Her yerin yeşillikler ile dolu bir mahalle düşünün. Şehrin o kirli havasından uzak, sessiz, sakin bir sahil kasabası. İşte orası yeşil mahallesi. Turistlerin bir çoğunun gelmek için can attığı, gezmek için kuyruğa girilen o mahalle. "Mahallemize hoş geldiniz efendim, artık sizde bu mahalle sakinisiniz." *** Bu kurgu bu1yazar adlı şahısa aittir kopyalanması söz konusu bile değildir.

Yetişkin okurlar içindir. Köy ve abimin arkadaşı kurgusudur.

(Yetişkin içeriktir) Rahatsız olacaklar girmesinn!!

📌Açık cinsellik ön plandadır. Rahatsız olacaklar lütfen okumasın. Kapak tasarımı : @writerladyy / Yetişkin içeriktir. Gerçek olay ve kişilerle bir bağlantısı yoktur.

0542: o sokağa sakın girme. 0542: tabi ölmek istemiyorsan. Gelen mesajla olduğum yerde kalmıştım... Bu kitap yüksek şekilde cinsellik içermektedir. Rahatsız olacaklar okumasın.

"Her gün senin varlığına şükrederken senden bıkmam mümkün mü? Sen söyle." . . . (Hikayede argo ve yetişkin içerik bulunur, dikkatinize)

(+18 içerik bulunmaktadır!) "Benim dokunduğum her gül soluyor," dedi. Sesinde öyle bir kesinlik vardı ki sanki şimdiye kadar dokunduğu her şeyin sonunu kendi elleriyle yazmıştı. Bakışları saçlarıma kaydı. Kızıl tellerimin arasından geçip gözlerimde durdu. Dudaklarının kenarında belli belirsiz, ne anlama geldiğini çözemediğim bir tebessüm belirdi. "Senin gibi bir kızıl goncayı koklamaya bile korkuyor insan." Başımı hafifçe eğdim. "Gülleri solduruyormuşsun," dedim engellemeyediğim karanlık bir sesle. "Kendin söyledin. Ben kızıl bir goncayım." "Benim kızıl goncam mı olamak istiyorsun?" İçimden acı bir kahkaha geçti. Hayır. Ben kendimi dikenli bir güldüm. Ve ben, o dikenleri kimin için sakladığımı biliyordum. Ve asıl tehlikeli olan da buydu. Çünkü onun bilmediği bir şey vardı. Ben onun dokunacağı gonca değildim. Ben, onu kendime yaklaştırmak için açan çiçektim. Ve bir insanı öldürmenin en kolay yolu bazen tetiğe basmak değildi. Önce kendini ona koklatırdın. Sonra köklerini onun kalbine salardın. Gözlerinin içine baktım. Ne düşünüyordum? Ona ne kadar yaklaşacağımı. Onu ne kadar kendime bağlayacağımı. Ve seni solduracak kişinin gerçekten o olup olmadığını. İçimden geçen tek bir cümle vardı: Bakalım Bora Yaman... Bu hikâyede kimi kim solduracak?

Mafyanın güçlü isimlerinden Yaman Çakır Karaaslan, kendini 2024 yılında kaybettiği karısının katilini bulmaya adar. Hırsıyla, öfkesiyle etrafındaki her şeyi yakıp yıkan Yaman'ın yolu, bir gece Gökçe'yle çakışır ve bildiği bütün kuralları sorgulamaya başlar. Gökçe Yener, etrafındaki insanların kararlarını hayatının merkezine almış, kendi halinde bir çocuk doktorudur. En yakın arkadaşı Seren'in dağ evinde doğum gününü kutlarken, Seren'in erkek arkadaşı Kuzey Karaaslan'ın yeğeninin hastalanması üzerine yüz metre ilerideki malikaneye gider. Gökçe, istemeden bir adamın vurulduğuna şahit olur ve yolu Yaman Çakır'la kesişir. Vurulan adam, Yaman'ın karısının katilini de bilen tek adamdır ve Yaman, Gökçe'yi adamı iyileştirene kadar rehin alır. Gökçe'nin hem sert ve otoriter Yaman'la, hem karanlık sırlarla dolu Karaaslan ailesiyle, hem de kendi benliğiyle mücadelesi bu andan sonra başlar. 🕯️ BİRİNCİ KİTAP: ALEVSAR İKİNCİ KİTAP: İNKİSAR

Yirmi beş yaşındaki Rüya'nın tek hayali evlenmek değil, yaşamaktır. Son beş yılını annesinin bitmek bilmeyen görücü seferberliğinden kaçarak geçirmiş, önüne çıkan her talibe kendince bir bahane bulmuştur. İkinci üniversitesini bitirip hayatın tadını çıkarmak isterken, yirmi üç yaşında yaşadığı talihsiz bir olay yüzünden üniversitedeki bir öğretim üyesinden köşe bucak kaçmaktadır. Demir Altan ise bambaşka bir savaşın içindedir. Bir yanda annesinin evlilik baskıları, diğer yanda yıllardır kalbinin en gizli köşesinde taşıdığı çocukluk hatırası... Yirmi sekiz yaşındaki asker, küçücük bir kızken gözlerine baktığı kişiyi hiç unutmamıştır. Ve bir gün, onu gerçekten bulur. Hem de gözlerinden tanıyarak. Demir, Rüya'yı kaybetmemek için türlü oyunlara başvururken kendilerini istemedikleri bir evliliğin içinde bulurlar. Fakat bazı oyunlar yalnızca kalpleri değil, kaderleri de birbirine bağlar. Bu çetrefilli oyunda Demir, kaderin sevdiği kadını bir gün karşısına hiç beklemediği bir şekilde çıkaracağından habersizdir. Önemli bir görevin ortasında kurban rolünde beklemiyordur. Rüya ise sahte kocasının asker olduğundan bile bihaber, hayatını gelişi güzel yaşamaya devam ederken bir anda kendini altüst olmuş bir dünyanın içinde bulur.

Bir vardı bir yoktu her şey... Masalların başlangıcı gibiydi. Masal tadında ilerlerken belki de ilk defa kendi masalımın güzeller güzeli prensesi gibiydim. Prensim beyaz atıyla gelmese de, köşe başında çarpışıp kitaplarımız etrafa saçılmasa da, hiç beklemediği bir anda onun siyah arabasına tabir- i caizse bodoslama girmiş ve en savunmasız olduğum anımda kucağına düşüvermiştim. Çarpışma yaşanmıştı sonuçta, arabayla bile olsa bir çarpışma yaşamış ve masalların gerekliliğini yerine getirmiştik. Tabi ki de bu kadar değildi her şey. Çarpışmanın ardından defalarca kez yeniden karşılaşmış ve birbirimizle öldüresiye bir nefretle kavgalar etmiştik. Çünkü masalların olmazsa olmazlarıydı bunlar. Masallarda yaşanan bunca olayı bir bir gerçekleştirdikten sonra nihayet mutlu sonumuzu bulduk derken ne yazık ki kendi masalımızın içinde bir varmış kısmından çıkıp yok oluvermiştik. Mutlu sona alışkın olan masallar, bizim masalımız da mutsuz sona mahkûm etmişti bizi. Hayatıma dâhil olan masal prensi, ülkenin kötü kalpli kralı tarafından benden alınan intikama dönüşmüştü.