Do bazy trafia nowy ratownik - Gabriel Nowak. Najmłodszy w zespole, od pierwszego dnia wzbudza zainteresowanie wszystkich wokół. Traktowany jak młodszy brat, szybko zdobywa sympatię całej załogi. Pomaga mu w tym nie tylko jego charakter, ale także niezwykła uroda, od której trudno oderwać wzrok. Jasny uśmiech, delikatne rysy twarzy i wysportowana sylwetka sprawiają, że niemal każdy od razu zwraca na niego uwagę. Nikt jednak nie wie, jak wiele ukrywa za tym idealnym obrazem. Gabriel zmaga się z cukrzycą, anemią i niedomykalnością strun głosowych, a codzienne funkcjonowanie często okazuje się dla niego trudniejsze, niż ktokolwiek przypuszcza. Jest jeszcze coś, o czym nie mówi nikomu. Nienawidzi wody. Kilka lat wcześniej stracił siostrę, która utonęła. Był tam. Widział wszystko. Zareagował za późno i do dziś obwinia się za jej śmierć. Dlatego teraz, gdy tylko widzi kogoś w niebezpieczeństwie, rzuca się na pomoc bez chwili zawahania, nie myśląc o konsekwencjach dla samego siebie. W bazie spotyka surowego i chłodnego szefa, którego respektuje cały zespół. Każdy wie, że lepiej nie wystawiać jego cierpliwości na próbę, bo kiedy traci panowanie nad sobą, przypomina prawdziwe piekło. Mimo to potrafi być sprawiedliwy i wyrozumiały, a z czasem zaczyna dostrzegać w Gabrielu coś więcej niż tylko nowego ratownika. Między trudnymi dyżurami, niebezpiecznymi akcjami i walką z własnymi demonami rodzi się więź, której żaden z nich się nie spodziewał. Historia o stracie, zaufaniu, odwadze i uczuciu, które pojawia się wtedy, gdy najmniej się go oczekuje.

Przed wszystkimi ukrywa uśmiech. Przed samym sobą ukrywa ból. Nowy przeszedł więcej, niż ktokolwiek przypuszcza. Głodówki, blizny i dni, w których walka o przetrwanie była trudniejsza niż jakikolwiek dyżur. Choć dziś jest lepiej, przeszłość wciąż nie daje o sobie zapomnieć. Nawracające myśli, anemia i problemy zdrowotne sprawiają, że każdy dzień jest kolejnym wyzwaniem. Na szczęście jest ktoś, kto nie pozwala mu upaść. Wiktor. Nadopiekuńczy do granic możliwości. Gotowy stanąć przeciwko całemu światu, jeśli tylko miałoby to ochronić Nowego przed kolejnym cierpieniem. A potem jest Kuba. Szef zespołu. Opanowany, stanowczy i wymagający. Ostatnia osoba, której Nowy chciałby pokazać swoją słabość. Problem w tym, że Kuba zaczyna dostrzegać rzeczy, które chłopak tak desperacko próbuje ukryć. Bo trudno nie zauważyć kogoś takiego jak Nowy. Delikatna uroda, jasne spojrzenie wielkich niebieskich oczu i twarz, od której trudno oderwać wzrok. Ludzie oglądają się za nim na ulicy, ale nikt nie widzi tego, co kryje się pod idealną maską. Kiedy granica między troską a uczuciem zaczyna się zacierać, obaj będą musieli zmierzyć się nie tylko z własnymi emocjami, ale też z demonami przeszłości. "Bo czasami najtrudniej uratować człowieka, którego kocha się najbardziej."

