Gita,aşık,kırgın ve hâlâ mutlu.Hayatımız bunları öğrenmemiz için vardır.Her duygu aslında bizim yarattığımız birşeydir.Peki ya Gita neler yaratmış? "Neden insan oldun?" "Çünkü-" "Hayatın berbat!" Umursamaz gibi davranan yakışıklı bir serseri ve onun tanıdığı normal bir çocuk.En önemlisi de Gita. Elbette her insan birisini sever.Peki ya bir vampir? En azından önceden vampir olan birisi? Hayatının bir hikaye olduğunu bilmeden yaşamaya devam eden bir kız aslında,Gita.Bazen ağladığı için güldüğünü görenler onu deli sanabilir,her insan delidir. Not: Yeni bölüm bazen geç bazen erken gelebiliyor umarım sorun yapmaz ve severek okursunuz.İlk bölümler sıkıcı gelebilir sonralarda biraz daha heyecan katmaya çalışıyorum ^.^ ©2014-2015

-"Zaten beni kaçırmak istemezsin" dedim yine zorlama bir kahkaha ile.. Bir yandan da gözümü yoldan ayırmıyordum.. Ormanlık bir yola girdiğimizde hava da yavaş yavaş kararıyordu.. İçimin ürpermesine engel olamamıştım.. -"İşimiz çok uzun sürecek mi?" Yan gözle Xander'a bakmayı ihmal etmiyordum ama birden gözlerindeki yumuşaklık yerini kademe kademe anlamlandıramadığım bir sertliğe bırakmıştı.. -"Hayır.. Seninle biraz sohbet edicez o kadar.." Aptala yatmak en iyisiydi.. Ürkmeye başlamıştım ve bunu görsün istemiyordum.. -"Barda da konuşabilirdik.. Bu akşam geliyorum sonuçta.." Yine o salak ve zoraki gülümseme, bu sefer daha histerik ve panik olan ses tonuma eşlik etmek için yüzümdeydi.. -"Çok kalabalık" dedi sanki benimle konuşmuyormuş gibi.. Yolun geri kalanında sesimi çıkarmadım.. Beni öldürecek hali yoktu sonuçta değil mi?