Alpyiğit, Kara Kuvvetleri Yüzbaşısı olarak görev yaparken, karada düşmanla mücadele eder. Amira Naz, cesur ve kararlı bir Cumhuriyet Savcısı. Aralarındaki gizemli ve yavaş gelişen aşk, görevlerin ve tehlikelerin gölgesinde filizlenir.

Anlaşmalı evlilik temalı bir kurgudur.

Askeri gercek ailem hikayesidir * * * Tamamen deneme amaçlı yazılmış bir hikayedir tamamıyla kurgudur. Diğer hikayelerde bulunan klişelerden bazıları burdada bulunuyor ama tamamıyla bana aittir. Resimleri Pinterestten asker fotoğrafı aratarak buldum diğer hikayelerdeki karakterler olabilir ama siz istediğiniz gibi hayal edebilirsiniz ben gözünüzde birazcık canlanmasını istediğim için koydum * * * İyi okumalar yorum yapmayı unutmayın sizin beğenip beğenmediğinizi anlamam için önemli hikayenin gidişatını belirler

"Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

Kalın ansiklopedi boyutunda olan eski kitabı elime aldım. İsmi dikkatimi çekmişti. "Zamanda Kaybolmak ha?" diyerek mırıldandım kendi kendime. Merakla arkasında yazılı yeri mırıldanmaya başladım. "Zamanda kaybolmak istiyorsan eğer, bu kitabın büyülü sayfalarında gezinmeye değer! Geri dönüş için gizemleri çözmen gerek. Kaybolmak için büyülü sözcükleri söylemen gerek. Abraka dabra! Açıl büyülü kitap açıl! Zaman yolcusu kaybolmaya geliyor! Bu bedeni al ve bu kitaba savur!" Yalnızlıktan ruhu daralan Hifa bu yalnızlığa daha fazla dayanamaz kaderini değiştirecek olan bir dua eder. Ettiği bu dua onu yaklaşık beş buçuk asır geçmişe götürür. Kitap bu genci kendi gizeminde kaybeder. Bakalım onu bu yolculukta daha neler bekliyor? Eğer sende Hifa'nın bu karmaşık yolculuğunda kaybolmak istiyorsan doğru yoldasın! Yetişkin içeriklidir.

"Alın kellesini!" O an son defa yaşamak için bir şeyler yapmaya çalıştım ama ne gücümün, ne de sebebimin olduğunu farkedince kafamı eğip çaresizce bekledim. Ölmek istemiyordum, kesinlikle ölmek istemiyordum...Kendimi bu konuda teselli etmeye çalışsam da yapamıyordum. En azından o zalim halkın önüde idam edilmeyecek oluşuma sevindim ve ölümümden saniyeler önce gülümsedim. 3...2...1... Gözlerimi iki kişilik yatakta açtım. Nerdeydim ben? Daha önemlisi kimim ben? Sera Albayrak mı, yoksa Valeria Ernest mi?

Ya gelen görev yüzünden kılık değiştiren bir askersen... Bu Asya Bozkurt'un hayatı....

Gözlerini açtığında yazdığı kötü karakterin bedeninde uyanan Esra büyük bir şok içerisindedir ve ne yapacağını bilemez. Bildiği tek şey hayatta kalmakta ısrarcı olduğudur. Bir yazılım mühendisi ve cerrahın kızı olan Esra, Gizelle Kaylan'dan daha zeki ve bilgili olduğuna emindir. Ölmemek için zekasını ve bildiklerini kullanmakta çekinmeyecektir, ancak yazdığı kısımın sonuna geldiğinde ne olacak?

Bir varmış, bir yokmuş... Günün birinde upuzun bal rengi saçları olan güzeller güzeli bir kütüphaneci, sıradışı bir masal kitabı okumaktaymış. Hayatı boyunca her daim yapayalnız olan bu kadın, masal kitabında tıpkı kendisi gibi yalnızlıktan ölen bir kadına öyle üzülmüş ki kitabın başında ağlaya ağlaya bitap olmuş. Hüzünle masal kitabının eski sayfalarını çevirirken garip bir şeyi fark etmiş. Okuduğu resimli kitapta hikâyesine kahrolduğu karakterin çizimi tıpkı kendi yüzüne benziyormuş. Dehşet içinde kitabı kütüphane müdürüne götürmek için ayaklandığında üst raflardan kafasına düşen bir kitap, hayatını kaybetmesine neden olmuş. Gözlerini kapatırken ölümün ani soğukluğu tarafından ele geçirilmiş. Yeniden gözlerini açtığında ise okuduğu masal kitabı dışında hiçbir şey hatırlamıyormuş. Ancak onu asıl şaşırtan, yapayalnız olduğu için üzüldüğü kadının bedeninde uyanmasıymış... Vivara Thasisa'nın...

TAMAMLANDI. ✩｡:*•.───── ❁ ❁ ─────.•*:｡✩ #01.08.24 Tarihi Kurgu kategorisinde 1. #12.11.23 Aşk kategorisinde 6. #12.11.23 Romantik kategorisinde 10. #13.11.23 Romantik kategorisinde 20. #06.12.23 Kurgu kategorisinde 39. #14.01.24 Savaş kategorisinde 1. #01.02.24 Kan Kategorisinde 1. Yeni Janglet İmparatorluğu'nun kuruluşunun 14. yılında, yüksek sosyetede adı hiç duyulmamış yirmi dört yaşında bir genç kızın evliliği duyuruldu. Çok güçlü olmayan bir Vikont ailesine mensup, sosyeteye çıkışını hiç yapmamış, üstüne üstlük evde kalmış bir kızdı Maria Aldeul. Buna karşın savaş kahramanı ve İmparatorluk nişanına sahip, İmparatorun sağ kolu olan Kont Firansoa ile nişanlanmıştı. Önemsiz bir Vikont kızıyken bir yemin ile birdenbire Firansoa hanesinin Kontes'i olmuştu. Çoğu insan onun bu pozisyonu hak etmediğini düşündü. Zenginlik, saygınlık, ünvan, yakışıklı bir koca... Her bir kadının hayal ettiği şeylere sahipti ve bunları hak etmek için hiçbir özelliği yoktu. Tek özelliği ağırbaşlı tavırları ve nispeten güzel suratıydı. Düğün günündeki vücudunu su gibi saran gelinliği ve duru sesiyle herkesin aklında "ağırbaşlı leydi" olarak kalmayı başardı. Ne yazık ki Maria, hiçbir zaman ağırbaşlı olmamıştı. Kontun malikanesinde nöbet tutan bir şövalye, korkuyla mırıldandı. "O değil... O normal bir leydi değil." * Hikaye benim eserimdir. Düzgün bir Türkçeyle yazılmıştır. Olaylar, ülkeler ve siyasi düzen Orta Çağı andırsa da tamamen hayal ürünüdür. Yer yer +18 cinsellik ve şiddet içerecektir. Rahatsız olabilecek okurlar için +18 kısımlar bölüm bölüm ayrılmıştır. O bölümleri atlayarak okuyabilirsiniz. * Kapak tasarımı: Godeleness