Hiçbir süpriz bu kadar korkunç olmamıştır ve hiçbir ihanet bu kadar acıtmamıştır. Okulunu bitirerek babasının yanına dönen Mahira Mirazel babasının ona hayatındaki en büyük ihaneti yapacağından habersizdir. Evde onu karşılayan tanımadığı adamlar hayatının tüm akışını değiştirerek dünyasına dokunur. Her açıdan beraberliği paylaşan insanlar ve onlara zamanla alışan bir kız. Karel Kartal Alacalı & Mahira Mirazel #Anlaşmalı evlilik #Mafya #Kalp hastası kız Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

8 Pırıl'ın hayatı, mafya lideri Eşref Kara'nın gölgesinde bir tuvale dönüşmüştü. Özgürlüğe çırpınan kanatları, Demir'in sinsi oyunlarıyla daha da düğümlendi. Ancak Eşref'in karanlık dünyasında bile, aşkın en güçlü renkleri filizlenebilir miydi? Bir mafya destanı, bir ressamın dramı ve imkansız bir aşkın hikayesi...

11 "Bazı günahların bedeli parayla değil, özgürlükle ödenir. Liva, lüks hayatının içinde kaybolmuş bir üniversite öğrencisiyken, kendini iki devasa karanlığın savaş alanında buldu. Barlas'ın korumacı duvarları ile Şeref'in şifreli kapıları arasında sıkışan bir hayat. 'Bana alışacaksın Liva,' dedi Şeref, ipleri biraz daha sıkarak. 'Bu sadece bir oyundu,' dedi Barlas, arkasını dönüp giderken. Oyun bitti. Esaret başladı. Ve şimdi asıl hikaye, o demir kapıların ardında yazılıyor."

12 "Kaçışın imkânsız, tutkunun ise en büyük kilit olduğu bir oyun." Efsun Serter için hayat şımarık bir oyundan ibaretti; ta ki yan malikanenin buz adamı Ezel Ataman'ın radarına girene kadar. Bahçe duvarından atılan cüretkâr gülüşler, o siyah cipin içinde buz kesen bakışlarla çarpıştı. Efsun özgürlüğüne düşkündü, Ezel ise kurallara. Üç yıl sonra o şımarık kahkahalar yerini beyaz bir deli gömleğine ve soğuk duvarlara bıraktığında, Efsun'un tek kurtuluşu, celladı sandığı adamın ellerindeydi. Bir zorunlu imza, yılların hesabı ve kilitli kapıların ardında filizlenen karanlık bir aşk. "Seni kaçırmıyorum Efsun; sadece ait olduğun yere, bana götürüyorum."

13 "Bazı yaralar sadece iyileşmez, yerini bir vatana bırakır." Genç bir kadın... Geçmişin karanlık bir odasında, ruhuna atılan düğümlerle ve susturulan çığlıklarla tek başına bırakıldı. Kaçtığı şehirlerde, yabancı dillerin arkasına sakladığı kırık dökük şivesiyle kendine yeni bir hayat kurmaya çalışırken, hayatına giren o adam ona tek bir söz verdi: Gözlerindeki o gölgeyi sileceğim. Biri, onu sahiplenmeyi bir pranga gibi gören, nefesini kesene kadar sarmalayan bir karanlık... Diğeri, her dokunuşunda ona yeniden nefes almayı öğreten, yaralarını evi sayan bir liman... Ancak geçmiş, bazen bir fular kadar yakın, bazen bir şerit gibi boğucudur. En mutlu anında, kapısı kırılan o evden yükselen çığlıklar yeniden başlarsa ne olur? Karnında çarpan minik bir kalp ve ruhunda hala o karanlık odanın soğukluğunu taşıyan bir kadının; ihanet, tutku ve korumacılık arasındaki ince çizgide verdiği varoluş mücadelesi. "Seni benden kimse alamaz," diyen bir takıntıyla, "Seni kendinden bile korurum," diyen bir aşkın savaşı. Kim kurtarıcı, kim zindan?

Düzenlenmiş bölümler 10 Haziranda yüklenecektir 🫶🏻 / 2029'da düzeni bozulmaya başlayan bir Türkiye... Öldürülen babası için adaleti arayan savcı Özge Ezel... Katil olarak suçlanan örgüt kurucusunun oğlu Pusat Ali Avlanmaz. Kaderin temsili olan ip onlar için zincirdi, bu zincir kırmızı değil katran karasıydı. Bir tarafta adaleti arayan bir kadın diğer tarafta kendi adaletini yaratmak isteyen bir adam. İki zıt kutup... iki yabancı. Birbirinden nefret ettiklerini sanarken aynı dava için çıktıkları savaşın ortasında ya birbirlerine omuz olurlarsa? / Sözler ver kendine, yeminler et, ama hiçe say kendini... Canını hiçe say ama cananını değil. Ölümü iste ama öldürme... (11 mayıs 2024'te yazmaya başladığım ve 17 Aralık 2024'te yayınladığım distopya / düşmandan aşka kurgum sizlerle)