Yetişkin okurlar içindir. "Öleceğimi bilsem,"dediğinde nefeslerimiz ahenkle dans ediyordu. " Son nefesim seninle sönsün isterim." Ben bittim. Ruhumdaki çocuksu kadın silindi. Bir adam,ansızın bir gece hayatıma girdi. O gece düğüm olan hayatım değişti. Mahvoldu... Acı nedir bilmeyen ben;onunla yaşamayı, onu sevmeyi öğrendim. Ben kayboldum, kendimi onun zifiri karanlık gözlerinde buldum. Aydınlığa değil, karanlığa ulaştım. Geçmiş aslında hiç geçmemişti. Taze bir yaraydı ve günü geldiğinde tekrardan kanayacaktı. Güz,mahzene kapanan bir mevsim olacaktı. Kış,kapıdaydı. Zemheri ruhlarında, zihinlerindeydi. . ZAYNAHARA'DAN KİTAP İLE İLGİLİ HER ŞEY TARAFIMA AİTTİR.

Ayrılık Hikâyesidir. Umay evliliklerini daha fazla sürdüremeyeceklerini anlayınca Armandan boşanmak ister. Ancak Arman Umaydan boşanma taraftarı değildir. Arman işleri yüzünden Umay ve kızını aksatması nedeniyle Umay daha fazla dayanamaz. Aralarında görünmez bir bağ olsa da bu evliliğin artık kurtarılacak yönü yoktur. ☀️ Afitap: Arman. Afitap: Bu evlilik artık yürümüyor. Afitap: Boşanalım

*Cinsellik ve rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. "Neden bunları yapıyorsun?" Diye ağzımdan döküldü kelimeler. "Senin için." Baktı. Bana baktı. "Seninle olmak için." Duruşma günü geldi. Müşteki ve sanık. Akıl ve mantık tutuklandı. Aşk beraat etti. ZAYNAHARA'DAN

*Yetişkin içerik barındırır. *Nefretten aşka/anlaşmalı evlilik kurgusu --- "Kimi öptüğünün farkında bile değilsin," dedim üzerime tüm ağırlığıyla kapanan bedenini omuzlarından hafifçe iterek. Yüzlerimiz arasında bir nefeslik mesafeden fazlası yoktu. Aldığı her nefes benden doğuyor, aldığım her nefes ondan kopuyordu. Az önce dudaklarıma dokunan dudaklarını diliyle ıslattı ve ardından göğsü şişerek göğsüme yaslandı. Altında ezilmeye, o isteyerek üstümden kalkmadıkça son veremeyeceğimi biliyordum. Yatakla arasında kalan bedenimi kıvrandırıp yormak yerine onu ikna etmek için dudaklarımı araladım. "Sarhoşsun, farkında bile olmadan beni öptüğün için pişman olduğunu haykırdığın bir sabaha uyanmak istemiyorum." "Kim olduğunun farkında olmadığımı mı sanıyorsun?" diye sorarken sarhoşluğunun izlerini taşıyan sıcak nefesi yüzümü okşadı. "Karımı öptüğümün farkında olmadığımı mı sanıyorsun?" İrkilerek gözlerimi kırptım birkaç kez. Etrafta birilerinin olup olmadığını görmek için delice odaya bakındım. Kimse yoktu. Cevahir Avcıoğlu'nun beni 'karısı' olarak benliğine katmasına sebep olacağı oyunumuzun seyircilerinden hiçbiri burada değildi. Dudaklarını biraz önceki hafif baskıdan çok daha yoğun bir biçimde yeniden dudaklarıma bastırdığında zihnim binlerce soruya aynı anda yanıt aramaya başladı. Bizim dünyamızda her şey sahteydi. Her şey oyundu. Seyirciler gittiğinde perde kapanır, oyuncular birbirlerinin yanından hızla kaybolurdu. Ama şimdi ilk kez, hatta belki de son kez seyircisiz oynuyordu oyununu. Avcıoğlu'nun kurallarına kendisinden başka kimse karşı çıkamazdı. Bizim için yıkımı getirecek olan da, işte bu nedenle, bizzat kendisi olacaktı. --- '260224

Otopsi yardımcılığı yapan Katre Karanida'dan, karlı bir gecede hastaneye getirilen cesede otopsi yapması istenir. Askerler, Rusya'ya bağlı helikopterle ormana bırakılan bu cesedin tehdit içerikli bir mesaj olduğundan şüphelenir ve devamının gelmemesi için cesedi âdeta koruma altına alırlar ve o gece, hastanede yasa dışı bir otopsi gerçekleştirilir. Otopsi yapansa karşısında gri gözlü yabancı bir adam ve Katre'dir. Ancak o gece bittiğinde, karların arasında doğan yalancı güneş bir daha kimseyi ısıtmayacaktı. Yasadışı otopsiye dair çıkarılan tüm raporlar, daha gün doğmadan çalınmıştı. Şimdiyse ortada kime ait olduğu bilinmeyen bir ceset, birçok asker ve hepsinin arasında kalarak bu kuyuya çekilen Katre vardır. • Koynunda büyüttüğün yalan Ensende dolanan yakıcı bir nefes Boynunda saklayacağın bir alyanstan ibaret Ve sen, kendi yolunu bulmak için yaktığın ateşte, düşmanın yolunu aydınlatacaksın. Kış günü yanacak, yaktığın mumdan kül olacaksın. Yolu bulmaya çalışacak, kırık pusulanın kırıkları eline batacak. Karlı kanda attığın her adım ardında iz bırakacak, inine varamayacaksın.

