"Meyveli pasta çok güzeldi-" "Meyveler kendinden geçmişti, ne güzeli. Haram zıkkım olsun verdiğim para." Düşünceli hâlde önüne döndü. Keyif kaçırmaya gerek yok. Kolumu omzuna atıp kendime çektim onu. Başını bana çevirdiğinde gülümsedim. "Sen nasıl beğendin o pastayı ya?" deyip yanağını sıktım. Omuzlarını kaldırıp indirdi. "Ne bileyim Kartal, yedik işte. Yanımdaydın ya." Mavi gözleri ışıldadı. İç çektim. Yanağına uzanıp öptüm büyükçe. Sonra birden önüme geçip sımsıkı sardı kollarını belime. Kollarımın arasına aldım onu. Evleneceğim onunla. Karım diyeceğim. "Minnak Gezginlerimiz ne zaman olacak?" dedim sırıtarak. Güldü. Keyiflenelim. Başını çıkartıp yüzüme baktı. Düşünür gibi yapıp gözlerini gözlerime çevirdi. Dayanamayıp öptüm. Güldük. "Ben öğretmen olduktan sonra... Yani en az bi' beş yılımız var." dediğinde keyifsizce başımı salladım. Kız haklı. Yanağıma uzanıp sulu sulu öptü. Mavi gözlerine döndüm tekrar. Etkileyici bakışlar atıyor bana. Sırıttım. "İstersen şimdi evlenelim." dediğinde atıldım. "Tamam! Hemen eve gidiyoruz. Yok! Önce nikah dairesi, sonra eve." Güldü. Kollarını boynuma sarıp sıkıca sarıldı bana. Kollarımı beline yerleştirip omzundan öptüm. İçimdeki heyecan yerini korurken gerçekler yüzüme çarptı. Ona güzel yaşam sunmam lazım. Bu hâlimle bi' b*ka yaramam. "Beş yıl bekleyeceğiz artık." deyip yanağından öptüm. Başını kaldırdı. Durgundu bakışları. Başını salladı.

Bazı kelimeler bir nefeste söylenir, bazıları ise bir ömre yayılır. Bir nefesle başlayan her şey, bazen insanın içinde bin parçaya bölünür. Bu kitap; Söyleyemediklerimin, içimde birikenlerin ve bir nefeste geçip gitmeyen hislerin hikâyesi. Bir nefes al... Bin duygu yaşa. Kırıldığım yerden büyümeyi öğrendim. Kimse görmedi ama ben içimde defalarca kırıldım. Duygularım geçmedi, kabuk değiştirdi. Ve içimde kalanlar, Söyleyemediklerimi ezip geçti... BU BİR ŞİİR KİTABIDIR. LÜTFEN BUNA GÖRE OKUYUN.

Kalbe ışık tutmalıyız. Çünkü karanlıkta ne hissettiğimizi anlayamayız. Bazen acı sandığımız şey korkudur. Bazen sevgi sandığımız şey alışkanlık. İnsan önce kendine bakmalı. Ne hissettiğini, neden sustuğunu, neden yalnız kaldığını fark etmeli. Bu sayfalarda cevaplar yok. Sadece sorular var. Çünkü insan ancak sorularla kendine yaklaşır. Bu kitap, kalbime ilk tuttuğum ışıktır. BU BİR ŞİİR KİTABIDIR. LÜTFEN ONA GÖRE OKUYUN... TEŞEKKÜRLER :)

Elis: her gün yeni doğan 12 bebek yanlış aileye veriliyormuş Elis: doğduğum günün kosinüsünü alıp tanjatıyla çarptıktan sonra 10 tabanında logaritmasını alarak türevini hesaplarsam ailemin ailem olma olasılığının kombinasyonlarını hesaplar mısın? ~İtalyan Espresso ismiyle yazılmış ilk kitaptır. 11.12.2022 - 01.01.2023 aksiyon#1 mizah#1 romantizm#1 dram#1 sevgi#1 gençkızedebiyatı#1 gençkurgu#1 gizem#1 genelkurgu#1 kısahikaye#1 texting#1 bilinmeyen#1 anonim#1 yanlışnumara#1 leo#1 telefon#1 Tüm hakları Leo'nun kalbinde saklıdır.

