Astona Ferrella showbiznes nie bez powodu nazywa żmiją w garniturze. No, przynajmniej nazywał. Odkąd Aston stracił pracę u obiecującej gwiazdy, a zarazem najlepszej przyjaciółki, los nie był dla niego życzliwy. Potrzebuje nowego zajęcia, w którym będzie mógł utopić siebie, swoją gorycz i swój pracoholizm. Na teraz. Aston zawsze znajduje własne szczęście w cudzym nieszczęściu. A tak się składa, że internet właśnie huczy, bo April McFoy - młoda piosenkarka - w ciągu paru dni staje w ogniu skandalu. Dopiero co została na lodzie bez PR-owca, który niespodziewanie podupadł na zdrowiu - i to jeszcze chwilę przed startem jej trasy koncertowej! To może być katastrofa. Tylko szaleniec zbierałby popioły z tego, co zaraz zostanie z jej raczkującej kariery. Na szczęście Aston zawsze był szalony. Zresztą teraz nikt nie zaoferuje mu żadnej posady - co najwyżej zdesperowana artystka, której pod swoje skrzydło nie chce przygarnąć nikt inny. Zapowiada się największe wyzwanie jego kariery... Ale ktoś przecież musi uratować April. I ktoś musi uratować Astona. __________ Powieść jest spin-offem „Ktoś musi je śpiewać". Znajomość pierwszej części serii NIE JEST konieczna, żeby przeczytać „Ktoś w końcu cię pokocha", ale zachęcam do zaznajomienia się z nią w pierwszej kolejności dla lepszych wrażeń :)

Festiwal muzyczny w Como ma kilka zasad: daj z siebie wszystko na scenie, podbij serca nowych fanów, pozwól sobie zakochać się w tym miejscu i nie utop byłego przyjaciela w pięknym jeziorze. Nie, chwila. To ostatnie dotyczy tylko Belli. Wiecie, jakie to słabe, kiedy wasz najlepszy przyjaciel, a zarazem pierwsza miłość, zrywa z wami kontakt z dnia na dzień? Cóż, niestety Bella to wie. W końcu to o tym napisała połowę swoich radiowych hitów. Choć żadna z jej fanek, gdy wykrzykuje słowa piosenek Belli, nie ma pojęcia, że właśnie śpiewa o Leo Castelluccim - uwielbianym wokaliście, który w oczach ludzi jest najsłodszy na świecie i zupełnie nieskazitelny. Ha! Akurat. Przynajmniej Bella nie musi go więcej oglądać. No... nie musi, dopóki Leo nie pojawia się niespodziewanie na festiwalu w Como. I, co gorsza, chyba chce porozmawiać o tym, co wydarzyło się lata temu - gdy świat jeszcze nie słyszał o żadnym z nich. ____ Okładka wykonana przez wspaniałą @lolablahaj ____ Na Wattpadzie dostępny jest pierwszy rozdział oraz artykuł prasowy. Książka w księgarniach ukaże się w roku 2027 nakładem wydawnictwa Rebelde.

Dola jest jedną z Tkaczek Losu w panteonie Welesów. Jej życie biegnie spokojnym torem pod pieczą Roda oraz Wielkiej Baby. Dnie spędza ze swoimi siostrami - Przędą i Niedolą, mając nadzieję, że tak już będzie zawsze. Dotąd myślała, że największym zagrożeniem są zaręczyny Przędy ze Świętowitem. Dola nigdy nie mogła pojąć, co siostra w nim widzi, ani dlaczego miłość robi z nich takich głupców? Jej samej wydawało się, że nigdy nie zdoła się w nikim zakochać. Ale czy na pewno? Po trudnym zawirowaniu z Tkaniem Czasu Dola musi szukać dla siebie drogi ucieczki i takim oto sposobem trafia do zupełnie obcego miejsca, tak odległego, w jakim jeszcze nigdy nie była - Panteonu Nefrytów. Nie tylko wszystko jest tam inne, począwszy od zwyczajów, kończąc na ubiorze, ale również nie sposób opanować strach, gdy dostała się w ręce Czarnego Boga - mrocznego księcia, który uznał ją za najpoważniejsze zagrożenie dla całego panteonu. Dziecina i głupiutka Dola zostanie postawiona przed koniecznością poradzenia sobie z wszystkimi przeciwnościami oraz przekonania księcia, że w istocie nie jest tak straszna, jak mu się wydaje. To jednak dość trudne zadanie, gdy w panteonie zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a jej uczucia do Czarnego Boga stają się coraz bardziej niezrozumiałe.

Gdyby oderżnąć smokowi skrzydła, stałby się on żmiją. Jadowitą, mściwą żmiją, która nigdy nie zaakceptuje wicia się w błocie, skoro zna już smak podniebnych lotów. Sevaia i Daimor mieli wszystko: bogactwa, zaszczyty i wysoką pozycję, a także krew potężnych przodków, która to wszystko im gwarantowała. Dziś są już tylko wspomnieniem. Lokalną legendą. Przeklętym, wygnanym rodzeństwem, niewidzianym od dekady, odkąd najwyższa kapłanka ogłosiła ich heretykami i zdrajcami najstarszych wartości Sotalonii. Powszechnie przyjęto, że zginęli na wygnaniu i jeśli jeszcze będą zagrażać królestwu, to tylko pod postacią złych duchów. Ale Sotalonii zagraża coś zupełnie innego. Jej własna pycha. Pycha i naiwność; bo potrzeba naiwności, by wierzyć, że niesłusznie wygnani skazańcy nie wrócą pewnego dnia po to, co im się należy. I po znacznie więcej. Wrócą po zemstę. I nie ma takiej rzeczy, która ich od tego odwiedzie; choćby Sotalonia jeszcze tej samej nocy miała spłonąć doszczętnie, co do ostatniej śliskiej żmii. *** W 2025 tekst został wyróżniony przez ekipę przez oficjalną ekipę Wattpad @AmbassadorsInternational. Tekst zajął II miejsce w kategorii fantasy w konkursie "Szklane pióra 2021" organizowanym przez @Peopie-. 🖤 KWIECIEŃ-MAJ 2024 r. - 1. miejsce w #DARKFANTASY SIERPIEŃ-WRZESIEŃ 2024 r. - 1. miejsce w #DARKFANTASY