bayındırsaree: Pişt bak bakayım. ferdikadıoglu: Ben senin uşağın değilim. bayındırsaree: Ay nolur uşağım ol Ferdi Abi! bayındırsaree: Zaten bana sen değil, Barış Alper lazım. ferdikadıoglu: Bana değil ona yaz o zaman? ferdikadıoglu: Akıldan kıt mısın sen? bayındırsaree: Barış'ı Miray'a ayarlıcaz. İtiraz yok. ferdikadıoglu: Oldu görüşürüz. bayındırsaree: Kaçamazsın, sözün var. ferdikadıoglu: Yok? bayındırsaree: Var. Geçen sene, 3 Aralık saat 12.53'te beni rahat bırakırsan istediğin bir şeyi yaparım demiştin. ferdikadıoglu: Yok öyle bir zorunluluğum. bayındırsaree: Yapmazsam Fenerbahçe beş sene daha şampiyon olmasın dedin. ferdikadıoglu: Miray sarışın olan mıydı? Barış sever sarışın. ferdikadıoglu: Akşama halısaha var. Getir madem. bayındırseraa: Aferin böyle yola gel. bayındırseraa: Abi.

tamamlandı. sedef: nefret ediyorum senden.

Belkide yıllardır beklediğim peter pan sensindir çakma potter:) Nilayın Peter Panı bulma hikayesini okuyacağız :)

Ferdi futbol severdi, İpek kitap okumayı. İpek güneşi selamlamayı severdi, Ferdi gecelemeyi. Ferdi arkadaşlarıyla olmayı severdi, İpek tek takılmayı. İpek abisini severdi, Ferdi İpek'i. İpek yıllardır nasıl anlamamıştı bilmiyordu. Oysa Ferdi her yerdeydi. Çocukluk anılarında, lisesinin sıralarında, okuduğu üniversitenin koridorlarında... Şimdi de abisiyle beraber yaşadığı apartmanda, karşı dairesindeydi. İpek'in tek istediği mutlu olmaktı. Ferdi'nin tek amacıysa, hem senelerdir tanıdığı hem de aynı takımda oynadığı arkadaşının kardeşi olmasına rağmen deli gibi sevdiği kızın yüzündeki gülümsemenin hiç solmamasıydı. Naz İpek Söyüncü X Ferdi Kadıoğlu

Flechazo, ispanyolca "ok saplanması" anlamına gelen yani ilk görüşte aşkı anlatan kelimedir. 17.03.2023

"Biliyor musun Querencia, İnsanın kendini en güvende, güçlü ve rahat hissettiği, kendi olabildiği, yuvası gibi gördüğü yer demekmiş." Gözlerinin içine baktığımda bu açıklamama karşı gülümsemişti. "Senin yanındayken kendim gibi olduğumu hissediyorum. O beş yaşındaki kız çocuğundan farkım kalmıyor." Saçlarımı okşamıştı şefkatle. Mert Hakan, benim için bir sevgiliden daha fazlası olmuştu. "Seni seviyorum ve ben hep buradayım." Söylediği şeyle gülümseyip ona daha da sokulmuştum. Duvarlarını kolayca kimseye yıkamayan o kadın, kim olduğunu bilmeden mesaj yazdığı o adama karşı duvarlarını indirmişti.

"Özledim, deli gibi." Gülümsedim, ben de özlemiştim. "Ben de öyle bebeğim. Ben de özledim." Yanaklarını okşadığımda gözlerini kapamıştı sanki bir şeyleri çok daha iyi hissetmek için. Dudaklarına kondurduğum öpücükle gülümsemişti. Bunu bekliyordu. Özlemiştik, çok hem de.