ATMACA SERİSİ I ❦ Siz: Uyuma bence bu saate uyulur mu hem saat daha gecenin ikisi Siz: kalk ve benimle konuş derdime derman ol Siz: Aşk Olsun insan bir cevap verir alınıyorum ama 0546*** ** 01: Ne bip bip bip yazıyorsun 0546*** ** 01: bak ben gerçekten meşgul bir adamım beni rahatsız etme 0546*** ** 01: Hayır yani bana ne senin derdinden babuş? 0546*** ** 01: git terapiste bu kadar ünlüysen 0546*** ** 01: bak ben adanalıyım adamın aklını alırım 0546 *** ** 01: Ne cinssin onu dahi bilmiyorum yazma bana gardaş Siz: ne o karanlık bir mafya babası mısın Siz: Güldürme beni Adana'lı Siz: mafya babası mısın gerçekten 0546 *** ** 01: he mafyayım napcan

Figen: Ben pek anlamam ama güzel adam dövüyorsun Bars: Güzel mi adam dövüyorum? Bars: Figen sen adamı delirtirsin yavrum |Mahalle kurgusudur #genelkurgu 1 (31.08.2025) #gençkızedebiyatı 1 (05.09.2025) #kurguolmayan 1 (16.11.2025)

Annesi ile küçük bir köyde yaşayan 17 yaşında Arin, bir gün annesini bir yangında kaybeder ve bir başına kalır. Köylü kızı evlendirmeye karar verir. Ağalardan birisi kızın yaşlı bir adamla evlenmesine göz yumamaz ve oğlu ile evlendirir. Kapak tasarımı @paralevm

... Aslında herşey çok basitti. Aşk aramıyordum,ama beni bulmuştu. Aşk kavramına uyan birisi,tam karşımdaydı. Bana değer veriyor,beni gerçekten sevdiğini hissettiriyordu. Onu kaçırmak istemiyordum. Neydi,çekirge bir sıçrar iki sıçrar... bok kazanı mıydı o yoksa!? Aman her neyse! Başımla onayladım. "Evet demen gerekiyordu." Dedi,gülerek. Ah gülümsemesi,gamzesi vardı. Gamzesi olan bir erkek her zaman seksidir... Gülümsedim. "Evet." Evet,seninle evlenmeye evet. Yüz tane çocuk yapmaya evet. Seni sevmeye evet... ... Not; Bu hikayede +18 unsurlar vardır. Kurgudaki soy isimler,kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ve bu bölümler öylesine yazılmıştır,yani çerez bölümler FINAL OLDUKTAN SONRA BÖLÜMLER UZATILACAK. ninaloji...

"Havin'in hikayesi yandığı gibi küllerinden yeniden doğan kızlar içindir." Henüz altı yaşındayken annesinin elinden tutup Mardin'den ayrıldığında, küçük yüreğinde yalnızca bir kelime yankılanıyordu: ihanet. Babası, aşiretin kararıyla eve bir kuma getirmişti. Annesi, bu onursuzluğu kabullenmedi. O gün ne kocasını affetti, ne de aşireti. Boşandı. Ve kızını da yanına alarak Mardin'i terk etti. İstanbul'da yeni bir hayat kurmak için her şeyi göze aldı. Yıllar geçti. O küçük kız, geceleri annesinin sessiz ağlayışlarıyla büyüdü. Okudu, çalıştı, hırslıydı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni birincilikle bitirdi. Ardından yargı yoluna girdi. Başarılı bir savcı oldu, sonunda Cumhuriyet Başsavcılığına kadar yükseldi. Yetmedi. Aynı zamanda gizli bir kimlikle büyük bir holdingin sahibi oldu. Kimse, o zarif iş kadınının Mardinli olduğunu bilmiyordu. 20 yıl sonra, bir gün Mardin'e geri döndü. Aşiret, onun bir daha dönmeyeceğini sanarken. Hanımağa geri dönmüştü. Ama bu kez sadece toprağını almak için değil... Hesap sormak için gelmişti. O artık sadece bir kadın değildi. O, adaletin ta kendisiydi. Ve adaletin zamanı gelmişti. ---