Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

İNSAN HAYATI

Barlas "Eve gidince bana yaparsın dansını Güzelim hadi biz gidelim" dedi "Çok fırsatçısınız beyefendi ama ben evliyim kocam bu dediğinizi duysa sizin gelmişinizi geçmişinizi sike-" elini ağzıma kapayıp beni kucağına aldı "Sus yavrum" "Biz Gidiyoruz" diyerek masadan kalktığında Efe Atıfın kucağına kafasını koymuş dizini döve döve gülme krizine girmişti. Komik olan neydi? "Ya gülmesenize... adam burada beni kaçırıyor görmüyor musunuz?" Betül kırdayarak "Aynen Hüma Barlas seni kaçırıyor" dedi Yavuzda gülerek kafasını salladı "Neyse. Hadi Barlas siz gidin hesabı biz öderiz" Barlas çantamı ve ceketini alınca masadan uzaklaştık, Mekan dan Barlasın kucağında çıkarken bir yandan da çırpınıyordum. "Ya bırak beni gelmiycem seninle... evliyim ben evli" dedim parmağımdaki yüzüğü gözüne sokarak. Barlas gülmesini durduramazken valenin arabayı getirmesini bekliyorduk "Biliyorum" dedi gözlerime bakarak Yarı baygın olan bakışlarımı yüzünde gezdirerek "yaa nerden Biliyorsun?" Dedim. Yüzünü yüzüme yaklaştırdı "Çünkü benimle evlisin" ........ Tamamen eğlence amaçlı öylesine yazılmış bir kitaptır bir mantık beklemeyin. Aklıma gelen bu kurguyu hikayeleştirmek istedim sadece. Beğenen okur beğenmeyen gider. Kitaptaki şahıslar ve olaylar tamamen benim hayal ürünümdür gerçeklikle alakası yoktur. En ufak bir çalıntıda yasal işlem başlatılacaktır. Not: bazı kelimeler bilerek yanlış yazılmıştır. Hemen yargı moduna geçmeyin. Yetişkin içeriktir +18 sahneler vardır. Başlangıç tarihi:04.09.2022 Bitiş tarihi:28.05.2023 🏷Etiketler 1-askerkurgusu 1-karargah 1-karabayır 1-buluşma 1-İntikam 1-aşk 1-Tim 1-keşfet

Bu kitap bir aşk kitabı değil. Ama aşk da var. Bir çay kitabı hiç değil. Ama çay hep masada. "Çay Lav Yu", yarım kalmış cümlelerin, içinden söylenip dışına gülümsenen düşüncelerin kitabı. Bazen bir apartman asansöründe, bazen sabahın sessizliğinde, bazen de kendi kendinle dalga geçerken yakalanmış denemelerden oluşuyor. Burada büyük cevaplar yok. Ama küçük fark edişler var. "Ben de böyleyim" dedirten cümleler, "Bunu neden daha önce düşünmedim?" diye iç çektiren anlar ve bazen de sadece çayı soğutana kadar okunan yazılar... Bu kitap; aşkı çok ciddiye almayan, hayatı fazla ciddiye alıp sonra bununla dalga geçen, biraz yarım ama biraz da fazlasıyla "bizden" olanlar için. Okurken gülersen güzel. Düşünürsen daha güzel. "Ben de böyleyim" dersen... işte tam olmuş demektir.

Bu kitap, söylenmiş cümlelerden çok söylenememiş olanlarla ilgileniyor. Yarım kalan konuşmalarla, içte tutulan kelimelerle, geç kalınmış duygularla... Bazı cümleler vardır; bitince susulmaz. Bu kitap, o suskunluğun içinde yazıldı. Her Şey Bir Cümleydi, bir şey anlatmak için değil, kendini hatırlamak için okunur.

Bayramlardan kaçan, herkesin kutladığı o özel günleri reddeden bir çocuk düşünün... Şekerin kokusu midesini bulandırırdı, çikolata bir çocukluk vaadi değil, kaçılması gereken bir hatıraydı onun için. "Sizin dört gözle beklediğiniz günlerde ben odama saklanırım, Leyla," derdi. "Bana neden bu kadar kendini kapattın deme. Ben zaten küflü odalarda büyümüş biriyim..." Bu, Türkiye'nin farkına geç vardığı bir ressamdı. Fırçası kadar suskun, renkleri kadar yaralı. Dostoyevski'yi yalnızca okuyan değil, onunla yaşayan bir adam... Yiğit ve Leyla, her gün başka bir yüzünü keşfederken şunu fark ederler: Bazı insanlar anlatıldıkça değil, çözüldükçe derinleşir. Ve bazı hikâyeler, mutluluktan değil, eksikliğinden doğar. Eğer bayramlardan kaçan bir çocuğun, karanlık odalarda büyüyen bir ruhun ve sanatla hayatta kalmaya çalışan bir adamın hikâyesini merak ediyorsan... Bu sayfayı çevir. Çünkü bu hikâye, okuyanı değil yakalayan türden.

Haydi! Eyvallah deme vakti geldi. Bir eyvallah söyle hayata. Eyvallah söyle dününe, seni üzenlere, kalp kırıklıklarına. Haydi! Durma sende bir eyvallah söyle yaşanmış her bir şeye. Haydi! Senin olan bu hayatta yepyeni bir sayfa açma vaktin gelmedi mi?

Sayfaları çevirdikçe kimi zaman sessiz bir akşamın huzurunu, kimi zaman kalabalık bir günün telaşını bulacaksın. Bu denemeler; hayatın içinden geçen, kimi yerde sorgulatan, kimi yerde gülümseten satırlar. Çünkü ben yazarken hissettim, sen okurken tamamlayacaksın.

<Güzel sevmek üzerine bir hikâye... > - Yaş farkı vardır- Mahalledeki gençler olarak uzak tavırları, suskunluğu, sert mizacı sebebiyle aramızda onun adı "Yaban"dı. Beş yıl sonra mahalleye geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Özellikle benim için. * (Nisan 2021)

Her gece tam 00.00'da gelen bir ihbar ve ardında bırakılan bir ceset... Sol bileklerinde gizemli harflerle işaretlenmiş kurbanlar ve peşinde iz bırakmayan bir katil... Dört kişilik bir polis ekibi, bu acımasız cinayetlerin arkasındaki sırrı çözmek için karanlık bir yolculuğa çıkar. Ancak bir gece cesetlerden birinin cebinden çıkan bir not, ekibin içindeki sinsi bir ihanetin varlığını ortaya koyar ve güvenin, en beklenmedik anlarda nasıl parçalandığını acımasızca ortaya koyar. Artık bir yandan katili yakalamaya çalışırken bir yandan da aralarındaki hainin kim olduğunu çözmek zorundadırlar. Güvenin her an sorgulandığı bu ölümcül oyunda Mira Aksoylu, hem karanlık bir suçluya hem de giderek derinleşen bir ihanet labirentine karşı tetikte kalmak zorundadır. Cinayetlerin ardındaki sır perdesi aralandıkça, ekip kendini giderek derinleşen bir kargaşanın içinde bulur. Her ipucu, daha büyük bir tehdidin kapısını aralar ve belirsizlik, her birinin ruhunu adım adım çürütür. Katil kim? Hain kim? Her şey gün yüzüne çıktığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.