Burslu bir çocuk, kolejin kötü çocuğuyla tanışırsa ortaya çıkacak hikaye diğerlerinden pek de farklı olmazdı. Yani, sanırım olmazdı.

Kim can sıkıntısından rastgele aradığı bir numaranın sahibinin sesine düşer ki.. ''İşletecek başka birini bulamadınız mı anasını satayım uyuyoruz şurda''

Bilinmeyen numara:heyyy Bilinmeyen numara: bugün kü maçta çok iyiydin

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! Alara Yılmaz babasının antrenörlüğünü yaptığı milli erkek voleybol takımının kaptanına aşık olur... '300423

[Tamamlandı.] bilinmeyen: senden nefret ediyorum doruk: kulübe hoş geldin |gay kurgu.|

"Kötü olduğun bir şey var mı?" dedim gülümseyerek ona dönüp. "Zor bir soru." dedi gülerek. Sonra gökyüzüne bakarak düşünmesini izledim. Öyle sevimliydi ki... "Açık uçlu sorularda kötüyüm." dedi kıkırdayarak alayla. Bu kahkaha atmama sebep oldu. "Tatlı. Başka?" "Bisiklet sürmekte berbatımdır. Her yere takılır ve çarparım. Resim çizmeyi beceremem. İlkokulda bile ödevlerimi abime yaptırırdım hep. Hele o perspektifler yok mu? Argh, kaç kağıt parçaladım bilmiyorum. Genelde insanlarla iletişimim de kötüdür, mimiksiz olduğumu söylerler. Hiç konuşmadığımdan şikayet ederler." Gözleri gözlerime kaydığında gülümseyerek onu izliyordum. "Sen eminim onlarla aynı fikirde değilsin." Bu yine gülmeme sebep oldu. "Kesinlikle değilim." "Ve..." Adımını biraz daha uzağa atıp önüme geçti hala yürüdüğümüz sırada. Durduğumda o da durdu. Tam karşımdaydı ve aramızda bir adımlık mesafe vardı sadece. "Sevimli insanlara zaafım var. Konu onlara geldiğinde kendimi -istediğin manada düşün- asla tutamam." Öylece gülümseyerek birbirimize bakıyorduk. Eğer alkol almış olmasaydım kesinlikle böyle bir anda böyle rahatça gözlerine bakamazdım. "Özellikle kısa boylu, çekik gözlü bir çocuk konusunda." Elleri belimi buldu, iki yandan aşağı kayıp tişörtünün eteklerini tutarak beni kendine doğru çekti. Elleri sıcacıktı. Yanıyormuş gibi hissetmeme sebep olacak kadar. "Ki üzerinde benim tişörtümle karşımda duruyorken."

Itır, çocukluğunda annesi ve babasının bitmek bilmeyen tartışmalarına tanık olmuş, babası evi terk ettiğinde annesiyle yalnız kalmıştır. Yıllar sonra, babasının iş dünyasında büyük bir başarı elde etmesi ve maddi durumunu düzeltmesiyle, annesi Itır'ın daha iyi bir eğitim alabilmesi için onu babasının yanına göndermeye karar verir. Itır, babasının yanına taşındığında kendini büyük ve soğuk bir evde yabancı gibi hisseder. Babasına karşı derin bir öfke besleyen Itır, yeni okulunda da aynı yabancılığı ve uyumsuzluğu yaşar. İlk günü, yeni sınıf arkadaşları ve öğretmenleriyle tanışarak geçer. Zorlu matematik dersleri, enerjik bir İngilizce öğretmeni ve sert mizaçlı bir beden eğitimi öğretmeni ile karşılaşır. Aynı zamanda, Zeynep adında yeni bir arkadaş edinir. İlk günün sonunda, Itır babasının arabasına binip eve dönerken, yeni hayatına ve bu yabancı evde nasıl ayakta kalacağına dair karmaşık duygularla boğuşur. Zeynep ile kurduğu arkadaşlık, bu zorunlu yolculukta ona biraz umut verir. Itır'ın, hem babasıyla olan ilişkisini yeniden tanımlaması hem de yeni okuluna ve hayatına uyum sağlaması gerekmektedir. Bu süreçte, Itır kendini, geçmişiyle yüzleşirken bulur ve gerçek anlamda kim olduğunu keşfetmeye başlar.