Paşa'nın dünyasında merhamet zayıflıktı. Güç alınır, sadakat kanla yazılır, ihanet ise tek kurşunla silinirdi. O, karanlığın ta kendisiydi. Melek ise dokunduğu her şeyi değiştirebilecek kadar tehlikeli bir kızdı. Çünkü Paşa'nın en büyük düşmanı silah tutan adamlar değil... kalbine sızan o kız olacaktı. Aralarında yasak bir çekim, susturulamayan bir arzu ve her an patlamaya hazır bir savaş vardı. Bu hikâyede aşk kurtuluş değil... en büyük felaket olabilirdi. Gözler yalan söylemezdi. Ama gördüğün şey... seni yakabilirdi.

"eyes of a criminal" adlı hikaye Melek Aslan'ın İstanbul'a abisinin yanına gelmesiyle başlar Melek geldiği ilk günden Paşa Hanoğlu'nun radarına girmeyi başarır Paşa ilk başta sevgilisi Pınar'a ilgi duysada zamanla Meleke olan aşkını farkeder Pınarın ihanetinden sonrada artık Pınar diye birisi Paşa Hanoğlu'nun hayatında hiç olmamış gibiydi Paşa Hanoğlu için insanlar genelde ikiye ayrılırdı işe yarayanlar ve yolundan çekilmesi gerekenler duygulara yer yoktu hayatında en azından öyle sanıyordu ta ki Melek'i ilk gördüğü ana kadar Paşa artık kendini Melek'ten uzak tutamıyordu onu korumak için attığı her adım Melek'i daha büyük bir tehlikenin içine sürüklüyordu Çünkü Paşa'nın düşmanları vardı ve herkes onun en zayıf noktasını bulmak için bekliyordu Ve Paşa ilk kez korktu Kendi için değil Melek için

Her insan bir yalancıdır. Her insan bir yabancı... Bize öğretileni yapar, bir yalanı yaşarız hayat boyu. Vakti geldiğinde ise yalan hayatlarımıza yabancılaşırız. İsteyerek ya da zorunda kalarak... Biz zorunda bırakıldık ve her şey o gün başladı. Hayatlarımıza yalan o gün bulaştı. Ya da biz öyle sanıyorduk. Biz kim miyiz? Bizler yabancıyız. Belki biraz da yalancı...