Yaz sonsuza dek bitmişti.

"Aramızdaki çekimi hissetmiyor musun peri?" "Yapma, burada olmaz Barış." Dudakları boynuma inerken sesim yalvarır gibi çıkmıştı. İkimiz de biliyorduk ki birbirimize açlığımız bitmeden bu odadan çıkmayacaktık. "Çok güzelsin." Boynuma fısıldaması daha çok tahrik etmişti. Kokumu içine çekiyordu. Vücutlarımız iyice birbirimize yapışmış, her zerremizi hissediyorduk. Birden durup gözlerimin içine baktı. "Barış... Durma..." İnliyormuş gibi çıkan sesim onu harekete geçirdi.

Yeşil sahanın üzerindeyken top ayağıma geldiğinde tribünlerdeki ses yükselmişti. Fenerbahçe taraftarı hep bir ağızdan iki kelime söylüyorlardı sadece. "Rüzgâr'ın kızı".