"لم يكن الحب في خطّته، ولم تكن الخيانة في خيالها... هو شرطي يسير على رماد الماضي، وهي فتاة لا تعرف أنها تعيش في بيت من نار. بين الانتقام والحقيقة، يولد شعور ممنوع، يكبر في الظلّ، ويهدّد أن يحرق كل شيء... فهل ينتصر القلب؟ أم تنطفئ القصة قبل أن تبدأ؟"

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen

Babasının acziyeti sonucu Osmanlı Devleti'ne görünüşte gelin olarak, hikayenin aslında ise esir olarak giden Prenses Asporsha'nın en büyük imtihanı sarayından ayrılışı değildir ne yazık ki. Bir Bizans Prensesi olan Asporsha, Osmanoğulları'nın Beyi olan Orhan ile evlendirilecektir. Lakin tüm cihana hükmetmeye and içmiş bu hükümdar zaten evlidir. ‼️BU HİKAYEDE GEÇEN İSİMLER VE OLAYLARIN BÜYÜK BİR ÇOĞUNLUĞU HAYAL ÜRÜNÜDÜR ‼️‼️

فَرَضَ الحبيب ُدَلالَهُ وتَمَنَّعَ وَأَبَى بغيرِ عذابِنَا أَنْ يَقْنعا ما حيلتي وأنا المكبّلُ بالهوى ناديته فأصَرَّ ألاّ يسمعا وعجبتُ من قلبٍ يرقُّ لظالمٍ ويُطيقُ رغمَ إبائِهِ أنْ يَخْضَعَا فأجابَ قلبي لا تَلُمني فالهوى قَدَرٌ وليس بأمرِنَا أَنْ يُرْفَعَا والظلمُ في شَرْعِ الحبيبِ عدالةٌ مهما جَفَا كنتَ المُحِبَّ المُُولَعَا ولقد طربتُ لصوتِه ودلالِهِ واحتلّتْ اللفتاتُ فيّ الأضلُعَا البدرُ من وجهِ الحبيبِ ضياؤه والعطرُ من وردِ الخدودِ تضوَّعَا والفجرُ يبزغُ من بهاءِ جَبينِهِ والشمسُ ذابَتْ في العيونِ لتسطعَا يا ربّ هذا الكون أنتَ خلقتَهُ وكسوتَهُ حُسْنَاً فكنتَ المُبْدِعَا وجعلته ملكاً لقلبي سيّد لمّا على عرشِ الجمالِ تربَّعَا سارتْ سفينةُ حبِّنَا في بحرِهِ والقلبُ كانَ شراعها فتلوَّعَا لعبتْ بها ريحُ الهوى فتمايلتْ ميناؤها المنشودُ باتَ مُضّيَّعَا يا صاحبي خُذْ للحبيبِ رسالةً فعسى يرى بينَ السطورِ الأدمُعَا بَلِّغْهُ أَنِّي في الغرامِ متيّمٌ والقلبُ من حرِّ الفراقِ تَصَدَّعَا ما في النوى خيرٌ لنرضى بالنوى بل أنّ كلَّ الخيرِ أن نحيا مَعَا

Karanlıkla büyüyen bir adamdı Mert... Her duygusunu susturmuş, geçmişinin gölgesinde yaşamayı öğrenmişti. Kalbinde ne umut vardı, ne de inanç. Ta ki Mina karşısına çıkana kadar. Mina, ışığıyla her şeyi değiştiren o kızdı. Bıcır bıcır, sevgi dolu, kalbi kadar gözleri de tertemizdi. Mert'in sessizliğine nefes, karanlığına renk oldu. Ama bazen en parlak ışık bile, en derin karanlığa ulaşamazdı. Mert ne kadar uzak durmaya çalışsa da, Mina onun kırık yanlarına dokundu her defasında. O kaçtıkça, kalbi ona daha çok bağlandı. Bir yanı yalnızlığı seçerken, diğer yanı sadece Mina'nın sevgisine tutundu. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece... Bu, karanlığın ışığa tutunma çabası. Ve belki de, aşkın en imkânsız hâli. 💌 "Her aşk güzel bitmez... Ama bazıları, bitse bile kalbinde yaşamaya devam eder." ************ ** bunun bir kurgu olduğunu şahısların hiç bir alakası olmadığını belirtiyorum. yıllar önce yazmayı bırakıp bu hikaye ile tekrar dönüş sağlıyorum :) sen misin ilacım? kitabımın bir başka versiyonudur bu. yıllar önce yayınlamış ardından kaldırmıştım bir takım dedikodular yüzünden. işte yine buradayım :).

CünZey ama seküleri Cüneyd değil, Zeynep olanından.

Cünzeyy hakkında yazıyorummm🤭

Merhaba :) ilk kez bir şeyler karalıyorum. Çok sevdiğim çift CünZey'e kısmetmiş. Onları görüş biçimimi de yansıtıyor biraz. Sürçü lisan edersek affola.. Bu hikayede Zeynep reşit. Cüneyd, Zeynebin sınavlara girip okumasına razı ve hatta destekçisi. Evliler ama Cüneyd hala iyileşmediği için aynı odada değiller. Kırmızı evde yaşıyorlar. Evliliklerindeki sırları yalnızca ikisi biliyor, dağılma duyulma yok. Cüneydin tesbihinde sadece kırmızı boncuk var. Mürşit dedesi hayatta. Kadınlar kızlar derdi yok. Zeynep Cüneyd'in iyileşmesini bekliyor. Onu seviyor. Cüneyd'in bu hikayede iki korkusu var, Zeynep tarafından terk edilmek, asla iyileşememek. Yalnız CünZey odaklı entrikalara yan karakterlere girilmemiş sıradan bir hikaye bu. Ne alaka ya böyle miydi diyeceğiniz yerler olabilir, geçiniz.. Genel çerçevesi bu şekildedir iyi okumalar dilerimm :)

"Cüneyd!" ses geliyordu ama cüneyd'e gidemiyordu. Yine bir dost gibi değil, bir psikiyatr gibi. Döngü yine başlamıştı. Cüneyd tam öne eğildiği anda, Levent bir adım attı. "Cüneyd..dur! Sakın yapma." [Yb yolda gelirken araba ağrıza yapmıs gelemiyor]