Duke ecur perpara, veren dicka te zezë. Ne forme duket si njeri, por qe nuk arrinte dot ta shikonte kush ishte pasi nuk kishte aq dritë. Libri mund te ketë edhe gabime drejtshkrimore per këte ju kerkoje ndjesë. Shpresojë që të ju pelqejë. Gjithsej ka 74506 fjalë. Të gjitha të drejtat e autorit janë të rezervuara. Ju lutem, mos kopjoni, ripublikoni ose shpërndani përmbajtjen pa miratimin tim të drejtpërdrejtë. Respektoni punën e autorëve dhe krijuesve të tjerë. Faleminderit për kuptimin dhe mbështetjen tuaj!"

Shiu binte pa pushim mbi ta, duke krijuar një perde të dendur që i fshihte nga bota. Sofia bëri një hap prapa, gati të largohej, por ai e kapi për dore, duke e mbajtur fort. - (Me zë të dridhur, plot lutje) "Mos u largo..."- tha ai. Sytë e tij, të mbushur me dhimbje, e përshkuan thellë. Në atë moment, gjithçka u zhduk - zhurma e qytetit, shiu, gjithçka përveç dëshpërimit në zërin e tij. (Me zë të thyer) "Duhet të..." Ajo nuk mundi ta përfundonte fjalinë. Lotët i rridhnin faqeve, duke u përzier me pikat e shiut. "Të lutem..."- tha ai. Ai e tërhoqi më afër, duke e përqafuar fort. Në atë përqafim, Sofia ndjeu dhimbjen e tij, dëshpërimin e tij, dashurinë e tij. Për një moment, bota pushoi së ekzistuari. Vetëm shiu, lotët, dhe dy zemra që rrihnin në një ritëm të dhimbshëm. "Ky libër është krijuar me pasion dhe mundim. Të gjitha të drejtat e autorit janë të rezervuara. Ju lutem, mos kopjoni, ripublikoni ose shpërndani përmbajtjen pa miratimin tim të drejtpërdrejtë. Respektoni punën e autorëve dhe krijuesve të tjerë. Faleminderit për mbështetjen tuaj!"

Në një botë ku besimi është luks dhe dashuria një dobësi, dy shpirtra të kundërt përplasen. ꜰɪʟʟᴜᴀʀ ᴍë: 11 ꜱʜᴋᴜʀᴛ 2025 ᴍʙᴀʀᴜᴀʀ ᴍë: 13 ᴘʀɪʟʟ 2025 ❗️Ndalohet kopjimi, publikimi i kësaj historie pa lejen time❗️

Ajo ishte aq e pafajshme saqë edhe personit më të pamëshirshëm i vinte keq t'a prekte kur në fakt ai kishte lënduar dhe vrarë me dhjetra ndoshta edhe qindra të tjerë. Ajo ishte aq e pafajshme saqë edhe hëna dukej mëkatare para saj. Sa herë e shikonte, në shpirt i ndizhej një dëshirë e fortë për ta marrë në përqafim, për ta mbrojtur nga gjithçka. Por nuk guxonte. E dinte se një gjest i tillë do ta zhyste atë në të njëjtin llum ku kishte jetuar ai gjithë jetën. Dashuria e tij ishte si kristali e pastër, e tejdukshme, por jeta e tij kishte qenë gjithmonë e pistë, dhe ai vetë ishte i njollosur. Ai ishte mësuar të donte të ndaluarën, të ndiqte gjithmonë gjërat që nuk duhej t'i kishte, por ajo ishte përtej së ndaluarës Thjeshtë ajo nuk mund të prekej. Të gjitha të drejtat e autorit janë të rezervuara. Ju lutem, mos kopjoni, ripublikoni ose shpërndani përmbajtjen pa miratimin tim të drejtpërdrejtë. Respektoni punën e autorëve dhe krijuesve të tjerë. Faleminderit për kuptimin dhe mbështetjen tuaj!

Karakteret Kryesore: • Ema - vajza e pavarur, inteligjente dhe guximtare. Nuk i pëlqen të udhëhiqet nga të tjerët, dhe gjithmonë sfidon autoritetin. • Kai - djali misterioz, karizmatik dhe i pasur, por me një natyrë të errët. Obsessioni i tij ndaj Emës e bën shpesh të rrezikshëm dhe xheloz në mënyra të paparashikueshme. Ema është një vajzë e lirë, e fortë dhe me një shpirt rebel. Kai është një djalë misterioz, i pasur dhe i fuqishëm, por me një anë të errët që nuk e tregon kurrë. Ata fillojnë si armiq - gjithmonë përplasen, shpërthejnë në grindje dhe e sfidojnë njëri-tjetrin në çdo situatë. Por prania e Emës ndez një obsesion të errët brenda Kai-t, që e bën të dëshirojë ta kontrollojë dhe ta posedojë në çdo mënyrë të mundshme. Kur tensioni rritet, një tërheqje e pakontrollueshme lind mes tyre. Por kjo nuk është dashuri e thjeshtë; është pasion, xhelozi, dhe një lojë e rrezikshme ku kufijtë janë gjithmonë të paqarta. Ema duhet të kuptojë se sa larg është gati të shkojë Kai, dhe nëse mund të mbijetojë në një lidhje ku dashuria dhe obsesioni janë të pazgjidhshme.

