~S-MAFYA SERİSİ 2~ Yıllar boyu süren bir aşk... Yıllarca gölge misali kadınını izleyen bir adam... Artık ona bu denli yakınken uzakta durmaya devam edebilecek miydi? Elvin, hayata küsmüş, geçmişin acılarıyla savrulmuş genç bir kadın. Tek sığınağı olan sanat, ona yaşamak için bir neden sunarken, farkında olmadan yıllardır karanlık bir gölgenin koruması altındaydı. Sessiz ama sarsıcı bir varlık, her adımını izliyor, ona yaklaşmak için doğru anı bekliyordu. Ancak sırlar asla saklı kalmaz. Gerçekler açığa çıktığında, Elvin aslında hiçbir şeyin tesadüf olmadığını fark edebilecek miydi? Yıllarca onu izleyen ve yalnızca onu bekleyen bu adam artık durmayacaktı, ne alevlerin içinde ki kalbi ne de karanlık zihni buna izin vermezdi. Ve şimdi, Elvin ne kadar kaçarsa kaçsın, bu saplantılı aşktan kurtulamayacağını biliyordu... Bazı aşklar özgür bırakmaz... Peki, onunki aşk mıydı, yoksa çok daha saplantılı bir yanılgı mı? SÜFL-İ AŞK başlıyor... (Bu yetişkin içerikli bir kitaptır, ilerleyen bölümlerde +18 sahneler bulunabilir. Ayrıca küfür ve kanlı sahneler de mevcuttur.)

°Tıp fakültesini bitirip hiç bilmediği bir şehire atanan Ahu Soykan. °Şehrin sahibi, herkes tarafından korkulan,bu yola annesinin katili bulmak için çıkan Vural Boratav. Her insanın bir kaderi vardır derler,kimi doğrar, büyür, ölür,kimiyse sevdaya dönüşür,zaten en zoruda insanın sevdaya düşmesidir,bazen kaderine karşı gelirsin,istemezsin,kabullenmezsin ama kader çoktan ağlarını örmüştür,isyan etsende,kaderinde o kişi varsa hep önüne çıkar,her ne kadar çabalasanda kaderinden kaçamazsın.

Buz gibi bir sesle "Sen ne yaptığını sanıyorsun." diye sordu. Ürkütücü sesi dalga dalga kulaklarını bulduğunda gözlerindeki yaşlarda can buldu ve yanaklarını ıslattı. Hala hangi yüzle karşısına çıkabiliyordu. Sessiz kaldı. Cevap vermek onun varlığını kabul etmek demekti. Karşısındaki celladı kendinde öyle büyük bir yara açmıştıki ne sara biliyor nede öfkesini atabiliyordu. Sorduğu soruya hiç bir tepki vermeyen kadına öfkeyle baktı. Yağmur şiddetini arttırırken genç kadının üzerindeki giysi tüm hatlarını ortaya koyuyordu. Kendilerini uzaktan izleyen korumalara başıyla uzaklaşmalarını söyledi. Dizlerinin üzerine çöken kadını kollarından tutup ayaklarının üzerinde basmasını sağladı. "Sana bir soru sorduğumda bana cevap ver." diye kükredi. Beyza için dokunması kabul edilemez bir durumdu. Midesinin kasıldığını hissetti. Neredeyse kusacaktı. Kendini geri çekmeye çalıştı. Fakat o kadar sıkı tutuyordu ki başarılı olamadı. Karşısındaki adama öyle bir baktı ki ölüm kadar soğuktu. Sesi ise buz gibi çıktı."Üzerimdeki pislikten kurtulmaya çalışıyorum." Oktay duyduklarıyla tokat yemiş gibi oldu. Ne bekliyordu ki bir kadına yapılacak en büyük kötülüğü yapmıştı. Ama ne zaman Beyza karşısında dursa aklına Tunc geliyordu. İkisi arasındaki ilişkinin boyutunu tahmin ettiğinden öfkesi küçük bir kıvılcımda olsa yeniden alevleniyordu. Gelene kadar kendisine sakin olmasını söyleyip durdu. Şimdi ise öfkesi pişmanlığının üzerine çıkmıştı. "Senin üzerinde biriktirdiğin pisliği yağmur damlaları temizlemeye yetmez." dedi ve genç kızı kolundan tuttuğu gibi çekiştirmeye başladı. "Bırak beni hayvan herif." Oktay gözü dönmüştü "Merak etme birazdan bırakacağım." dediğinde genç kadının direnmesi hiçbir fayda sağlamadı. Sürükleyerek getirdiği havuzun başında durdu ve "Seni ancak bu temizler." dedi

"Aslı ! " adımı hiç bu kadar sinirli söylememişti. Bu öfkesinin gördüklerimden daha karanlık ve derin bir türüydü. Bu kez de yakalanamazdım. Yakalanırsam olacaklardan korkuyordum. Arkama bakmaya cesaretim yoktu. Sadece önüme bakıyordum ve ağlıyordum. Korku beni ele geçirmeye başlamıştı. Tekrar! Nereye gittiğimi bilmeden sadece koşuyordum, kaçıyordum. O kadar hızlı koşuyordum ki ciğerlerim yanmaya başlamıştı. Ağaçların arasında korkularımla savaşarak ilerliyordum, adımlarımın her biri umutsuzluğumu geride bırakıyordu. Ancak hızım, korkularımı paramparça etmek için yeterli değildi.

