Aynada gördüyüm adam qocalıb Daha əvvəlki tək gülə bilməyir Geridə uşaqlıq illəri qalıb Hey dönmək istəyir, dönə bilməyir Aynada gördüyüm adam qocalıb Elə bil günbəgün dünyadan küsür Xoşbəxtlik boğazına tıxçanıb qalıb Danışmaq istəyir ama qan qusur Aynada gördüyüm adam qocalıb Üzünü qırışlar bürüyüb tamam Əlləri əssə də özü dik durub Yaman çox arıqdı quruyub tamam Aynada gördüyüm adam qocalıb Saçları pambıqtək ağa bürünüb Dünyanın əzablı bu yollarında O gah addımlayıb gah da sürünüb Aynada gördüyüm adam qocalıb Ömründən günləri qoparıb atır Başını səssizcə aşağı salıb Qocalıq dəryasına üz tutub batır...