බැල්කනියේ වැවී තිබූ බෝගන්විලා මල් පොකුරු දිහා බලාගෙන මහීශ අලසකමේ හූල්ලව්වෙ ආදිත්‍යයා එක්ක එකතු වෙලා අසේල වටු බිත්තර කන වෙලේ. "උඹ පලයන්කො ගෙදර ආදිත්‍යයා.. මේ නිවාඩු දවසෙවත් මට පාඩුවේ අසේල එක්ක ඉන්න දීලා.." මහීශ කන් කෙදිරි ගෑවත් ඒ දෙන්නා පෙරේතකමේ තම්බපු බිත්තර ගිල්ලෙ ලුණු මිරිසක් එක්ක. ඒ අතරෙ කොණ්ඩෙ කැරලි ගැහුණු අසේල යම්තමට සිනහ සුනේ මහීශගෙ කම්මුල පැත්තකට හාදුවක් දීලා. "මහීට බිත්තර එපාද ?" අසේල ඇහුවත් මහීශගෙ තරහ මදක් නිවුනේ අහස දිහා බලාගෙන ඉද්දියි. තමාගෙ කම්මුල අත්ලෙන් පිහදාන අතරෙ මහීශ කෙදිරි ගෑවෙ තමාට ලැජ්ජා හිතුන නිසයි. "මට එපා මගුලෙ වම්බටු බිත්තර !" මේ අවමගුල් දිහා බලාගෙන ආදිත්‍යයා මොනවත් නොකියා බියර් උගුරක් බීවෙ තම්බපු බිත්තරත් ගිල දමන අතරෙ. _______________ කතෘ අයිතිය : ගුම්බො බැම්බි *සමරිසි චරිත ඇතුලත් වන සින්හලෙන් ලියැවුනු නවකතාවකි.

ඩුකු ඩුකු ඩුකු ! මහ සද්දෙන් සද්ද කරගෙන ඉස්සරහට ඇදුනෙ උඩරට මැණිකේ කෝච්චිය නම් නෙවෙයි. ලාවුළු ගස් අතරින් වැලිගම්බර අසිරිය කියාගෙන ඉස්සරහට ඇදුනු මන්දගාමී බස් රතය ඒ සිරි අසිරි වින්දෙ පාලු කැලේ තනි මකාදාලා. කොස් පොලොස් වලින් සරුසාරෙට තිබුන ලාවුළු වත්ත මැද්දෙ ලන්ද දිහා ඉදපු එලදෙනක් බෙරිහන් දුන්නෙ තමන්ගෙ වහු පැටියා දිහා බලන්. ඒ අතරෙ ඒ ලන්ද මැද තිබුනු පුන්චි ගේ පිලිකන්නෙ ඉදන් ඇහුනු කන්දොස්කිරියාව නිසා ලාවුළු ගසුත් කලකිරීමෙන් හීල්ලුවෙ කාලයක් තිස්සෙ ඇහෙන මේ නාඩගම් වලින් විවේකයක් නැතුව. "තරහ ගන්න එපා සුදු මහත්තයා ! තරහ නිවන්න" අජේ කියනවා ඇහිලා මදුරුවො තල තල ඉදපු අජේගෙ සුදු මහත්තයා බෙරිහන් දුන්නෙ ඔලුවෙ අත ගහගෙන. "අනේ යකා අවුස්සන්නෙ නැතුව පැත්තකට පලයන්කෝ !" _____________________ කතෘ අයිතිය : ගුම්බො බැම්බි *සමරිසි චරිත ඇතුලත් සිංහල යොවුන් නවකතාවකි

මහ විසාලෙට වැවුණු යෝද ගස් වලින් වටවුනු, බොරළු පාර අයිනේ තිබූ මහ ඇලේ, ඇල්ල විසාල හබරල කොලෙන් වැසී ගොස් තිබිණි. ඒ හබරළ කොල අතරේ හාන්සි වී තරුණයො දෙන්නෙක් ඈත අහස දිහා බලාන වුන්නේ දිවුල් ගෙඩියක් හූරගෙන කන අතරේ. හබරල කොල මැද්දෙන් විසාල ගස් අතුත් ඒ විසාල ගස් අතු අස්සෙන් පුන්චිවට අහසත් පෙනුනි. ♪ අහසට පායන හද වාගේ සුකොමලී වැවකට පිපෙන මල වාගේ නිලුපුලී සිතකට බරවෙන සදමාලි මගේ උපුලී ගෑණි නැතිව මේ හිත යාදෙයි බරවී ♩ කූරු කවියක් හෙමින් මුමුනද්දී අනුහස් යම්තමට සිනහසුනේ දිවුල් කට්ට දත් ඇන්දෙන් හූරන වෙලේ. "රෑට දවල්ට මාත් එක්ක බුදියගෙන කූරුට මොන ගෑණුද ?" අනුහස් අසද්දි කූරු මොනවත් නොකියා තව දිවුල් ගෙඩියක් පැලුවෙ රතු වෙන කම්මුල් වලට සාප කර කර. - හබරල ______________________ [සිද්දීන්, ස්තාන සහ පුද්ගලයින් ප්‍රබන්ද වේ. සියලු අයිතීන් කතෲ සතුය.]

වෙනස් වෙන්නෙ කාලය ධවල...නැති වෙන්නෙ මතක... ඒත් මට උඹ ගැන තියෙන හැඟීම එහෙම නැති වෙන විකාරයක් නෙවෙයි.

"බඩ හෑල්ලු වෙන්ඩත් කලියෙන්ම උන් මයෙ පැටියව හෝදල ඇරිය මයෙ අම්මා...." දුටොත් වරදක් සමා අවසර! 🚫අවවාදයයි! මෙහි එන දෑ අත්හදා බැලීමට යාමෙන් වලකින්න... [18+]

අපි කවුද කියලා අඳුරගන්න අපි කොච්චර මහන්සි වෙනවද? ලෝකෙට පේන දේද ඇත්තටම අපිට ඕන කරන්නේ? සමහර දේවල් අපි තේරුම් ගන්නේ කොච්චර පරක්කු වෙලාද? ඒත් ඒ වෙලාවට හරි එහෙම වෙන එක කොච්චර ලොකු දෙයක්ද? මට ලෝකෙට කෑගහලා කියන්න පුළුවන් නම්.. අනේ මන්දා.. මට ඒ ඇති ජීවත් වෙන්න.. මේ මම! මේ මගේ කතාව!! පියවි