Lee Taeyeon jest córką zwycięzcy programu Squid Game - Seong Gi-hun'a. Po trzech latach pomaganiu ojcu w odkryciu kto stoi za spiskiem Squid Game'u, postanawia dołączyć do gry. Niespodziewanie odkrywa, że jej ojciec również bierze udział w programie. Pomiędzy krwawymi rozgrywkami między graczami o śmierć i życie, Taeyeon musi rozwikłać dwie zagadki - jaka jest prawdziwa tożsamość Lidera oraz jak odepchnąć od siebie odczucia do przystawiającego się do niej dwadzieścia lat starszego Young-il'a z numerem 001. Ostrzeżenia! Książka nie trzyma się do końca z fabułą, niektóre rzeczy są pominięte, niektóre dodane a niektóre oddalone w czasie. W książce mogą występować wulgaryzmy, 18+ sceny, przemoc, narkotyki, toksyczna relacja, zabójstwo, duża różnica wieku. Proszę nie brać tej książki na poważnie, gdyż jest to tylko wymyślony fanfik. Również proszę o nie branie przykładu z głównej bohaterki - osobiście uważam, że jest dość tępa i nie jest ona odwzorowaniem mojego charakteru. Nie romantyzuję przemocy, toksycznych relacji. To jest wszystko fikcyjne, stworzone dla rozrywki mojej i waszej. Jeśli macie jakieś teorie lub pomysły, które mogę uwzględnić w książce możecie pisać do mnie prywatnie. Rozdziały będą pojawiać się codziennie zaczynając od dnia 8 stycznia o godzinie 19. Dziękuję wam za wsparcie. Miłej zabawy!

Kto by pomyślał, że jedna dłuższa rozmowa może zmienić tak wiele.

Kinny Zimmer i siostra Maty?.... Nie wiem czy to takie proste

Marcelina, siostra Michała Matczaka, znanego szerzej jako Mata, nie spodziewała się, że wakacyjny wyjazd do hotelu zmieni coś więcej niż tylko perspektywę. Wiktor Jakowski - chłopak, do którego od dawna pałała czymś więcej niż tylko sympatią - okazał się kimś zupełnie innym, niż znała go z codzienności. Z dala od miasta, codziennych spraw i obowiązków, pozwolili sobie na odrobinę zbliżenia. Nieśmiały dotyk dłoni, spojrzenia trwające ułamek sekundy za długo, rozmowy do późna w nocy - a potem... coś więcej. Coś, co miało zostać tylko między nimi. Po powrocie do rzeczywistości utrzymywali kontakt - ciepły, szczery, choć z czasem coraz bardziej wystawiany na próbę. Wiktor przygotowywał się do wydania płyty, dniami i nocami zamykał się w studiu. Przez kilka dni nie odbierał, nie odpisywał. Marcelina nie wiedziała, co o tym myśleć. Niepokój, który dotąd był tylko cieniem, zaczynał kłaść się cieniem na ich relacji. Zdarzały się kłótnie - czasem o drobiazgi, czasem o coś więcej. Aż któregoś wieczoru, kiedy Wiktor wracał z chłopakami ze studia, przyszła wiadomość. Krótka, chłodna, pozbawiona emocji. „Nie dam rady tak dalej. Chcę to zakończyć." Nie odpowiedziała od razu. Nie płakała. Nie rzucała telefonu w ścianę. Po prostu siedziała, wpatrując się w ekran, jakby czekała, że słowa same się wycofają. Następnego dnia napisał, że wpadnie po swoje rzeczy. To był koniec. Tak po prostu. A może nie do końca. Może była jeszcze jedna rzecz, o której Wiktor nie umiał mówić. Coś, co oboje próbowali zrozumieć, ale nie byli gotowi się z tym zmierzyć. Bo czasem wystarczy jedna noc, jedno niedopowiedziane słowo, jeden test pozostawiony na dnie szuflady... żeby nic już nie było takie samo. 🥇- #solar 🥇- #Label 🥇- #adinowak 🥇- #nypel 🥈- #lanek 🥈- #skutebobo 🥉- #2115

Fan-fik o Kinnym Zimmerze. Zachęcam do przeczytania, bo dawno nic nie pisałam i w sumie może wyjść coś z tego ciekawego. *Start: 25.01.2022 26.01.2022 - 1 miejsce w #kinnyzimmer 🙊 30.01.2022 - 1tys wyświetleń 🙈 05.03.2022 - osz kurde 10tys wyświetleń 😳 *Kiedyś opowiadanie nazywało się "Moja muza", ale tytuł został zmieniony!!*

„Mimo że doszła ja wciąż przyśpieszałem, nie miałem zamiaru ani na chwile przestawać. Dziewczyna znów mnie podnieciła, wiec jak miałem dać jej spokoju..." ✨Miłego czytania. Rozdziały są krótkie, wiec zapraszam✨ Pozdrawiam😉❤️ #13 🥳18.02.2022- kinnyzimmer🥳 #12 😳18.02.2022- Kinny😳 #7 🥰19.02.2022- Wiktorjakowski🥰 #1 🥵18.02.2022- furia🥵

