''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Adam ellerini kızın göğsünden ayırdığında, Vera da göğsüne dokunan ellerin varlığı yüzünden hıçkırıp duruyordu. Tecavüze uğrayacağını ve hayatının hepten kayacağına inanıyordu. Gözleri yanmaya ve başı ağrımaya başlarken, adam da ellerini bu sefer karnında gezindirmeye başladı." Issız gecelerin zifiri karanlığı, belki de başkasının bitmeyeceğini sandığı umut kaynağıydı. Kabullenmek, belki de zorunluluğun perde arkasıydı? Kaderin getirdiği ince ve keskin çizgiler yara bere içinde bırakmıştı bedeni. Suskun kalmış ruhlar, atamadığı çığlıklarının esiriydi. Dermanını derdinden isteyenin dostu da düşmanı da hayat olmuştu. Kusursuzluğun etkisinde kaybolan zihinler, kendi kusurlarını görmezden gelmişti. Zinciri kırılmış, kartlarınınsa tekrar dağıtılmış olduğu bu dünyayı 'iyi' görmek; Bir bahçeyi çiçeksiz, gökyüzünü de bulutsuz görmek kadar mantık dışıydı... Sorumluluklarının kendisine verilen tek amacı olduğunu, zevk almanın ve heyecanın varlığını unuttuğu, karanlığınsa tek dostu olduğunu düşünen bir adamın; gökkuşağına kapılma hikayesine tanıklık edeceksiniz... Yaşamını tek bir hedefte ilerleten ve küçük yaşta en büyük düşmanı haline gelen 'ölüme' meydan okuyan bir adamın, çektiği acılarını ve ızdıraplarını saklamak için inşa ettiği buz gibi soğuk duvarının arkasındakileri göreceksiniz. Bir örgüte bağlı olan bir ailenin, küçüklüğünden beri hayatında 'görev' den başka bir şeyi olmayan bir adamın, yalnızca hayatın bundan ibaret olmadığını anladığı bir hikâyeye bağlanacak, namütenahi sabahların, namütenahi gecelerle olan kavgasını okuyacaksınız. Daha önce görünmeyen bir kurguyla keyifli okumalar... / Bu isimle yazılan ilk ve tek wattpad hikâyesidir. Bütün hakları saklıdır! +18 yerler vardır. (Cinsellik, şiddet, kötü örnek olabilecek davranışlar vb.

°TAMAMLANDI° Bilinmeyen numara: ben arkanda seni takip ediyor olacağım. Bir yandan çekirdek çitleyip, bir yandan da can sıkıntını geçirmek istiyorsan; senlik bir texting. ° Siz bu texting'i ne zaman okursunuz bilmiyorum ama, bugün günlerden cumartesi ve 01 Eylül 2019. Saat 01:09. Amacım, bu texting'i sabaha kadar bitirmek. Evet, sabah güneş doğasıya kadar uyumayacağım ve bu texting'i bitireceğim. Eğer bu texting'i hemen (yani gün içinde) attıysam, bilinki sabaha kadar bitirmişim ve içime sinmiş demektir. ° #sitem 1. (01.09.19)

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Geçmişin izleri yüzünden sevgiye ve aşka inanmayan bir adamla en büyük hayali gerçek bir aşk yaşamak olan genç bir kızın,sırlarla dolu hikâyesi.'' Melisa, 17 yaşında bir lise öğrencisidir. Zorluğa dair hiçbir şey bilmeyen, bu yaşına dek el bebek gül bebek büyütülen, içinde kötülüğe dair hiçbir şey olmayan Melisa'nın hayatı sürekli ev ve okul arasında geçmektedir. Ta ki beklemediği bir anda, tesadüf eseri karşılaştığı bir adam tarafından hayatı tamamen değişene dek. Kendini en büyük hayalinin gerçek olacağı bir masalın içinde sanan Melisa, yaşadıklarının aslında bir rüya olduğunu çok geç olmadan fark edecektir. Ateş, 23 yaşında sert mizaçlı bir adamdır. Zoru çok iyi bilen, bu yaşına dek bir şeyleri kazanmak için çabalayan, dünya üzerinde sevgi diye bir kavramın olmadığına inanan soğukkanlı biridir. Kendi geçmişini unutmaya çalışıp yaşadığı izleri hafızasından silmeye çalışırken karşısına çıkan geveze bir kız tüm duygularını altüst eder. Birbirine bu denli zıt iki karakter. Onlar Ateş ve Su. Biri yakmak için var. Bir diğeri söndürmek için. Peki bu savaşı hangisi kazanacak? Ya da zoru başarıp, birlikte kazanabilecekler mi? "Sana en başında bana göre olmadığını söylemiştim ufaklık.''

Dışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran bir kız çocuğu vardı. Asi Merve Karakuyu, ailesi ve kendisiyle devamlı olarak savaş veren genç bir üniversite öğrencisidir. Ansızın bastıran yağmurun kelebeğin kanatlarını ıslatması gibi hayatına birdenbire giren esrarengiz bir adam, Asi'nin hayatını kökten değiştirmeye başlar. Asi ne kadar kaçmaya çalışsa da kader ağlarını her seferinde karşılaşmaları için örecektir. "Kelebeğin kanatları ıslanırsa parçalanır," dedi bana yavaşça. "Ama sen zaten paramparçasın küçücüğüm." "O zaman bırak," dedim. "Islanayım."

"Kimseye güvenim kalmadı benim." dedi kuru bir sesle. "Yanından gitmem için mi söylüyorsun bunu bana?" Sesimi onunki kadar ifadesiz tutmaya çalışmıştım ancak boğazıma oturan yumru buna engel olmuştu. "Yanımda kalman için söylüyorum." diye itiraf ettiğinde sesi acı çekiyormuş gibi çıktı. Yıkılmaz Doğu Keskin'i ilk defa yıkılırken görüyordum.

Benimle Yan Wattys 2014 adlı bitmiş olan hikayenin özel bölümlerinin toplanacağı kitaptır. Kapak yapımı; @RUROGRIME

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."