" - 𝑪𝒛𝒆𝒎𝒖 𝒔𝒊𝒆̨ 𝒖𝒔́𝒎𝒊𝒆𝒄𝒉𝒂𝒔𝒛, 𝒔𝒌𝒐𝒓𝒐 𝒕𝒘𝒐𝒋𝒆 𝒐𝒄𝒛𝒚 𝒔𝒂 𝒑𝒆𝒍𝒏𝒆 𝒅𝒆𝒔𝒛𝒄𝒛𝒖? - 𝑩𝒐 𝒏𝒊𝒌𝒕 𝒏𝒊𝒆 𝒑𝒚𝒕𝒂, 𝒌𝒊𝒆𝒅𝒚 𝒏𝒂𝒑𝒓𝒂𝒘𝒅𝒆̨ 𝒑𝒍𝒂𝒄𝒛𝒆̨" Czasami nie wiem jak się wyrazić I chciałbym Cię kochać, ale zawsze błądzę I dla Ciebie chciałbym skraść perłowe niebo I zapłaciłbym, żeby odjechać Zgodziłbym się nawet na kłamstwo I chciałbym Cię kochać, ale zawsze błądzę I nachodzą mnie dreszcze, dreszcze, dreszcze Powiedz mi, że nie mam racji I żyję w więzieniu I wciąż próbuję być blisko Ciebie Ale wybacz mi, jeśli to spieprzę Nie potrafię Ci powiedzieć tego, co czuję, to mnie ogranicza Dla „kocham Cię" zmieszałem narkotyki z łzami Ten jad, którym plujemy każdego dnia Nie chcę go już mieć na sobie Widzisz to, jestem tutaj Na rowerze z diamentów, jednym spośród wielu

Olivia nigdy nie przypuszczała, że przypadkowe spotkanie z Martinusem - idolem tysięcy fanek - odmieni jej codzienność. Miała to być tylko jedna noc: kilka rozmów, śmiech i niewinny pocałunek. Jednak los, a może coś więcej, sprawił, że ich drogi nie rozeszły się tak łatwo. Między spontanicznymi gestami a ukrytymi spojrzeniami rodzi się coś nieoczywistego - coś, czego żadne z nich nie planowało. Czy to tylko chwilowa fascynacja, czy może początek czegoś, co na zawsze zmieni ich życie?

Melanie Raigner wyjeżdża do Norwegii w powodu lepszej pracy jej rodziców. Czy Melanie znajdzie miłość? Czy ta relacja nie złamie jej po raz kolejny serca? Tego dowiecie się czytając tą książkę!📖 • NIE KOPIOWAĆ TEJ KSIĄŻKI •KSIĄŻKA NIE MA ZAMIARU NIKOGO OBRAŻAĆ • ZAWIERA SCENY 18+ •ZAWIERA WULGARYZMY

Po latach Cora spotyka swoich dawnych przyjaciół. Czy między nią a Martinusem znów coś się wydarzy? #1 marcusandmartinus

Coraline Northud nie udaje się spełnić swoich marzeń czy uda jej się je spełnić za drugim?

-Najpierw zapytam Cię słonko. - zaczęła pani Gerd-Anne. - Jak się czujesz po śpiączce? -Wie Pani, jest mi strasznie ciężko wbić się do życia po tym jakże długim śnie. Jestem strasznie zmęczona ale wracam do normy. -Jak noga? Nie wiem, czy Martinus Ci mówił, że miałaś operację. Martinus wpędza Cię do grobu po tym zgromadzeniu rodzinnym. -Mowił. Jest już o wiele lepiej niż wtedy, gdy wybudziłam się w szpitalu. -Ekhmm. - zakaszlał Marcus. - Chciałem Cię przeprosić za ten wypadek. Już teraz rodzice wiedzą, żeby wlewać wódkę do innych butelek niż po wodzie. -Weź przestań. Byłeś poprostu wykończony po ciężkim dniu. -Dobrze, przejdźmy do sedna. - powiedziała pani Gerd-Anne. - Ale pamiętaj, że... -Że jesteś silna, i zawsze damy radę. Pamiętaj, że jestem z tobą. I będę. - przerwał jej Martinus. -Jesteś samodzielna i świetnie sobie dajesz radę. Wszyscy powinniśmy z Ciebie brać przykład. - kontynuował Marcus. -Dla Ciebie nie ma rzeczy niemożliwych. Jesteś niezastąpiona. - powiedziała Emma. -Jesteś najodważniejszą dziewczyną która znalazła się w tym domu. - dodała Nora -Wszystko to co masz, to tylko i wyłącznie Twoja ciężka praca. - kontynuowała Silje. -Że nawet gdy ziemia się rozpadnie, ty i tak znajdziesz w tym pozytywy. - dokończył Pan Kjel-Erick. -Czy muszę wracać do Polski? - zapytałam przerażona.