İki yanlıştık biz. Olmayacak şeyler yaşamış ve umulmayacak hatalar yapmıştık. Baştan sona yanlışlara bulanmışken doğru yolu bulabilir miydik? Gözlerimdeki akan yaş ruhumun derinliklerin de birikiyordu. Onu kırmak istemiyordum ama başka bir seçeneğim de yoktu. "Seni istemiyorum Alkan!" Kızaran gözleri acıyla yoğunlaştı. "Ama ben seni istiyorum." Başımı iki yana salladım. Kabul etmek istemiyordu. "Ben başka birisine aşığım. Yanlışız biz. Unut beni." Hırsla beni kendisine çekti ve sıkıca sarıldı. Yavaş bir şekilde kulağıma doğru fısıldadı. "Bu saatten sonra bana aşıksın."

Nasıl Fen Lisesini kazandım ?

"dur!" dedi Neden durayımki yalancı ses tonuna aldırmadım. Zaten havada karardı Ortalıkta insana benzer yaratıklarda yok. Aniden önüme geçti ve "SEN BENİMSİN" Dedi Gözlerine hayret verici bir bakış attım Benimsin derken ne demek istedi? Beynim algılamıyordu cidden Artık ağzımdan şunlar çıktı "sen ne tür bir sapıksın? " Gülümsemesi sönmüştü