Hazar ve Efnan, bir zamanlar birbirlerini deli gibi seven, ama aileleri yüzünden aralarına kan girmiş iki sevdalı. Biri şehri terk etti, diğeri ardında kaldı, kan kalplerine bulandı, sevdaların sardı, bir unutma feryadı yaktı.

Hayatını kurtarmak için tüm sonuçları göze alan Miryam'ın evinden ayrılışı planladığı gibi gitmedi. Bir güverteye bindirilip yabancı kimseler tarafından kaçırıldığında özgürlüğün yalnızca hayal olabileceğini düşünüyordu. ÖDH'de görev yapmış tecrübeli asker o gün onu kurtarmak için özel olarak görevlendirildiğinde bir kadına umut ışığı olacağını bilmeden sarıldı silahına. Kader yıllar sonra ikisini yeniden bir araya getirdi, bu defa bir asker ve rehineden çok daha fazlasıydılar. Adını koyamadıkları bir hisse karşı kör kalmayı tercih ederlerken aldıkları kararlar kendileriyle başlattıkları bir savaştı aslında. Miryam kurtuluşu bir çift mavi gözde buldu, o gün cesaretli olmayı denedi ve topuklu ayakkabısını çıkarıp askerin sırtına atarken ilk defa derin düşünmeyi reddetti. "Evlen işte diyorum benimle!"

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Sarhoşken sevgilisiyle birlikte olan Ada Uluca hamile kalır. Sevgilisine söylediğinde bebeğe karşı çıkar ve aldırmasını söyler, Ada aldırmak ve aldırmamak arasında kalırken hamile olduğunu bir şekilde herkes öğrenir. Ada'nın ailesi Ada'yı evden atmaya kalkıştığında abisinin arkadaşı Ada'yı korur ve evini açar. "Bebeğime babalık yapmak zorunda değilsin abi. Hemde namusum mahallelinin dilindeyken böyle bir şey yapman akıl kârı değil." Karşımda bir o tarafa bir bu tarafa yürürken bir anda durup ciddi misin der gibi bir bakış attı. Karşımda ki tekli koltuğa oturup bacaklarını açarak rahat bir pozisyonda oturacakken kendini düzeltip bacaklarını birleştirdi. Yüzünü yüzüme yaklaştırırken üstünde ki beyaz gömleğin yırtılacağına emindim. "Mahalleyi yaktırma bana Ada! O çocuğun babası benim anası sen, eğer namusunu diline dolayını duyarsam o dili o kişinin bir tarafına sokmasını bilirim evelallah."

Henüz 17 yaşında ailesinden ve evinden ayrı kalan genç bir kız.. Peki bu kız büyüyüp genç bir Kadın olursa..? Hayat dolu, etrafına neşe saçan, tek düşüncesi 'bugün ne giysem' olan; bir kız ne kadar değişe bilir? Hadi gelin hep beraber görelim.

[doğu, aşiret, anlaşmalı evlilik, kadın lider] Geçmişinden ve köklerinden uzakta, kendine ait sandığı bir hayatın içinde yaşayan Dicle'nin hayatı tek bir telefonla değişir. Bu bir davet değildir. Bu... geri dönüşü olmayan bir çağrıdır. Onu doğduğu topraklara, Mardin'e geri çağıran şey; bir ölümün ardından kalan boşluktur. Alkaçar aşiretinin ağası Kudret Alkaçar ölmüştür. Ve geriye, o boşluğu doldurması gereken tek bir isim kalmıştır: Dicle Alkaçar. Ama bazı miraslar sadece güç getirmez. Bazıları... düşman getirir. Mardin'e atılan her adım, onu bilmediği bir düzenin içine çeker. Kuralları kanla yazılmış, sınırları korkuyla çizilmiş bir düzenin. Ve bu düzenin içinde Dicle'nin yanında olan tek bir kişi vardır: Babasının avukatı. Cihan Keskin. Sessiz. Kontrollü. Tehlikeli. Dicle için önce bir yabancıydı. Sonra bir zorunluluk oldu. Ama bazı insanlar sadece yanında durmaz. Hayatının tam ortasına yerleşir. • "Sen yalnızca bir avukatsın. Beni nasıl koruyacaksın ki?" Cihan gülmedi. Gülmesi gereken bir şey yokmuş gibi, bakışlarını üzerimde sabit tuttu. "Ben seni korumam, Dicle." Bir adım yaklaştı. Mesafe azaldıkça içimde tuhaf bir gerilim yükseldi. Geri çekilmek istedim ama yapamadım. "Sana dokunmaya kalkışan olursa..." Gözleri karardı. Bu, ani bir öfke değildi. Aksine, fazlasıyla kontrollüydü. Ama tam da bu yüzden... daha tehlikeliydi. "o insanın sonu olur." Söylediği şey bir tehdit gibi gelmedi. Çünkü tehditler ihtimal barındırır. Onun cümlesinde ise sadece sonuç vardı. Kısa bir sessizlikten sonra ekledi: "Ve şunu iyi anla..." Bakışları bir an bile üzerimden kaymadı. Sanki söylediği her kelimeyle beni bulunduğum yerden söküp, kendi kurduğu düzenin içine yerleştiriyordu. "Ben yalnızca bir avukat değilim." #12 evlilik nisan 2026 #24 töre nisan 2026 #7 zorakievlilik n

