Her acı yerini taze acılara bırakır . Yani ben öyle düşünüyorum ... Sımsıkı sarıldığınız hayata çok güvenmekte neyin nesi ? Insan çaresiz kaldığında bir darbede hayat vurmuyor mu sanki ? Sevdiğimiz insanları kaybettiğimizde ne kadar üzülüyoruz öyle değil mi ? Aslında kaybettiğimiz sadece o insan olmuyor. Anılarımızı , sevinçlerimizi , umutlarımızı ve en önemlisi hayallerimizi kaybediyoruz .. Unutabiliriz belki ama vazgeçemeyiz bence . Bende öyle oluyor. Onu unutursunuz ama onunla yaşanılan anılardan , sarılmaktan , öpmekten nasıl vazgeçersiniz ? Vazgeçmeyen insanlar hep güçlü olurlar ve herzaman kazanırlar ...