Kan veren adam, konuştu. "Hastane bizzat benim olduğu için elimizden geldiğince hızlandırdık." Alayla gülerken adama baktım. "Yani eğer gerçekten kaçırıldıysam sizin hastaneniz yüzünden olmuş olacak." ---------- "Eslem biliyorum biraz emrivaki oldu ama... Biz sadece seni yanımıza almak istedik." Alayla bakıp "Neyim ben, çanta falan mı?" Dememi beklemedikleri aşinaydı. ---------- Bir Wattpad okuru hastanede karıştı. Ama uyarıyorum kızımız değil abileri korksun çünkü kendisi zaten hazırlıklı. Bu kitap alışılmışın aksine gerçeğe yönelik olacak çünkü Eslem gerçek bir hayat yaşıyor. Eslem ailesiyle arası iyi olan, kendi arkadaş grubu ile takılan bir kızdı fakat hastaneye girdiği an anladı. O da okuduğu kurgulardaki gibi bir baş karakter olduğunu farketti! Ön yargılı abiler ve eve resmen zorla getirileren başı dik, gözü kararlı bir kız... - - #1- "Yeniev"- 05.02.2025

Bizi ikiye böldüler sevgilim, gıkımızı çıkaramadık.

İnci Adalar, henüz on sekizinde, üniversite sınavına hazırlanan normal bir lise öğrencisidir. Senenin başında aşık olduğu okulun popüler çocuklarından Uygar Zorlu'ya bir akşam anonim olarak yazmaya karar verir ve her şey bu kritik kararla başlar... "Dokunma, yanarsın dediler, sımsıkı sarılmadım mı?" . . . (Tüm hakları saklıdır.)

"Şakağından öptüğümden beri çok dincim." Gülümsedim büyükçe. "O günden sonra kurşun yedin, hatırlatırım." "Buna rağmen çok dincim." dedi Yavuz. "Pozitif enerji mi verdim?" diye sordum. "Vallahi yaptın bir şeyler." diyen Yavuz bu kez izin almadan yaklaştı şakağıma. Önce ellerimi kavradı. Gülümsedi. Gülümsemesiyle öptü şakağımdan. Geri çekilmek istemedi... "Yavuz?" dedim büyük bir endiş hâlinde. "Bir gören olacak." "Olsun." dedi Yavuz azıcık geri çekilip. "Olmasın." dedim net bir dille. Dinlemedi Yavuz. Bir kez daha yaklaştı şakağıma. Bir öpücük daha bıraktı. Öpücüğü o kadar masumdu ki... Tıpkı yeni açmış bir çiçeğin yaprağına düşen ilk sabah çiyi gibiydi. Hafif, neredeyse hissedilmez. Ama aynı zamanda, o çiçeğin özünü barındırıyordu. İşte o masumiyetin ardında, bir volkanın derinlerindeki lav gibi, sabırla bekleyen bir arzu da vardı. Dudakları şakağıma değdiğinde yayılan sıcaklık, tenimi yakıp kavurmasa da, ruhumu derinden titretiyordu. Gözlerini kapattığını hissettim. Kirpiklerinin hafifçe şakağıma dokunuşu, fısıltıyla söylenen bir sır gibiydi. O an, zaman durdu. Etrafımızdaki tüm sesler kayboldu. Ne kuş sesi ne dışarıdaki hastaların sesi... Sadece onun nefesinin sıcaklığı ve dudaklarının tenime bıraktığı o tarifsiz his vardı. İçimde yeşeren karmaşık duygularla, ne yapacağımı bilemez bir halde kaldım. Kalbim, bu beklenmedik yakınlığın etkisiyle hızlanırken, zihnimde bin bir soru yankılanıyordu. "Nazelif?" dedi Yavuz sol şakağıma öpücük bırakıp. "Çok güzelsin." "Yavuz?" dedim kısık çıkan sesimle. Sağ şakağımdan öptü Yavuz. "Çok özelsin." . . Asker & Doktor

Bugün bir yıldız kaydı ve ben bir dilek tuttum. Aynı anda hem gerçekleşmemesini, hemde gerçekleşmesini diledim. Ve derler ki, ne kadar içten dilerseniz o kadar çabuk gerçekleşir. Kalbimi bu denli titreten dilek senin ismin miydi yoksa hala varoluşun mu? Kalp atışların mı yoksa aldığın nefes sesleri mi? İçimi titreten bu hissin sebebini öğrenmek istiyorum, bana yol göster. Çünkü eğer seni kaybetmeseydim, aramak istemezdim. ----------------------------- Kurgu tamamen benim hayal gücüme aittir! Fantastik-Romantik ☾