Ablasının düğün günü kaçmasıyla Leyla, istemediği bir kaderin içine sürüklendi. Kapı açılınca kendime geldim. Annem içeri girdi. "Zelal nerede?" Hiçbir şey demedim. Elbiseyi yerde görünce ağlamaya başladı. "Nerede Zelal?!" Ayağa kalktım. "Evden çıktı." Annem dondu. "Sen... ablanın kaçmasına izin mi verdin?" Başımı salladım. Annem bana bir tokat daha attı. Sonra köşeye gidip ağlamaya başladı. Bir süre sonra elbiseyi yerden aldı. Ve bana fırlattı. "Giy şunu." Elimde elbise ile kaldım. Annem yanıma geldi. "Madem ablanın evlenmesine engel oldun..." Gözlerimin içine baktı. "O zaman sen evlenirsin." Gözyaşlarım elimdeki elbiseye damlıyordu. "On yedi yıl sana baktım." "Sen de bir işe yara." Elbiseyi yüzüme doğru kaldırdı. "Giy şunu Leyla." "Onların bizden istediği sadece bir gelin." Gözlerimin içine bakarak söyledi. "Gelin doğru mu yanlış mı... hiç fark etmez." Kolumdan tuttu. "Yanlış gelin olmayı sen seçtin." Sonra elimi bıraktı. Alnımdan öptü. Ve ben sadece fısıldayabildim. "Yanlış gelin mi..."

"Ünlü oyuncu Ada Göktan'ın yeni dizisinde partnerinin Özgür Ozan Özaltan olacağı konuşuluyor. Bir buçuk sene önce ilişkilerini noktalayan ikiliyi yoksa yeni bir başlangıç mı bekliyor?" Kırık kalpler, yarım kalmış hikâyeler ve eskimiş bir defter. Plakçalarda dönüp duran o şarkı. Geri gelmeyen anılar, üzeri kapatılamayan yaralar, acı kahkahalar, kavgalar ve didişmeler... Ada Göktan, yürüdüğü her yolu kendi sahnesine çevirmiş bir kadındı. Işıklar onun üzerinde durur, ayağını bastığı yer daima zirve olurdu. Özgür Ozan Özaltan ise en dipten gelen, içindeki oyunculuk ateşine sarılarak yolunu aydınlatmış bir adamdı. Ada'nın doğuştan sahip olduğu ışığı kazanabilmek için türlü mücadelelerden geçmişti fakat dişiyle tırnağıyla kazıyarak ulaştığı noktada yaptığı bir hata, kariyerini düşüşe geçirmişti. Daha önce aynı projede rol alıp birbirlerine aşık olan ikili, ayrılıklarının ardından hiç yan yana gelmemişti. Fakat onlar için yazılmış bir senaryo, işleri epey değiştirecekti.

+18 "Ona Kızıl Afet derler" "Yakmadığı Baca Takmadığı Kanca Yoktur" Afet Mahallenin en açık saçık, dili uzun kendine yeten adı çıkmış kızıdır. İçten içe iyi bir insan olsada, görünüşünden dolayı pek çok insan onun kötü biri olduğuna kötü işler yaptığına inanır. Bir gün Afet'in başı büyük bir belaya girer, abileri onu evden atar. Mahalleye yeni taşınmış olan yeni komşuları da güç bir durumdadır yıllarını verdiği şirketini kurtarmak için evlenmek zorundadır... Hikayemiz böylece başlar!!!!

Doğunun sert coğrafyasında kurulan özel bir saha timi: Demirpençe. Birbirini tanımayan, geçmişleri yaralarla dolu yedi asker... Ve onların arasında, kendi savaşını kimseye göstermeden veren bir askeri doktor: Büge. Burada düşman sadece dışarıda değil. Güvensizlik, kayıplar, geçmiş travmalar ve yarım kalmış hayatlar da en az mermiler kadar ölümcül. Tim komutanı Yüzbaşı Ilgaz Türkoğlu, sahada kusursuz bir lider... Ama kalbinde taşıdığı tek hata, geride bıraktığı bir kadın. Büge, ailesinin gölgesinden kaçıp savaşın ortasında hayat kurtarmayı seçti. Hızlı olmak zorunda hissetti, güçlü görünmek zorunda kaldı. Ama bazı yaralar ne pansumanla kapanır, ne zamana bırakınca geçer. Bu hikâye sadece operasyonların değil, yan yana savaşmayı öğrenen insanların, birbirine güvenmeyi bilmeyen bir timin, ve birbirini bırakmak zorunda kalmış iki insanın hikâyesi. Çünkü en zoru yanındakini yaşatmak,kalbindekini korumaktır. Bazı savaşlar haritalarda görünmez. Siperleri kalbin içindedir.🌪️