Hayattaki en büyük korkusu yabancı erkekler olan Alçin Erge, Korkmaz Kemal Aslankara tarafından alındı. Bu hikayede yaşamak isteyenler ölecek, ölmek isteyenler yaşayacak.. Kendi kurgumdur, telif hakkı şahsıma aittir (noter onaylı). Çalıntı ihbarı alırsam tüm yasal haklarımı kullanırım! 🔞《BU HİKAYEDE VAHŞET UNSURLARI BULUNMAKTA ETKİLENME DURUMUNA KARŞI OKUNMAMASI İÇİN UYARIMDIR! 》

[ağanın sevdası] ARA VERİLDİ!

"Bedenine unutamayacağın bir iz bırakacağımı söylemiştim Berfin... Beni sevmeyi öğrenmeliydin!" Zihnini tek bir cümle esir almıştı. Her sesini duyduğunda, her gözünü kapattığında, her başını yastığa koyduğunda tek bir cümle kulaklarında yankılanıyordu. "Bana kızamazsın Berfin'im, sadece bedeninin kime ait olduğunu gösterdim!!!" " Yüreğindeki kin kanamış ruhun izleriydi..." Hoyrat ellerin arasında çırpınan masum kalpler, bir nefes uzaklığındaki kaderin esir ruhlarıydı. Dakikaların derinliğini acının en demli anında anlayan insanoğlu, gökyüzüne sığınan çığlıkların arasında umudun kırıntılarını bulur.

"Davulda sağlam ama tokmağın değmediği yer kalmamış ha Rozerin!"dedi üstünden gelinliği söküp alırken..., "Kulun olurum, kölen olurum, karın olurum ne olur Şivan abi canım çok yanıyor" dedi ağlayarak. "Abinin amına koyarım kızım ne abisi bak bakayım şu saatten sonra abilik mı kaldı." Diyerek bacağındaki kanı işaret etmişti. Tek bir hata ömür boyu bir ızdıraba mı neden olmuştu Rozerin Kandar Şivan Kandar. Hiçbir şey sonsuza kadar saklı kalmazdı. Hiçbir şey göründüğü gibi olmazdı. Perdenin Ardındakileri de görmek lazımdı. Bu bir kızın masumiyetini ispatlama çabasıydı.

#gerçekaile #mafya #aksiyon #aşk #ayrılık konuları içerir BU KİTAPTA ŞİDDET UNSURLU SAHNELER YER ALMAKTADIR. "Onları bulmak için burada kalmam lazım" "Benimle evlenerek?!" "Mecbur değilsin,seni buna zorlamam ama eskiden neden evlenmek istedin,bunun cevabı sana yardımcı olmaz mı?" Düşündü ve "Evet"dedi uzun bir sessizlikden sonra. Gürültüsüz,sakin ancak kendi içinde fırtınalar kopartacak güçlükte bir evet. "Eskiden neden seninle evlenmek istediğimi sorguladım ve buna gerek kalmadığını fark etmem uzun sürmedi.Şimdi daha güçlü nedenlerim var.Seninle evlenirim Meryem el-Mısri" Kaşlarım havalandı.Adımı tam anlamıyla biliyordu. "Benimle evlenmeyi kabul ettiğin için teşekkür ederim" Gülümsemesi genişlemişti. Yüzüm düştüğünde onun hakkına girdiğimi düşünmeye başlamıştım. "Sorun nedir?" "Ben özür dilerim" "Neden,niye ki?" "Bak,beni yanlış anlamanı istemiyorum.Hakkına giremem,kalbini hiç kırmak istemiyorum.Seninle evlenme nedenimi iyice anladın değil mi?" Bakışları kısıldı ve sorgularcasına bana bakıyordu. "Benden sana gerçek anlamda kadın olmaz...bunu biliyorsun değil mi?" Göğsünü şişirecek kadar derin bir nefes aldı ve başını salladı. Biliyordu. "Farkındayım Meryem,senin kocana sadık bir kadın olduğunun da,niyetinin de,benimle neden evlenmek istediğinin de farkındayım" "Bunlara rağmen hala kabul ediyorsun yani öyle mi?" "Bunlara rağmen,her şeye rağmen.Kabulumsün." Şaşırdım.O da devam etti. "Sana dokunmam,bakmam,istersen ayrı evde kalırım.Rahat ol,benden sana zarar gelmez.Ne zaman ki kocan gelir,sen ailene kavuşursun...de ki ayrılalım.Seni Yusuf'un eline bırakmazsam namerdim.Ağzından çıkacak tek bir söz tamam mı?!" Gülümsediğimde uzun zaman sonra tekrar güneş doğdu sanki. 🤍 "Antım olsun,Yusuf hayattaysa ve şu kapıdan girse onu...onu gönderirim.O benim avuçlarımda saklayacağım bir kuş değil d