Asosyal ve anksiyetesi olan travmalarla büyümüş Yera kabuklarını kırıp yeni ailesi ile mutlu olabilecek mi?

17 yıldır aile sevgisinden uzak kalmış neşe Birgün karıştığını öğrenir bakalım neşe bu duruma alışcak mı _____________^_^_______________________ Bıkmıştım, sıkılmıştım, artık yaşam boştu senelerce menfaat uğruna yaşamıştım ama boşunamı... ______________*_*_______________________ Ağır küfürler ve argo var Yapay zeka destekli görseller kulancam

"Adım Zemheri. Hayatımın en sert kışı, henüz on yaşımdayken başladı. Lösemi (CLL/CML) ile tanıştığımda, çocukluğum hastane koridorlarında solmaya yüz tuttu. Ben akranlarımın doğum günü pastalarını, okul sıralarındaki neşeyi ve hayatın en renkli yıllarını o koridorlarda bıraktım. Yıllarca bu savaşta tek başımaydım, yapayalnız... Tam 'kimsem yok' dediğim noktada, öz ailem çıkageldi. Şimdi bir kardeşim var, bana can olmaya hazır. Ama içimde o amansız soru: Her şey için çok mu geç? Bilmiyorum. Tek bildiğim; ruhumun çok yorulduğu ve sadece uyumak istediği."

O sırada Senanur'un sesi duyuldu; " Eğer biraz daha gözlerini üstüme dikersen silahtaki kurşun kafatasında olur haberin olsun!" dedi. Silahın namlusu ise en büyük biyolojik abisi olan Ertuğrul'a doğruydu. O sırada arabadan birisi indi ve Senanur'un gözleri şaşkınlıkla açıldı. Gelen kişi; MİRAN KESKİN'Dİ

•Abilerim ve gerçek ailem kurgusudur iyi okumalarrr ................................. Minicik bir yürek, koca bir adamın bedenini doldurmaya yeter miydi? ................................... Floressloraa'nın kaleminden

"Seni Yanlış Bir Hayata Sığdırmışlar Güzide..." Güzide'nin 17 yıldır aynada gördüğü yüz, aslında ona ait olmayan bir hikayenin başrolüydü. Bir hastane hatasıyla değişen hayatlar, yıllar sonra gün yüzüne çıkıyor. Zenginliğin gölgesinde büyüyen naif ve saf bir ruh, bir gecede kendini her köşesi "yoksulluk" kokan bir gerçekliğin içinde buluyor.

Lösemi olduğunu öğrenen Günce Işıl bu yetmezmiş gibi birde ailesinin öz olmadığını ve doğduğunda bebelerin karıştığını öğrenir

Gerçek Ailem (Bebek)Kurgusu "Ay gökçek bir oğlandı. Suskun, ağırbaşlı... Güneş ise güzel bir kızdı. Duygusal, kırılgan... Ay, Güneş'e âşıktı. On beşlediği bir gün, kalbini ona açtı. Meğer Güneş de Ay'ı seviyormuş; ama bu aşkı dile getirmeye cesaret edememiş. Ay'ın sözleri ona güç verdi. Ve o gün, ilk kez aynı duyguda buluştular. Ay'ın her on beşlemesinde bir araya geldiler. Gelecek hayalleri kurdular. Son buluşmalarında evlenmeye bile karar verdiler. Ama bu mutluluğu kıskanan bir cazı (cadı) karısı, Güneş'in kulağına Ay hakkında yalanlar fısıldadı. Güneş soğudu. Ay ise olan bitenden habersizdi. Güneş'in etrafında dolandı durdu. Suskunluğuna anlam veremedi. Çok üzüldü. Bir gün Güneş, Ay'a dedi ki; "Boşuna peşimde dolaşıp durma. Seninle evlenmeyeceğim. Benden umudunu kes." Ay bu sözleri anlayamadı. "Kıyamete kadar senden umudumu kesmeyeceğim," dedi. "Bir gün suçsuz olduğumu anlayacaksın." O günden sonra konuşmadılar. Ama Ay, Güneş'i unutamadı. Her on beşlemesinde hasretle ona bakmak istedi. Güneş ise parmaklarını uzatıp gözlerini kapattı. İnsanların Güneş'e bakamamasının sebebi de buydu. O yakıcı ışıklar... Güneş'in ince parmaklarıydı." Yetimhane müdürü sustu. Sonra bakışlarını iki küçücük çocuğa çevirdi. Mavi gözlü olana baktı. Gri gözlü olana baktı. "Demem o ki," dedi, "bu mavi gözlünün adı Güneş, gri gözlünün adı da Ay olsun." "Adları gibi yaşasınlar."

"Bizimle geleceksin!" dedi biyolojik babam, sesi keskin ve emrediciydi. "Gelmeyeceğim!" dedim, inatçılığımı saklamadan, kararlılıkla. "Benim sabrımı zorlama. Eğer geleceksin dediysem, geleceksin!" O da inatla, gözlerindeki sertlikle kararlılığını belli etmişti. ...... "SİKTİR GİT EVİMİZDEN!!" diye haykırmıştı öz abim, sesi kulaklarımda yankılandı. Kırıldım... Hem de en derin yerimden. Bir daha onarılamayacak şekilde paramparça oldum. Kendimi yapayalnız, kimsesiz ve çaresiz hissediyordum... ⚠️ Bu kitapta olumsuz ögeler, taciz, şiddet, küfür, psikolojik baskı, intihar, öldürme, yaralanma ve kötü alışkanlıklar bulunur. Lütfen ona göre okuyun..

Neydi hayat... Ben ırmak 15 yıldır bu aileden kurtulmak istiyorum ama olmuyor. Ailem beni 10 yaşında Zorla kapatmıştı. Eğitim hayatımı elimden almamaları için adeta çırpındım ve başarılıda oldu liseyi okuyordum. Ama nerden bile bilirdim hayatımın bir yanılma ile mahfolduğunu benden 15 senenin çalındığını.