Kitap şiddet, küfür ve cinsel sözler içermektedir. İlerleyen bölümlerde yaşanacak olan +18 sahnelerden dolayı dikkat edin lütfen. Bırak beni... İstemiyorum diyorum anlasana!" diye hıçkırdı Şehrazat. Sesi titriyor ama içindeki nefret parlıyordu. ​Rojhat durmadı. Aksine, aradaki mesafeyi tek bir hamlede kapatıp Şehrazat'ın ince bileklerini kavradı ve onu sertçe kendine doğru çekti. Aralarındaki temas yakıcıydı. Eğilip, dudaklarını Şehrazat'ın boynuna, tam şah damarının üzerine bastırdı. Kirli bir fısıltıyla konuştu: ​"Bu gece içine ekeceğim tohumumdan sonra da böyle konuşabilecek misin Zühre yıldızı? Yarın sabah bu odadan benim mührümü taşıyarak çıktığında, o dilin hala bu kadar keskin olacak mı?" Şehrazat kurtulmaya çalışarak debelendi, ellerini adamın taş gibi sert göğsüne dayayıp itmeye çalıştı. "Ölürüm... Ölürüm de senin olmam Rojhat Ağa! Tenime dokunduğun her yeri yakarım yine de sana teslim olmam!" ​Rojhat, kadının direnişinden zevk alıyormuş gibi hafifçe sırıttı. Boştaki eliyle Şehrazat'ın belini kavrayıp onu yatağa doğru bastırırken, vücudunun tüm ağırlığını hissettirdi. Bakışları Şehrazat'ın titreyen dudaklarına indi. ​"Ölmek kolay Zühre yıldızı... Zor olan benim kadınımsın gerçeğiyle yaşamak," dedi sesi iyice pesleşirken. Elini Şehrazat'ın elbisesinin yakasına attı, kumaşın gerilme sesi odada yankılandı. "Sana bir seçenek sunmuyorum, yalvarman için de beklemiyorum. Olacak diyorum, o kadar. Bu gece o yataktan ağanın kadını olarak kalkacaksın." Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.