde ki acıyı atsaydım tüm ülke sular altında kalırdı. Ama bunu yapacak kadar bile gücüm kalmamıştı. Dağhan bana doğru bir adım atmıştı ki elimi kaldırdım durmasını isteyerek. "Sen artık bana gelemezsin. Bende ne kadar istediysem de gelemedim zaten. Seni göremeyeceğim kadar uzağa git, öyle uzaklaş ki gölgen düşmesin gölgemin üstüne, öyle uzaklaş ki aldığın nefes benim nefes aldığım şehirde olmasın. " Dağhan arkasını dönerek benden uzaklaşmaya başladığında yağmurun altında hıçkırarak ağlamaya başladım.. Şimdi yıllar sonra yine bir sokak köşesinde, tek başımaydım, ve yine yanımda tek olan bitmek bilmeyen gözyaşlarım olmuştu.

Uzay'ın tek istediği Çakır'dı.O da Uzay'ı kardeşi olarak görüyordu. Texting/Düz/Kısa hikaye

İtalya'ya dil geliştirmek ve ünlü moda tasarım şirketiyle çalışmak için giden İzge, havaalanında talihsiz bir olay yaşar. Tüm gerekli evraklarının olduğu çanta havaalanında karışır. Kendi elindeki çanta ise İtalyan mafya Michele Romano'ya aittir. 39*: sence polise gitmeye kalkışsan ben bunu anlamaz mıyım? İzge: anlar mısın? +39*: anlarım ve seni bulurum İzge: bok bulursun *** 30.11.2025

Bir komutana anonim olarak mesaj atarsak en fazla nolur? ‹ ·_· › Başlangıç: 04.03.2024 Bitiş:04.01.2025