LunaInkDreams
- Reads 27,232
- Votes 1,428
- Parts 101
"අත්හැරෙන දේට අතහැරෙන්නටත්, මගහැරෙන මිනිසුන්ට නිදහසේ යන්නටත් ඉඩ දී මම නිහඬ වූයෙමි.
ඒ නිහඬතාවය පරාජයක් යැයි ලෝකය සිතුවද, එය මා මා තුළටම ඇතුළු වූ ගැඹුරුම චාරිකාවයි.
දරාගැනීමේ සීමාව අද්දර මා තනිවෙද්දී, දෛවය අපූරු හැර වුමක් ඉතිරි කර තිබුණි.
සියල්ල අත්හැර දැමූ තැන, මගහැරී ගිය ඒ ආදරයම නැවතත් මගේ ලෝකය සොයා ආවේ නොසිතූ මොහොතකය.
වඩාත් දුෂ්කර ආරම්භයකට පසු, වඩාත් සුන්දරම අවසානයක් උරුම වන බව රිදී රේඛාවක් සේ මා දැන් විශ්වාස කරමි.
~දෙව්~