Asosyal, ve her allahın günü zorbalık gören iki gencin görücü usulü evlenmesinden doğan aşk.

Ellerinde çiçekler ile geldiğinde yani kalbime girdiğinde onu hiç beni yaralayamaz sandım. Biz bir olunca acı çekmeyiz, sevda adını verdiğimiz şey bize iyi gelir sandım. aşk acı çekmekmiş. sevda zormuş belki baska yerde başka şekilde bir olsaydı yollarımız daha farklı olabilirdi. Evlilik tozpembe mi? Tozpembe bulutları silin şimdi gerçekler yazılıyor. Hayat gibi bugün mutlu, yarın hüzünlü...

-Benim ecdadımın sarıkla fethettiği toprakta bana sarıkla dolaşamazsın diyemezsin kardeşim! -kardeşim deme lazım olur hshsjaja

-Bana bak peçeli... -Gelirsem oraya çok fena olur. Ne olur? -Aşk olur.

Musalla taşı neden diyorlar sana? Anasının gözü ama sen nereden duydun? ve kimsinnnnnn!

"Derman eyle derdime... Gel çıkar şu kuyudan" geldi. Hemde geç kalmadan geldi. "Artık bırak şu inadını" diye söylendi adam. Kadın onu umursamadan önüne döndü. Hala aynı karardaydı. Ne olursa olsun vazgeçmeyecekti. Çekilen bunca acı unutulacak sineye çekilecek cinsten değildi. Diğer tarafta da bekleyen seven sayan onu insan yerine koyan bir Derman vardı. Derman olacak anı kolluyordu. Sevgiyle bakmak istiyordu gözlerine, alıp bağrına basmak istiyordu. Kadın çaresizlik içinde ona koşmak isterken ne arkasındakini bırakabildi. Ne de diğerine gidebildi. Bakalım kim kime yâr, kim kime ceza olacaktı. ..... Güzel insan, kalemime izin verip kütüphanenin en nadide köşesinde olmaktan gurur duyarız. Sevgi ve muhabbetle...

Nice ağaçlar yetiştirdim bir kalbimi yetiştiremedim... Sevgili Dostum'a ithafen...

Baharın harika günlerinde dondurma serinliğinde, güneş sıcaklığında yaz hikayesi okumak ister misiniz?Hadi gelin tanışalım, kaynaşalım♡ "Durumunu sona atayım dedim yanlışlıkla seni soluma atmışım sevgilim. Kızma bana, bir ömür sahip çıkarım sana. Ya da sen bana. " Seren bana iflah olmazsın bakışları atarken benim kalbim gümbür gümbür atıyordu. Yazarın, karakterine olan aşkı... ya da degil. Bilemem.

"Her Dem olmuş yürekler, Birbirine söz vermiş gönüller, Kulak duymasa da Duymaz mı kalpler" Kendinden emin bir şekilde attığı adımın hesabını soruyordu. Kendine! Bunu kendime yapabilir miyim? Peki ya ona? Hiç sesini duymadan kavuşmayı beklediğim yarimi görmezden gelip yüzünü bile görmediğim başka bir insanla sırf Allah rızası için evlenebilir miyim? "Karşımda gördüğüm kişiye hayran bir şekilde bakarken istemsiz olarak başım önüme eğildi. İçimden sonsuz kere şükür ettikten sonra kafamı kaldırdım. Tebessüm ederek bana bakmayan gözler beni kendine aşık etmeyi çoktan başarmıştı..." Ubeydullah'ın hikayesi... 25.04.18 Kapak için, @bikudusgecesi'ne cok teşekkür ederim. Sprituel içinde; #91. ^21.03.18 #86. ^22.03.18 #68. ^25.03.18

ZAM"AN" ilahi aşk zamanıydı.. Vakit bir gündüz vaktiydi. Gönlümden dökülenler.. * "Bu sen misin gerçekten?" Diye sordum korka korka emin olmak istercesine, "Evet benim" dedi sadece ve kendinden emin bir şekilde kafasını önüne eğerek arkasını döndü. Tam gitmek icin adım atmıştı ki: "Çok şükür Allah'ım" dedim. Onunla ne kadar da çok konuştuğumu hissettim. Kafamı önüme eğerek "Allah daim etsin" dedim ve içeriye geçtim. Aklım zihnim onunla meşguldü. Kafamı başka hiçbir yere veremiyordum. Bu kalbim de neden böyle atıyordu. Yıllar sonra nasıl olmuştu... Zaman nasıl geçmişti. Üzerimde mahcubiyet gezerken, kalbimin dışında atmasına ne ad verilirdi ki? Başlama tarihi: 11.01.18 Bitirme tarihi: 11.05.18 -Spirituel içinde: #99. ^15.01.18 #91. ^03.02.18 #83. ^07.02.18 #42. ^09.02.18 #31. ^13.03.18 #29. ^17.03.18 #26. ^07.04.18 #13. ^13.04.18 # 9. ^22.04.18