Benim yıllar önce gördüğüm o belli belirsiz çizgiyi dahi bir ihtimal olarak kabul etmediğini gösterircesine bıçağın keskin ucunu gözlerimin içine bakarak kendi avcuna bastırdı ve aşağıya doğru çekti. Oluk oluk akan kan beyaz gömleğine süzülmüş, yüzünde acıyı gösteren tek bir mimik bile oynamamıştı. ''Ne bu kan akmayı durdurdu...'' dedi Ferman'ı tutan elimi bir hışımla çekerek. Avcum ellerinin arasındayken sıcak kanı buz gibi tenimde süzüldü. Ben yıllar önce bitti diye haykırırken o bizim sonumuzun daha gelmediğini belirtircesine o kanlı bıçağı avcumun içine bıraktı. Bu beni öldür demekten başka bir şey değildi. ''Ne de bu can bu bedenden çıktı.'' Dedi düşüncemi doğrulamak ister gibi. Parmaklarımdan süzülen, tenime bulaşmış kanıyla birlikte avcumun içine baktım. Bizim sonumuz yine benim ellerimin arasındaydı fakat bu sefer ima ettiği son çok daha başkaydı. -Hikaye içerisinde yetişkin içerikler bulunmaktadır.

Halısahada oyuncu eksik olması üzerine abisi tarafından halısaha grubuna alınan Duygu, beklemediği dostluklar ve aşkla karşı karşıya kalacağından habersizdi. ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Argo içerir. Ekran süren yüksekse bu kitabı mutlaka oku😝😉

Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *

[WATTYS 2022 KAZANANI] Parmağı omzumun üzerindeki belli belirsiz benlere dokundu. Ardından köprücük kemiğime kaydığında dudaklarım, bir nefese muhtaç kalmış gibi titreyerek açıldı. Koyulaşan bakışlarını gördüğümde göğüs kafesimin içindeki kalbim, hızlı bir takla atmıştı. "Ne yapacağım ben seninle?" diye mırıldandığında kısa saçımın tutamlarından birini parmağına dolamıştı. Güçlü eli, belimi sıkıca sarıyordu. Dudakları kulağımın üstüne dokunduğunda titreyen ellerim omuzlarına tutundu. Tüm günahlarım birleşerek bedenimi ve ruhumu ona emanet ettiğinde içimdeki şeytan gülümsedi. Ardından onun dudakları da kıvrıldı ve çenemi kavrayıp ona bakmamı sağladı. Bakışlarımız buluştuğunda; cehennemin tüm ateşleri ikimiz için yandı ve dudaklarından adıma işlenen zehir döküldü. "Vera." (TAMAMLANDI.) [14.03.2020 | 14.07.2021]

Lapis Yayınları aracılığıyla kitap olmuştur ✨🧡 NOT: Düzenlenmiş hali ile basılmıştır. Ayrıca yorumlarda spoiler vardır, dikkat etmenizi öneririm. Eğer spoiler verecekseniz lütfen öncesinde uyarı bırakınız. ... Ceviz Ağacı Mahallesi'nin gölgesi bahar ayında yeryüzüne dokunurken içerisinde bulunan yaşantılar da birbirlerine dokundu. Sıcacık insanların sıcacık mahallesine ve oradan da evlerinin içine misafir olduğumda çok küçüktüm ama anımsıyorum, çocuksu mutluluğum o kadar gerçekti ki içim içime sığmıyordu. Sonra büyüdüm ve onlara dahil oldum, onlara karıştım ve Ceviz Ağacı Mahallesi'ndeki ağaçların şekline girdim. Aşk bir diken gibi tırmandığım ağaçların dallarından tenime doğru uzanıp bedenimi baştan sonra doğru keserken gözlerimdeki sıcak yaşları yeryüzüne davet ediyordum. Aşık olacak kadar büyümüş, aşka düşecek kadar sersemdim. Ama mutluydum, Ceviz Ağacı demek mutluluk demekti. Ceviz ağacı demek buralarda, tepesindeki çalıkuşu demekti. Ve ben... Kızıl Çalıkuşu'ydum. .... Onların aşkı dillendirilemeyen bir lanet gibi içlerinde dağlanırken mahalleye düşen yağmur damlalarına arkadaşlık etti. Sonra mahallenin açık pencerelerinin birinden usulca bir şarkı yükseldi ve Ceviz Ağacı'na yayıldı. "O gözler bana eskisinden yabancı, Gönlümdeki bu sevda hiç bitmeyen bir acı." ... Bu isimle yazılan ilk kurgudur. Kapak için birkadehsevgi-'ye teşekkürler. Tüm Hakları Saklıdır, kurgu tamamen yazara aittir ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.