❝czy to vvs, czy to si?❞

Ona i oni... Kiedyś cicha myszka, teraz łamaczka serc, bad boy, który złamał jej serce przed laty i ktoś nowy, chłopak, który zamierza rzucić jej wyzwanie. "I tak oto całe wieki błądziłam w błękicie tylko po to, by po latach odnaleźć się w czerni". Roselyn Clifford to z pozoru dziewczyna, którą pragnie być każda nastolatka. Jest piękna i inteligentna, a mężczyźni nie potrafią oderwać od niej wzroku. Dni spędza w kawiarni, noce zaś imprezując w klubach, gdzie pod fałszywymi imionami poznaje swoje jednonocne miłości. Utrzymuje, że nie jest w stanie się zakochać, a winą za to obarcza chłopaka poznanego lata temu na wakacjach - swoją pierwszą miłość, która porzuciła ją bez słowa. Kiedy w jej życiu pojawia się Asher, Roselyn uważa go za kolejny przelotny romans. Ich chemia jest niezaprzeczalna, ale oboje wolą unikać zaangażowania. Wkrótce jednak odkrywają, że to, co zaczęło się jako zabawa, przeradza się w coś znacznie głębszego, więc co mógłby pójść nie tak? Ethan Parker, niegdyś znany w rodzinnym mieście Roselyn jako największy łamacz serc, osiedlił się właśnie w mieście, w którym pracuje i studiuje Roselyn. Po latach zrozumiał swój błąd, porzucił dziewczynę, która mogła być jego przyszłością, porzucił swoją Rose. Nie szukał jej, a mimo to znalazł ją w najmniej odpowiednim momencie... Roselyn I Asher... Roselyn i Ethan. Jeden z nich zatrzymuje jej serce, drugi sprawia, że zaczyna bić jak oszalałe. Pytanie brzmi: który z nich wyrządzi jej większą szkodę? Który z nich mógłby uratować ją, a który ostatecznie pogrążyć? UWAGA! Książka zawiera treści nieodpowiednie dla czytelników poniżej 18 roku życia - sceny erotyczne, przemoc, alkohol, wulgaryzmy czy zaburzenia psychiczne.

Na początku był tylko mało znaczącym przyjacielem mojego brata - obecnym na każdej domówce, śmiejącym się z głupich żartów i zupełnie poza moim światem. Ale potem zaczęły się te drobne spojrzenia, przypadkowe dotknięcia, rozmowy, które trwały dłużej, niż powinny. Nie wiem, kiedy to się stało, ale nagle nie był już tylko moim kolegą. Był kimś, kogo nie potrafiłam wyrzucić z myśli, był chłopakiem za którym mogłam bym skoczyć w ogień. ★

«Przeżyliśmy już ich tyle, że niе umiemy się bać» Ze słonecznej Portugalii, wraca po trzech latach dwudziestodwu letnia Vivian Carrasquillo. Choć wszyscy czekali na powrót jej rodziny do Ojczyzny, dla niej jednak było to obojętnie. Zostawiła tam swoje złamane na części serce, którego nie dało już sie ponownie poskładać, by powróciło do swojego pierwotnego stanu. Czuła skruchę i ból, przypominając sobie o wydarzeniach, które zdarzyły się trzy lata temu. Widok nastolatka, łamiącego jej samym spojrzeniem siebie sprawił, że Hiszpania została jej znienawidzonym miejscem, na której dano było postawić swoje ciało. Długa rozłąka pomiędzy przyjaciółmi była raniąca, jak i wyczekiwana przez dwójkę dorosłych już ludzi. Mieli czas na to, by w końcu zacząć myśleć jak dorośli, odpowiedzialni ludzie. Czekali na prawdziwą rewolucję, która miała pojawić się w ich zawrotnym życiu, choć początki nie były proste. Każdy z nich ułożył juz sobie życie. Każdy z nich znalazł już swoje miejsce na Ziemii. Każdy z nich znalazł już swoje cele. Każdy z nich znalazł osobę, z którą chcieliby dotrwać do końca swoich dni i pozostać jej wiernym. Więc dlaczego mieliby zmienić to wszystko, bo ich serce wyczuło tęsknotę jak i uwielbienie? Skoro chcieli trzymać ze sobą dystans, to dlaczego los postawiał ich na każdym kroku siebie? Dlaczego każdy z nich nie mógł być szczęśliwym? A podczas ich ostatniego razu powiedzieli już sobie chyba wszystko, prócz tego, co chcieli powiedzieć naprawdę. Więc nigdy nie jest za późno na prawdziwą rewolucję. *Wszelkie błędy, znajdujące się w opowiadaniu, będą poprawiane po ukończeniu przeze mnie książki.*