Hayat biz planlar yaparken karşımıza çıkanlardır... Karaca yeni hayatına alışabilecek mi?

Bitti sandığım, yarım kaldı diye düşündüğüm, tüm hislerimle birlikte içime gömdüğüm aşkım; onun gözlerine bakmamla yeniden hayata geçmişti. Bozuk bir ritimle atan kalbim, onu görünce eskisi gibi aynı düzenle, aynı ritimle atmaya başlamıştı. Aslında bu bir yaşam değildi, bir ölümdü. Kalbimin, geç kalmış bir ölümüydü. Peki bize ne olurdu? Biten bizden yeniden olur muydu? Aramızda kocaman bir gerçek varken yolumuza devam etmek zorundaydık. Kalbim yine onu seçmişti. Göğüs kafesimden fırlayacakmış gibi hissettiğim kalp; onun adı için çarpmaya başladı. Tıpkı eskisi gibi. Biten bir aşkın ortasında, avuçlarımın arasında bir umut tohumuyla yalnız kaldığımı kalbime gömerek yeniden kaybolmaya razı geldim. Bu, benim kaderimin düğümüydü. Çözemezdim.

Gökçe tacize uğradığı gecenin sabahında sevgilisi tarafından ihanetle suçlanacağını tahmin etmemişti. Kendini açıklama hakkı verilmemiş, aç susuz soğukta tek kelime konuşmak için beklediği adam acımasızca onu terk etmişti. Dünyanın merkezine koyduğu adamın onu hemen gözden çıkarması, işten çıkarılması derken içine çekilen kadının tek avuntusu hamile oluşuydu. Bebeğinin varlığından haberinin olması gerektiğini düşündüğü için Cihan'ın olduğu ortama girdiğinde bebeğiyle sınanacağı aklında yoktu. Bir kadının zengin güçlü bir adam karşısındaki kimsesizliğini, çaresizliğini, iftiraya uğradığını kanıtlamak için çabasını okumak isterseniz buyurun... Yüreğime Kan Damlar kitabımdan çok istenen Cihan ve Gökçe'nin hikayesidir. Wattpad de bu isim ile yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Çalınma durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

"Tavukları pişirmişim, hacıyıda çarşıya göndermişim Tavukları pişirmişim, merveyide çarşıya göndermişim. Merve tavuk ,tavuk; tavuklara inanma! Tavuklar köti köti, tavuklar zalım zalım. Merveyide pişirmişim, tavuğuda çarşıya göndermişim" Galiba bi yerde yanlış söylüyorum ama çözemedim. Hımmm, bir problem yok. "Ulan hangi şarkı katili bunu söylüyor?" Can abimin dediği şey ile sırıttıp elimi kaldırdım. Eeee sonuçta mükkemel bir şarkı koymuştum ortaya, taktir edilmem gerehli Hey, hey! Sen! Gelde bana eşlik et Beraber kuş olup hayallerimizin üstünden uçalım, içine girmeyelim çıkamayız. ❤❤❤❤ Onun dünyasında normallik yasak. O hayata kendi yönünü katmayı seven bir leylek. Hayata mutluluk getirmeyi iyi bilen bir mal. Bir delikten kendi hayatını tasarlayan bir deli. Pembe hayalleri yok olmuş bir peri. Onun kadar mal, gereksiz, salak, deli birini göremezsin. O seni bu dünyada bekliyor, ya sen onun bu çılgın dünyasına hazırmısın? Hazır değilsen seni 3 hayır ile uğurlayabiliriz ama hazırsan; ağlayıp, gülüp, şaşırıp, kızmaya hazır ol! Hadi başla! Bakalım sonuna gelebilecek kadar çılgınmısın? (Eski Adı: Leylak Kuşu) ❤❤❤❤❤❤ Eğleneceğin kadar ağlayıp, sövebileceğin bir kitap.😄😄 Ama ağlayıp söverken bile gülmeye hazır ol😄😄😄 Atmadığınız kahkaları atacaksınız💗 Kitabın; karakterle, sözlerle vb. Herşeyle bana aittir, çakarsanız yasal işlem başlatmaktan çekinmem! ufak yazım hataları için özür dilerim ❤❤❤❤❤❤

