"ඔයා මගේ ජීවිතේට ආපු මොහොතේම... ඔයාගේ නිදහසත් මට අයිති උනා." (:හිලෑ නැ පොඩ්ඩක්වත්:)

සුදු මැණික..මං තමුසේ එක්ක හැමදාම ඉන්නවා...ඒක විතරක් හොදට මතක තියාගනින්...ම්න්?තව තප්පර ගාණකින් මල යක්කු සිය දහස් ගාණක් අපේ ඇස් සීමාවට ආවත් තමුසෙව මගෙන් ඈත් කරන්න ඒ මොකෙක්ටවත් බෑ...මොකද තමුසේ මගේමයි...මගේ කියන්නේ....ආයි මගේම විතරයි! ~ වලව්ව ~ 🤎

"කේතුර් දන්නවද මම කේතුර්ට කොච්චරක් ආදරෙයි කියල ?" "හැමතිස්සෙම වචනෙන් නොකිව්වත් සර්ගෙ ඇස් මගේ ඇස් එක්ක පැටලෙනකොට ඒ දිලිසෙන ඇස්වලින් මට පේනවා සර් මට කොච්චර ආදරෙයිද කියලා." ආදරේ වැඩියෙන්ම දැනුනේ මගහැරුණු හිත්වලට....ආදරේ වැඩියෙන්ම කරෙත් ඒ මගහැරුණු හිත්මයි. #1 in Care #1 In Boylove #1 in Calm Romance #3 in Friendships #1 in Stress #2 in Funny #3 in TeacherxStudent Start-2023/11/21 End-2026/01/15

මහ මෙරක් තරම් මා ඔබ හා බැදි ප්‍රේමයෙන් අපි යලි යලිත් මුණගැහෙයි. -ආත්මා 01- ආයූධීර කෘතිය ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මණ්ඩලය මගින් රෙජිස්තාර් කර ISBN අංකය ලබාගෙන ඇත. ISBN NO : ISBN 978-624-92728-1-1 ග්‍රන්ථ නාමය : ආයූධීර කතෘ : අලෝරා රූත්.

වයලීන් හඩකට පෙම් බැදූ ලස්සන අත් අකුරු හිමිකාරයෙක්. ගැට පිච්ච කෘතිය ජාතික පුස්තකාල හා ප්රලේඛන සේවා මණ්ඩලය මගින් රෙජිස්තාර් කර ISBN අංකය ලබාගෙන ඇත. කර්තෘ : Alora Ruth ග්රන්ථ නාමය : ගැට පිච්ච ISBN : ISBN 978-624-92728-0-4

"අහිමි වුනු හිත් වලත් ඒ ආදරේ හරි පරිස්සමට මිහිදන් වෙලා තිබුනා..." "මොහොතක් හෝ තවත් අපහට දුන්නම් තුරුලට ගෙනම සමුදෙන්න තිබුනා" ................ "ඉතින් අහිමි හිත් දෙකක ආදර ෆැන්ටසියට ඇරයුමක්..." -ඕතරීගෙන් ඇරයුම-

" හිතන්නේ නැති දේවල්නම් මේ ලෝකේ කොච්චර වෙනවද? " " ඕනම දෙයක් ගැන වැඩි බලාපොරොත්තු නැති තරමට සතුටින් ඉන්න පුලුවන් " - යදීශ් අනුත්තර " මට උබත් එක්ක කිසි කතාවක් නෑ. උබට මාත් එක්ක කතා කරන්න ඕන්නම් මට උබ එක්ක කතා කරන්න හිතෙන දවස වෙනකන් අල්ලං ඉදපන්. ජීවත් වෙයන් " - බිනුක වීරකෝන් " මට ලොකු බලාපොරොත්තවක් දීලා උබ ගියා නේද? අද මම දිනලා. ඒත්.. ඒත් ඒ දිනුමේ අයිති කාරයා අද නෑ. උබ එනකන්, උබ ඇවිත් කතා කරනකන් මම බලන් ඉන්නවා " - නෙතුන් සමරදිවාකර

"නපුරෙකුගේ හිත හෙල්ලූ අහිංසකයෙක් !!!"

දේහ වර්ණ ලග භාවනාවක් වාගේ ඔය රූ.....

" හිඟන්නො ඉන්න ඕන අපේ කකුල් යට මිසක් ඔලුව උඩ නෙමෙයි බං..." යීබෝගෙ ඒ වචන වලට මගේ පපුව පිහි තුඩකින් පහුරු ගානවා වගේ දැනෙන්න ගත්තෙ.. මේ මනුස්සයට ඇත්තටම හැඟීමක් දැනීමක් නැද්ද..කිසිම මනුස්සකමක් ගෑවිලවත් නැත්තෙ ඇයි දෙයියනේ...කවද වෙනකන් මම මේ දුක විදින්නද...මම ඇස් වල කඳුලු පුරවන් යීබෝ දිහා බලන් හිතන්න ගත්තා..💔🥀