Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Gerçek aile kitabı. Hep o okuduğum kitapların içinde olmak isterdim. Lafımı geri alıyorum, hiç bir şey hayal ettiğim gibi olmamıştı. Ailemden ayrılmış ve başka bir ülkeye gelmiştim. Hayat bir kitap değildi ve ben de onun içindeki karakter değildim. Ya da, belki de öyleydim. -Tamamlandı-

*Seri katiller *Çeteler arası dinmeyen savaşlar *Kavgalar *Sahte alkol ve uyuşturucu *İşkence sahneleri Kitapta ne ararsanız var içeriler hoşunuza gittiyse başlayabilirsiniz 23 EYLÜL 2020 DE BAŞLADI

Aynada ki yansımama bakarak beni neden, Nasıl bu hale getirdiklerini düşünüyordum yine. Kapım yumruklanırken sadece bir kilit uzağımdaki insandan kendimi korumaya çalışıyordum. Her kapıyı yumruklayışında karnıma kramplar giriyor, kalbim ve yüzüm kasılıyordu. Kimse bana dokunmazken işkence çekiyordum adeta. Bana yaşattıklarıyla psikolojimi bozan, ruhumu morarttığı yerlerden söküp alan adamdan kendimi korurken bunu tek başıma yapmaktan yorulmuştum. Artık gücüm kalmamıştı. Ama o bundan daha çok zevk alır gibi bakan korkunç mavi gözlerini asla üstümden ayırmıyordu. Her zaman, her yerde üzerimde tutuyordu. Şimdi ise ölü gibi aynadan halime bakıp kendime acıyordum. Beni bu kadar korkak, bu kadar ruhsuz hale getiripte benim hiçbir şey yapamamamdan dolayı kendimden tiksiniyordum.

Bir kız vardı , daha dün meslek seçimine karışılan . Bir kız vardı , daha dün ailesinden siddet gören . Bir kız vardı , daha dün herkese , tüm haksızlıklara boyun eğen . Bir kız vardı , ayaklarının üstünde duramayan . O kız büyüdü , artık ayaklarının üstünde duruyordu . O kız büyüdü , herkese , tüm haksızlıklara boyun eğen değil boynu eğdiren oldu . O kız büyüdü ailesinden kurtuldu düzensiz hayatı iyi kötü düzene bindi . O kız büyüdü , ailesini kariyeri için silen . O Kız büyüdü adı duyulduğunda hainlere korku salan bir bordobereli oldu . Gizem Karadağ, alanında başarılı 25 yaşında bir bordiberelidir .

Evleniceksin dedi babası sertçe. Belki de Nazlının hayatını yıkan tek kelimedir bu. Hayır diyebildi sadece çok tiz çıkan sesiyle. Babası yine sertçe cevap verdi:"Batacağız ve bunun için o şirketin sahibinin oğluyla evleneceksin" Gecelerin çapkın prensi Ateş Acar gerçekten evlenebilecek miydi yoksa her gece karısını o soğuk yatakta bırakıp başka kadınlara mı gidecekti. Yoksa sevecekler miydi birbirlerini. Pek iyi başlamayan bir evlilik büyük bir tutkuya aşka mı dönüşecekti. Ama bu daha başlangıç sonunda ne olacağı hiç belli olmaz. ~Hikayemde bütün çiftler vardır