Kanlı Yazgı serisi - 1 🩸 Infernia Krallığı, tanrıların soyundan geldiğine inanılan bir hanedan tarafından yönetiliyordu. Ancak bir kehanet, her şeyi değiştirdi. Prenses Vera, ateşi kontrol edebilen ilk ve tek varisti. Onun doğumu, adaletin yeniden doğuşunu müjdeliyordu. Fakat gücünden korkan babası, onu yok etmeye kararlıydı. 18. yaş gününde, kaderi ihanete yazıldı. Kraliçesi öldü, saray kana bulandı ve krallık karanlığa gömüldü. Ancak asıl hikâye o gece başlamıştı. Çünkü küllerinden doğan biri, asla yenilmezdi. 𝐁𝐢𝐫 𝐤𝐫𝐚𝐥𝐢𝐜̧𝐞 𝐝𝐮̈𝐬̧𝐞𝐫𝐬𝐞, 𝐠𝐞𝐫𝐜̧𝐞𝐤𝐭𝐞𝐧 𝐨̈𝐥𝐮̈𝐫 𝐦𝐮̈?

"Hani herkes öldürürdü sevdiğini? Sen neden öldürmedin beni?" Bakışlarındaki çaresizliği görmüştüm. Gözlerini hiç kırpmadan bakıyordu bana. Ağzımdan sadece şu sözler çıkmıştı. "Sana olan aşkım ağır bastı." ...

Beren, gerçeklerin gölgesinde yaşamaya alışkındır. Gündüzün ve gecenin insanları arasında yer alan fakat bu durumdan nefret eden Beren tarafını seçmek zorunda. Ya intikamı için Beren olmaktan vazgeçecektir ya da her şeyi geride bırakarak Kanlı Zambak rolünden vazgeçecektir. Ya gecenin ışığı olacak ya da gündüzün gölgesi. Çünkü biliyor ki bunun ortası yok. İntikamı için girdiği yolda onu gerçeklerin bulmacası bekler. Hatayla bir ekibe katılır ve istemediği bağlar kurar. Fakat bilmez ki bu bağlara ihtiyacı olacaktır. Bu yolda çok acı çekecek, belki sevdiklerini kaybedecek belki gerçeklerin en acı yönlerini keşfedecek, zorlanacak, yorulacak ama pes etmeyecek...

Kronik rahatsızlıkların zor olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Zor olan onunla yaşamak değil, onu kabullenmekti. Kronik rahatsızlık neydi? Dışlanılacak bir durum mu? Zorbalanmak için bir yol mu? Dışlanmak için bir bahane mi? Ötekileştirilmek için bir sebep mi? Yargılanmaktan kaçışınızın olmadığı bir durum mu? Sonu olmayan bir uçurum mu? Asla geçmeyecek bir yara mı? Bu yolun sonu normal olmaya gitmiyor mu? Bunlar kolay değil miydi? Bunlar bizi ne kadar farklı yapardı? Bizler normal değil miydik? Bizler farklı mıydık? Bizleri diğerlerinden farklı yapan şey neydi? Rahatsızlıklarımız mı? Bizim yaşam tarzımız onlar için tuhaf mıydı? Neden bizi farklı görüyorlar? Bizim normal insanlarda ne farkımız vardı? Tek farkımız kronik rahatsızlığımız iken neden dışlanıyorduk? Biz tuhaf mıydık? Biz neydik? Biz neden farklıydık? Peki bizim gibileri var mıydı? Bizim gibi kronik rahatsızlığa sahip diğer insanlar da zorbalanıyor muydu? Peki normal insanlar bunu bize neden yapıyordu? Neden dışlıyorlardı bizi? Neden bizi zorbalıyorlar? Neden bizi ötekileştiriyorlar? Bu kronik rahatsızlıkların ciddiyetini bilmiyorlar mı? Neden bizi anlamak istemiyorlar? Bizim sessiz çığlıklarımızı neden duymuyorlar? Peki duysalar neler olur? Neler değişir? Çölyak, şeker, astım bronşit, kalp yetmezliği gibi rahatsızlıkları ele aldığım ve fazla amatörce olan bu kitabımda; kronik rahatsızlıklara sahip olan bireylerin de aslında normal olduğunu, sadece yaşam tarzlarının farklı olduğunu göstermek istedim... Umarım ki kusur olarak gördüğünüz şeylere bu kitabı okuduktan sonra aynı gözle bakmazsınız...