!'Kırmızı Limon' ismindeki ilk ve orijinal kitaptır! Kesit~ Gözlerim dudaklarına kaydı. Aynı şeyin onda da olduğunu fark ettim.. Buradan sonra ya mantıklı düşünecektim ya da şu âna kadar yaptığım gibi hiçbir şey düşünmeden devam edecektim... Aramızdaki mesafeyi azaltırken aklımda, zihnimde çok büyük bir savaş vardı. Kalbimi katayım desem olmuyordu.. Çünkü kalbim de yanıtsızdı... En iyisini yapmam gerekiyordu, en doğrusunu.. ~Âniden yazılan bir kitap..

İlbike Alpagu bir polis, bir istihbarat silahı ve gerektiğinde yok sayılabilecek bir isimdir. Ayla Aşkın ise güçlü bir aşiretin kızı, karanlık ilişkilerin merkezinde duran bir anahtar. Ve bir gün bu iki kadın tek bir bedende birleşmek zorunda kalır. Gerçek Ayla ortadan kaybolduğunda, İlbike onun hayatını devralır. Yeni bir yüz, yeni bir soy, yeni bir kader. Çankıranlar ve Kızılaylar olan yeraltının en tehlikeli aileleriyle aynı masaya oturmak, doğru bakmak, doğru susmak ve yanlış bir anı asla yaşamamış gibi davranmak zorundadır. Bu bir aşk hikâyesi değildir belki de. Bu, gücün, sadakatin, kan bağının ve ihanetin iç içe geçtiği bir hayatta kalma savaşıdır. Roma'da vitrinler kurulur. Milano'da kararlar alınır. Ve her adımda bir soru büyür. Bir kimliği ne kadar uzun süre taşırsan, hâlâ kendin kalabilir misin? Dark romance, mafya ve istihbaratın karanlık çizgisinde ilerleyen bu hikâye; aşkın bir zayıflık mı yoksa en tehlikeli silah mı olduğunu sorgulatıyor. Çünkü bazı oyunlarda kazanmak için sadece güçlü olmak yetmez. Kim olduğunu unutmamak gerekir. -Kurgu, karakterler, senaryo bana aittir.- ~Yetişkin içerik içerir~

Nasıl aklımıza gelmez!" dediğinde o anın telaşıyla ona baktım. "Ne gelmez?" dediğimde taşları yerine oturtmuş bakışıyla bana bakıyordu. "Siz abi kardeş gibi büyüdünüz evet, ama artık büyüdünüz. Belki sana hala bu kadar baskı yapmasının altındaki sebep o değildir. Başka bir şeydir.." dediğinde doğru mu anladım acaba diye, hala kuşkuyla ona bakıyordum. "Mesela?" dediğimde, "Abi deme lazım olur, derler." dedi imalı bir bakışla. "Ay Sıla, saçmalama sen de. Ahmet kim ben kim, boğazlarız kızım biz birbirimizi. Koskoca mahallede bula bula beni mi buldun sende?" dedim gülerken. "Büyük aşklar kavgayla başlarmış." dediğinde kahve boğazıma kaçmıştı. O kahkahalarla gülerken ben su içip kendime gelmeye çalışıyordum. Bu bir ship kurgusudur. Olanların gerçeklikle bağlantısı yoktur.