[BxB] "Geçmişin tozlu raflarında aradığım her şey, şimdi boğazıma dayanmış bir mızrağın ucundaydı." Börü Akbel, 30 yaşında; hem bir tıp doktoru hem de bir tarihçi. Hayatı, toprak altındaki hatıraları aramakla geçerken, Osmanlı'nın kuruluş bölgesindeki gizli bir mağarada bulduğu sıradan bir çakıl taşıyla hayatı kökünden değişti. O gece ,taş, onu sadece on yaş gençleştirmekle kalmadı; zamanın büküldüğü mavi bir ışığın içinde kendini 700 yıl geriye, Osmanlı'nın şafağına, Kayı Obası'nın tam kalbine fırlattı! Gökten bir yıldız gibi Kayı Toyu'nun ortasına düşen bu kızıl saçlı, tuhaf dilli genç adam için artık ne tıp diplomasının bir hükmü vardı ne de modern dünyanın konforunun. Bir yanda; cebinde şarjı bitmekte olan bir telefon ve karınca bile incitmemiş bir vicdan... Diğer yanda; tarihin kurucusu Osman Bey, geleceğin ilk veziri Alaeddin, cihan fatihi Orhan Bey ve bakışlarıyla dünyasını sarsan Pazarlı Bey... "Gelecekten geldim dersin Şemsihan... Peki o gelecekte, bir bakışıyla insanın aklını başından alan adamlar da var mıdır?" "Gelecekte çok şey var Pazarlı Bey'im. Ama senin gibi inadıyla dağı taşı eriteni henüz ne okudum ne de gördüm!" Börü, bildiği tarihi gerçekleri bir sır gibi saklayıp sessiz mi kalacak, yoksa ısırgan otu kadar yakıcı zekasıyla bu kadim hanedanın kaderine dokunan bir elçi mi olacaktır? Bala Hatun'un şefkati, Alplerin sert talimleri ve tarihin devleri arasında, Börü kendi destanını kanla değil, bilgiyle ve imkansız bir aşkla yazmaya başlıyor. "Sen hangi kitabın içinden fırlayıp geldin Şemsihan? Ve neden her bakışın kalbimde yeni bir yara açar?" Not: Gay karakterlerim mevcuttur. Hikayem tamamen kurgu bir evrende geçip, hayal ürünüdür. Ona göre okuyunuz. #zaman kategorisinde birinci🥇 #zamanyolculuğu kategorisinde birinci🥇 #tatlı kategorisinde birinci🥇

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

~Sene 1950, Fatih kendine gelen bu aşk mektubunu bir erkekten geldiğini bilmeden okumaya başladı ve böyle bir aşka hayran kaldı.~

*Bu hikaye omegaverse evreninde geçmektedir! *+18 --- Tarık, 1.80 boylarında, sarışın, yapılı ve dikkat çekici derecede yakışıklı bir betaydı. Omegalar arasında fazlasıyla popülerdi. Beta olmak, onun karizmasından hiçbir şey eksiltmiyor, aksine özgüvenine ayrı bir ağırlık katıyordu. Hayatını kendi bildiği gibi yaşamaktan memnundu - ta ki babasının evlilik kartını masaya sürmesine kadar. Kurtuluş Holding'in sahibi olan otoriter babası, yıllardır oğlunun rahat ve sorumsuz yaşam tarzını sineye çekmişti. Fakat artık sabrı taşmıştı. Hem aile adını korumak hem de iş ortaklığını sağlamlaştırmak adına Tarık'ı, Zafer Holding'in sahibi Yaman Zafer'in alfa olan oğlu Doruk ile yapılacak stratejik bir evliliğe zorlamaya kararlıydı. Rahatına düşkün, plansız yaşayan Tarık için bu evlilik, özgürlüğünün sonu gibi görünüyordu. Ancak her hikâyede olduğu gibi bu da sadece bir başlangıçtı... ---

[TAMAMLANDI] Kovulduğu kafeden sonra iş arayan Batu'nun, iş için başvurduğu barın sahibine, yani patronuna aşık olması hiç hesapta yoktu... Başlangıç:10.10.2020 Bitiş:12.12.2020

Alper ağlak bir çocuktu. Bora ise onun ağlamasına hiç dayanamıyordu.

Alcanlı Köyü'nde bir garip meczuptu Ali oğlan. Çoban Hasan'la yolu kesişmeden önce taşlanır, saçları kırpılır, gönlü yumuşaklar tarafından bir parça ekmekle beslenip tozun toprağın içinde yatardı. Çoban Hasan'la yolu kesiştiğinde gönlü de kesişiverdi. Bir garip meczupsa da kendi, yüreğinin aklı başı yerindeydi. Zihnini dünyaya kapattı kapamasına amma yüreğini Çoban Hasan'a kapatamadı. Seneler sonra köye gelen Gazeteci Mehmet ile her şey ortaya döküldü. 14.05.2021 20.01.2023

Acıyı sevmek olur mu?

"Gülümsersem sana gülecek misin sen de?"