Şırnak'ın ayazında yolları kesişen iki yalnız asker... Biri disiplinle ördüğü duvarların ardında kaybetmekten korkan bir tim komutanı. Diğeri terk edilmenin öğrettiği mesafeyle hayatta kalan, kimseye yaslanmamaya yeminli bir kadın. Aynı binada başlayan sessiz bir gerilim, emirle inat; düzenle özgürlük arasında sıkışır. Görevler, geçmiş yaralar ve söylenmeyen cümleler büyüdükçe, asıl çatışmanın dışarıda değil içlerinde olduğu anlaşılır. Bu hikâye, silah seslerinden çok suskunlukların yankılandığı; güvenmenin bir zayıflık değil, en zor cesaret olduğu bir yüzleşmenin hikâyesi.