Nick Fury dyrektor Tajnej Agencji Rozwoju Cybernetycznych Zastosowań Antyterrorystycznych połączył siły z Charlesem Xavierem, najbardziej znanym mutantem, telepatą i razem otworzyli szkołę. Szkołę dla wyjątkowo uzdolnionej młodzieży. Zarówno mutantów jak i nastolatków odznaczających się cechami poszukiwanymi przez TARCZĘ. I kiedy ja zakładali Charles nie spodziewał się, że zapiszą się do niej również asgardcy książęta. Czasem rozmyślał o życiu w kosmosie, jednak zawsze przed oczami stawał mu wtedy widok zielonych ludzików z antenkami na głowach, a nie... Następców tronu odległej planety tak podobnych i jednocześnie tak odmiennych od gatunku ludzkiego. Zaskoczył go również fakt, że jego... stary przyjaciel jest możliwym ojcem dwójki niezwykle potężnych młodych mutantów. Anthony Stark jest jednym z uczniów owej placówki i dalej nie jest w stanie powiedzieć czy to zrządzenie, czy uśmiech losu. Przynajmniej jego najlepszy przyjaciel również się tam uczy. Tony uczy się tam już trzeci rok. Znalazł przyjaciół, ma świetne wyniki i jest nieszczęśliwie zakochany w blondwłosym adonisie, który na 95% jest zajęty. Choć sami zainteresowani uparcie twierdzą, że między nimi nic nie ma ich wzajemna relacja jest daleka od standardowej przyjaźni. Odrobinę oderwać się od przygnębiającego faktu może mu pomóc pojawienie się siedmiu nowych uczniów w przeciągu trzech dni.

I love reading these so I thought why not make my own. All of these one shots will be as peter is Tony's biological son. It will say in the summery -superfamily -ships (not spiderpool or starker) -flash being a dick -more {played by Tom Holland} *EDITED*

Harry nie jest Chłopcem-Który-Przeżył, chociaż jego rodzice i tak umarli, gdy był mały. Albus Dumbledore obawiający się ataku ze strony śmierciożerców na małego Harry'ego, rzuca na niego potężny urok ochronny, sprawiający że czarodzieje będą go ignorować, a potem wcisnął rocznego chłopca Dursleyom. Tyle że nie przewidział jak Czarna Różdżka wykona swoje zadanie. Potężny urok, wzmocniony działaniem najpotężniejszej różdżki na świecie sprawił, że o małym Harrym zapomina praktycznie każdy, kto nie ma z nim bezpośredniego kontaktu. Przydzielony do Ravenclaw, Harry prowadzi przyjemne życie, w którym nikt go nie nienawidzi ani nie kocha. Oczywiście aż do momentu, kiedy w siedemnaste urodziny urok nagle przestaje działać. Wrzucony w sam środek trwającej wojny, stara się odnaleźć w nagłym centrum zainteresowania osób, które nigdy na niego nawet nie spojrzały. Tłumaczenie "Forget-Me-Not" Autor: Lomonaaeren Link do oryginału na profilu. Betuje Loffiki AU w którym to Longbottom jest chłopcem-który-przeżył, a Theodore z niewiadomych dla Harry'ego powodów się nim interesuje. Kilka przyjemnych scen i powiem szczerze bez bicia... to opowiadanie jest podobne do innego na moim profilu "The Untouchable", więc jeśli tamto wam się spodobało, to te też. Albo na odwrót ;) Rozdziałów 7, zakończone.

Harry Potter ratuję Bułgarską gwiazdę Quidditcha Viktora Kruma przed śmiercią kiedy Śmierciożercy atakują obóz Pucharu Świata w Quidditchu. Stamtąd rozkwita przyjaźń (i coś więcej), stawiając wszystko na głowie. Nawiązują się nowe przyjaźnie, starzy przyjaciele są porzuceni, sekrety zostają ujawnione, a los Czarodziejskiej Brytanii zmienia się na zawsze. Nie jestem właścicielem Harry'ego Pottera, postaci ani powiązanych treści. Wszystko należy do J.K. Rowling. Nie czerpię korzyści z tej historii, a jej celem jest tylko rozrywka. TA KSIĄŻKA NIE JEST MOJA! JEST SilentGhostWriter2017 NA AO3. Niestety USUNIOŁ/A SWOJE KONTO, WIĘC NIE MOGŁAM POPROSIĆ O POZWOLENIE NA PUBLIKACJĘ TUTAJ. JEŚLI TY (AUTOR) PRZECZYTASZ TO I CHCESZ, ABY JĄ USUNEŁA, POWIEDZ MI!!! PYTAŁAM O POZWOLENIE OSOBY KTÓRA WRZUCIŁA TO NA WATT @xxxilovebooksxx !

