"Δεν περίμενα ποτέ να ζήσω το όνειρο μου." τον κοίταξα στα μάτια. Με κοίταζε και εκείνος γλυκά. "Ποιο ήταν το όνειρο σου;" μου χαμογέλασε πονηρά. "Εσυ!" κοίταξα αλλού. "Και αν με χάσεις; Αν γίνει κάτι και το όνειρο γίνει εφιάλτης;" μου είπε και μου κρατησε το χέρι. "Αν είσαι και τότε δίπλα μου... όλα καλά!" χαμογέλασα ψεύτικα. #10 στα Fanfiction *12/03/16* (ευχαριστω παρα πολυ)

Αγαπησα τον αδερφο μου, τον γιο του πατριου μου. Στην αρχη ολα φαινοντουσαν δυσκολα. Ομως με την προσπαθεια ολα βρηκαν τον δρομο τους.. Κι εγω, βρηκα τον δικο μου ❤