Nuk ka përshkrim. Po deshët lexojeni po deshët jo ama dijeni që është i frikshëm. Mendoje dy herë përpara se me nisur me e lexuar. "Ky libër është krijuar me pasion dhe mundim. Të gjitha të drejtat e autorit janë të rezervuara. Ju lutem, mos kopjoni, ripublikoni ose shpërndani përmbajtjen pa miratimin tim të drejtpërdrejtë. Respektoni punën e autorëve dhe krijuesve të tjerë. Faleminderit për mbështetjen tuaj!"

Ato po ecnin ngadalë përgjatë shtegut që përdridhej mes pemëve të holla, degët e të cilave shtriheshin si krahë të gjatë mbi kokat e tyre. Nuk ishte si çdo pyll tjetër-këtu, gjithçka ndriçohej nga një nuancë e thellë blu. Barërat dhe lulet anash shtegut nuk ishin të gjelbra, por të errëta, të mbushura me një shkëlqim të ftohtë, sikur ajri mbi to të ishte i mbarsur me magji. Petalet vezullonin butësisht në errësirë, ndërsa copa të vogla drite tundeshin midis gjetheve, duke u zhdukur sa herë që vajzat përpiqeshin t'i vështronin nga afër. Ajri kishte një freski të çuditshme, as të ftohtë e as të ngrohtë, por të huaj. Hapat e tyre jehonin lehtë mbi dheun e butë, sikur pylli vetë po i dëgjonte. Nuk kishte gjurmë të jetës-nuk kishte zogj që cicëronin, nuk kishte insekte që fshiheshin mes gjetheve. Vetëm ata dhe errësira blu që dukej se thellohej me çdo hap. Amelia ndali për një moment, duke mbajtur dorën mbi kraharor. -Reina...- zëri i saj ishte vetëm një pëshpërimë, gati e përthithur nga nata përreth. -A ke ndjesinë sikur po na vëzhgojnë? Reina s'e tha me zë, por edhe ajo e kishte ndjerë. Diçka nuk ishte si më parë. Ajri dridhej. Pemët, edhe pse të heshtura, dukeshin sikur frymonin në errësirë. Dhe atëherë... Dritat e vogla mes gjetheve filluan të lëviznin. Sikur po u hapnin rrugën. Sikur diçka po i priste përpara. Vajzat ndaluan frymëmarrjen. Nuk mund t'u besonin syve. Përpara tyre panë... "Ky libër është krijuar me pasion dhe mundim. Të gjitha të drejtat e autorit janë të rezervuara. Ju lutem, mos kopjoni, ripublikoni ose shpërndani përmbajtjen pa miratimin tim të drejtpërdrejtë. Respektoni punën e autorëve dhe krijuesve të tjerë. Faleminderit për kuptimin dhe mbështetjen tuaj!"

Një fiksim i vogël që në fëmijëri që me vite filloi të rritej dhe të kthehej në dashuri . Në çdo vajzë kërkonte atë, flokë dëborën e tij , derisa botet e tyre kryqëzohen përsëri.

ʀᴏᴍᴀɴᴄë/ᴅʀᴀᴍë Cilado hije që mbulonte dashurinë e tyre, ata e ndriçonin atë me dritën e tyre. ꜰɪʟʟᴜᴀʀ ᴍë: 17 ᴋᴏʀʀɪᴋ 2023 ᴍʙᴀʀᴜᴀʀ ᴍë: 10 ꜱʜᴋᴜʀᴛ 2024 ❗️Ndalohet kopjimi, publikimi i kësaj historie pa lejen time❗️

Me kapi doren i inatosur dhe po me terhiqte drejt dhomes sime. Hapi deren dhe me perplasi fort pas saj duke bere qe te leshoja nje pasthirrme dhimbjeje. Ngrita koken per t'u ndeshur me syte e tij qe dukej sikur me shponin si thika. Kishte shtrenguar nofullat fort dhe merrte fryme shpejt. -Cfare ke ndermend te besh ne kete menyre Dea? -Asgje. Cfare mund te bej une? - i thashe me nje ton mosperfilles dhe ai shkundi koken ne shenje zhgenjimi. U afrua prane meje aq shume dhe po me shikonte ne sy. Nuk isha mesuar me ate afrimitet. Afroi ngadale koken te qafa ime dhe me la nje puthje qe m'u duk sikur me perveloi. Nje dritherime me kaloi ne trup dhe nje renkim i vogel me doli nga buzet. Ne qofte se do te vazhdonte ne ate menyre, nuk do t'i rezistoja dot. Vendosa duart te kraharori i tij per ta shtyre, por ai u tregua me i shpejte dhe i kapi ato. E shtyva mbrapa, ai me terhoqi dhe perfunduam te dy ne shtrat. Nje pozicion teper i sikletshem, ai siper meje. -Rian, cfare dreq... Nuk e mbarova dot fjaline, sepse me nderpreu ai. -Shhhh.... Mos fol. Ishte aq afer me mua sa edhe kur fliste, i ndieja buzet e tij mbi te miat. Me dukej sikur isha paralizuar e gjitha. Cdo here qe gjendesha afer me te, ndodhte kjo gje. Me njeren dore kaloi disa floke te miat mbrapa veshit, ndersa tjetren e vendosi te beli im. U afrua prane veshit tim dhe filloi te me peshperiste: -Kam bere nja gabim te madh Dea. Ngriti koken dhe me pa ne sy. -Cfare gabimi? - e pyeta, kurioze per pergjigjen e tij. -Qe u dashurova me ty, - tha ai dhe me perfshiu ne nje puthje pasionante. Filluar më gusht 2017 Përfunduar më tetor 2017