"Peter wiedział że Tony nie zapominał specjalnie i na pewno chciał dobrze, ale musiał pogodzić się z tym, że Peter nie był bohaterem." Lub 5 razy Avengersi(-Clint) zapomnieli, że Peter jest strażnikiem i 1 raz, kiedy wszyscy pamiętali TW: - przemoc - przekleństwa (nie jakoś bardzo dużo) - atak paniki - wspomnienie o gwałcie (nie opisowe, tylko rzucone) A! W pewien sposób zainspirowane MASĄ ff jakie kiedykolwiek przeczytałam o Spider-Manie

Harry znajdował się w komórce pod schodami, aż do momentu, w którym Severus Snape przybył na Privet Drive 4. Uwaga: Nie jestem autorem. Jest to tłumaczenie. Link do oryginału: https://www.fanfiction.net/s/7323806/1/The-Boy-who-died

Harry, ze względu na pewną sytuację rodzinną, jest zmuszony do tego, aby przeprowadzić się do innego miasta. Początkowo nie cieszy się z tego powodu, jednak później zmienia zdanie. W nowej szkole chodzi do klasy ze swoją przyjaciółką Hermioną, która przeniosła się do niej rok temu oraz ze swoim najlepszym przyjacielem Ronem, który przeniósł się tam razem z nim. Jego jedynym problemem okazuje się być pewien blondwłosy chłopak, od samego początku zdecydownie działający mu na nerwy. I mimo, że czasami potrafią w jakikolwiek sposób się dogadać, dzień bez ich kłótni, jest dniem straconym. Potter nie wie dlaczego tak bardzo intryguje go szarooki, który niewiele o sobie mówi, ale po prostu czuje potrzebę poznania go bliżej. Draco Malfoy nie jest jednak zbyt chętny do tego, żeby cokolwiek o sobie mówić, tym bardziej, że nawet z Pansy oraz Blaise'em, których zna odkąd tylko pamięta, nie porusza wielu tematów. Dlaczego więc czasami w obecności zielonookiego mówi rzeczy, których normlanie by nie powiedział? Sam nie do końca to rozumie. Oczywiście nie tylko on jeden nie ma pojęcia co dokładnie się z nim dzieje. Harry także ma kompletny mętlik w głowie. ꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥ Informacja: Oceny szkolne napisane są naszym systemem, ale rok szkolny kończy się w trzecim tygodniu lipca, tak jak normlanie kończy się w Wielkiej Brytanii. Pamiętajcie też, że to ff i nie wszystko co napiszę, zawsze zgadza się z kanonem, niektóre rzeczy zmieniane są po prostu na potrzebę opowiadania. ꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥ Obraz z okładki został wzięty z pinteresta. Autorem jest iruutciv, ja tylko dodałam napis. ꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥ Zapraszam na niemagiczne Drarry

Harry Potter is five years old now, though he does not look it. He looks more like a small four or three year old. But, that's not the end of it. The fact that none of his neighbors know he exists, that he sleeps in a cupboard, even that his parents are dead, is not the end, nor the worst of it. No, the worst, is his uncle. The reason he doesn't speak, look at anyone, barely even breathe. Each night, he hopes for someone to come and save him, but they never come. No matter how hard he wishes, how hard he hopes, it seems he will be stuck there forever, or until his slow, agonizing march to death ends. One night, after hoping and hoping, he starts to realize he will never get saved, helped, even comforted, for his entire life. What if he's wrong, and what if a certain Slytherin can heal this broken child? What if, in turn, this broken child can heal him? THIS IS NOT SNARRY!! If that's your thing that's fine, but HARRY IS FIVE IN THIS FANFIC!! NOT SNARRY!! Do not repost on any other website/account without my permission.