Kariyerinin zirvesindeki ünlü bir ressam, çalışmakta olduğu eserinin büyük ses getireceğini ardından sanatı bırakacağını açıklamasından kısa bir süre sonra ortadan kayboldu. Ne kendisinden ne de o eserden bir daha haber alınamadı. Paris, 1973. Dans akademisine kabul edilmek, Neva Nil için yeni bir başlangıç olmalıydı. Neva hayallerini gerçekleştirmek için şehrin ışıklarına güvenirken, Aren hırslı bir gazeteci olarak kayıp sanatçının izini sürüyor. Ve bir apartman...geçmişiyle, onları aynı hikayeye bağlıyor. Fakat geçmişin sırları ortaya çıktıkça, sadece sanatçının kayboluşunu değil, kendi hayatlarını da çözmeleri gerekecek. Sizce en değerli şeyler nereye saklanır?

❝ Bir kader,bin düğüm..❞ DÜZENLENİYOR Yayımlanma Tarihi : 16.11.2024 Final : 30.06.2025 ⚓️ 28.11.2024 / #efil 1.sırada 28.11.2024 / #sencer 1.sırada 02.12.2024 / #ticaret 1.sırada 30.05.2025 / #ihanet 1.sırada

"Koray.. sinirlenince böyle oluyor işte. Ne yaparsam yapıyım psikiyatrise gitmiyor. Bize bağırmasını geçtim, kendi sağlığı içinde gitmiyor. Sürekli stres yaşıyor, bipolar bozukluğu var ve uykusuz." Dedim. Gözlerim hafiften dolmaya başlamıştı bile. "Zaman yenge, zamanla düzelir." "Düzelmiyor. Hastalığı en yüksek seviyeye ulaşınca hastanede mi düzelecek??" "Hayır tabiki yenge. Bak annem'de onu psikiyatrise götürmeye çalıştı, anneme nasıl düşkün olduğunu biliyorsun zaten ama " "Ama abin gitmeyi istemedi. Ona orada deli muamelesi yapacaklar diye." Dedim lafının devamını getirerek. Başını salladı yavaşca.

Ölüm ve yaşam arası bir savaşta güneşi arkasına alıp üzerimde oluşturduğu o devasa gölgede biz onunla göz göze geldik. Bu meydanda, bir savaşın orta yerinde mağlubiyetin getirdiği bir galibiyetti sanki yaşadığımız. Şerrin hayra dönüştüğü, kuşların yolunu bulduğu, kafesin yok oluşu ama bir insanın bir insana tutsaklığıydı. ''Ben Şifa Sürmeli.'' Dedim nefes nefese. Yer ayaklarımın altından kayıyorken dizlerimin üstüne çöktüm. ''1 yıldır bu topraklarda esir tutuluyorum. Şimdi burada benim ülkem için hak, hukuk, bayrak, vatan sensin! Ülkeme dönmek için adaletinle birlikte merhametine sığınıyorum.'' ... Çıkılan bazı yolların dönüşü olmaz. Bazen ise çıkılan yolda kendini bulmuş olarak dönersin. Sen benim dönmeyi düşünmediğim o yolda kendimi bulduğumsun.

"Sen benim en büyük yıkımımsın el kızı..."🦂🍂 Zamansız Sevgi eski adıdır.

"Geçecek mi peki?" Diyebildim yalnızca hafif çıkan sesimle. Yüzüne bakmak istemiyordum çünkü eğer bakarsam, gözlerinde duymaktan korktuğum cevabı görmekten çekiniyordum. "Geçmeyecek," dedi dudaklarından dökülenlerin yüreğimi bin bir parçaya ayırdığından habersizce. "Ama alışıyor insan." "Sen alıştın mı?" Dedim. "Alıştım." Dedi. "Nasıl peki acıya alışmak?" Bir süre öylece gözlerime baktı. O an anlamıştım. Gözleriyle konuşup anlatmaya çalışmasını gerektirecek kadar zordu belki de onun için sorduğum sorunun cevabı. Gözlerinin çırpınışına daha fazla dayanamayıp önüme döndüğüm sırada aramıza bıçak gibi saplanan gerçek dudaklarından dökülüverdi. "Ölüm gibi." Acı biz gibiydi demek ki...

Birbirlerinin zaafını keşfeden iki genç, babalarının ölümünün intikamını almaya çalışırlar. Ancak, bu intikam hedefiyle giderek daha derin bir çıkmaza sürüklenirler. Karanlık sırlar ve duygusal bağlar arasında sıkışıp kalan gençler, aşk ve intikam arasında zorlu bir denge kurmaya çalışırken, geçmişin gölgesinde kaybolmanın tehlikeleriyle yüzleşmek zorunda kalırlar.