° TAMAMLANDI ° 2018-1019 yillarinda yazildigini dikkate alirsak mutlu olurum. 3 yıl öncesinde her şeyin güzel olduğu ama birden taşınma haberi alınınca her şeyin bozulduğu ve 3 yıl sonraki zorluklar... Başlangıç: 23 Kasım 2018 Bitiş: 17 Ağustos 2019 #1 ablam - 13.03.2019 #49 okul - 21.03.2019 #5 forever - 28.03.2019 #4 forever - 07.04.2019 #2 forever - 16.04.2019 #14 bff- 16.04.2019 #1 forever - 21.04.2019 #2 abla - 25.04.2019 #7 bff - 05.05.2019 #1 friends - 17.05.2019 #1 bff - 10.09.2019 #1 ergen - 28.03.2020 #5 yeniden - 19.12.2020 #1 wattsy - 26.03.2021 #16 aşk - 09.06.2021 #1 best - 23.06.2021 #1 wattys - 24.07.2021 #1 ergenlik - 20.07.2022

Klişelerden uzak gerçek aile, abi ve asker kurgusudur. :) Bu yıkım hepsinden büyüktü, yerle bir olan şehirlerin yanında ben de yıkılmıştım. O enkazdan çıkmıştım ama öğreneceklerimden sonra hiç çıkmamış olmayı dileyeceğimden bihaberdim. Depremde hayatı altüst olan bir kız. Evi yıkılan, enkaz altında kalan bir kız. Hayatı yıkılan, yine enkaz altında kalan bir kız. Yıllarca kendisinden saklanan gerçekleri öğrenip bu defa kendisi yıkılan bir kız. ... Ben Naz Günay, bu gece sıradanlığından şikayet ettiğim hayatımın sıradan olan son günü olduğunu bilmeden gözlerimi yumdum.

05**: 500 gram çiğ köfte ve yanında büyük boy ayran istiyorum, Lavanta Çiçek'e getirirsiniz. Çiğ Köfteci: Ne çiğ köftesi? Askerim ben

''Aşk nedir bilir misin?'' ''Bilmem.''dedim dürüstçe ''Ya sen?'' Bir adım daha attı. Kaçacak alan bırakmamıştı. Belimden tutup masanın üzerine oturmamı sağladı. Ellerini iki yanımdan masaya yasladı. İşte şimdi kaçacak yerim kalmamıştı. Gülüşüne bakılırsa heyecanlandığımı anlamıştı. Duygularım kontrol edilemez bir dalga gibiydi. Eteğimi sıktım. ''İstersen öğretebilirim.'' Konuşabilmek için kuruyan dudaklarımı yaladım. Anında oraya baktı. ''Neden?'' Nazikçe dudaklarımı öptü. ''Niyetim seni kendime aşık etmek.'' diye fısıldadı.

Duha: Siz şaka gibi bir ailesiniz. Duha: 6 yıl önce beni tüm mahalleye rezil ettiniz o nişana gelmeyerek. Şimdi annen sanki ben seni terk etmişim gibi davranıyor. Duha: Bu size son uyarım madem mahalleye geri döndünüz. Bana bulaşmayın. Adımı bile ağzınıza almayın. Tolga: Numaramı silmemişsin.

"ASEL!!" Hırsla arkamı dönüp karan'a bağırmaya başladım. "Buyur fırtına komutan!!" Yanıma gelip bedenimi duvarla arasına sıkıştırdı. "o it herifin bir daha yarasına pansuman yapmayacaksın. Anladın mı?" Çıldıracağım! "Bu benim görevim karan. Tabiki de ona pansuman yapacağım." Hırsla arkamda ki duvara yumruğunu geçirip konuştu. "Pansuman felan yok! Yoksa" Lafını bitimesine izin vermeden sözünü kestim. "Yoksa ne! Fırtına komutan ne!" Gözleri dudaklarıma inerken konuştu. "Yoksa seni çok pis öperim doktor."