12 yabancı, bir harita ve akıl almaz bir oyun... Her biri farklı yerlerden gelen bu gençler, tesadüf eseri buldukları gizemli bir haritayla kendilerini ölümcül bir oyunun içinde bulur. Telefonlarına gelen tuhaf ve tehditkar mesajlar, onları bilinmeyen yolları takip etmeye zorlar. Ormanlar, sahiller ve gizemli yapılar... Her adımda hem sırlar çözülür hem de tehlike büyür. Ancak bu oyun, sıradan bir macera değil. Kurucusu akıl hastası bir zihin ve onun hazırladığı tuzaklar, gençlerin hem zekâlarını hem de cesaretlerini sınar. Her biri kendi korkularıyla yüzleşirken, birbirlerini tanır, güvenir ve birlikte hayatta kalmanın yollarını arar. "Çember; Kanlı Harita", sıradan bir maceradan çok daha fazlası: İnsan doğasının karanlık yönlerini, arkadaşlığın gücünü ve hayatta kalma mücadelesinin sınırlarını gözler önüne seren bir psikolojik gerilim ve gizem hikâyesi. Her satırında merak, her köşesinde tehlike, her adımında ölümcül bir sır saklı. Hazır mısınız?

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

Kitap oldu. Dört kitabı basıldı. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?