മഴ, ആയിരം മേഘങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ ചുമന്നെത്തി, ദൂരെയിരുന്ന് ഭൂമിയെ നോക്കി കണ്ടു. ഭൂമി, തന്റെ വരണ്ട മണ്ണിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മഴയുടെ ഓരോ തുള്ളിയും കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ തുള്ളി വീഴുമ്പോൾ, അവളുടെ മണവും ചൂടും മഴയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ഒരുമിച്ച് അവർ ആകാശവും നിലവും തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ പോലും മറന്ന്, ജീവനെ പുതുക്കുന്ന സംഗീതമായി മാറി. അവരുടെ പ്രണയം - കാണാൻ കഴിയാത്തതെങ്കിലും, മണത്തിൽ, സ്പർശത്തിൽ, ജീവന്റെ താളത്തിൽ എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞു നിന്നു.

കാന്തത്തിനേക്കാൾ ആകർശണമായിരുന്നു അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരായുസ്സ് മുഴുവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ ആ നയനങ്ങളിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കാം ❄️🌨️