⚠️ UYARI | Şiddet ve +18 İçerik |⚠️ Bu kitap; 🔸 Fiziksel ve psikolojik şiddet, 🔸 Karanlık temalar ve duygusal manipülasyon içermektedir. Bazı sahneler, hassas veya rahatsız edici olabilir. Okumaya devam etmeden önce içeriğin sizi rahatsız edip etmeyeceğini göz önünde bulundurunuz. *** Mahur, babasının yıllar önce karıştığı bir kan davası yüzünden, düşman ailenin oğlu Miran Han Erarslan'la zorla evlendirilir. Bu evlilik, iki aşiretin barış yapması için bir zorunluluktur. Mahur bu evliliği istemez. Tanımadığı, soğuk, tehlikeli bir adama verilmiştir. Ama geri dönemez. Çünkü ailesi onu gözden çıkarmıştır. Miran ise bu evliliği sadece aşiret için yapar. Ona göre Mahur, sadece bir sorunun çözümüdür. Umursamaz, sevmez, konuşmaz. Ama kontrol etmeyi, sınır çizmeyi iyi bilir. İkisi aynı evde yaşamak zorunda kalır. Mahur özgürlüğü için direnir. Miran ise kurallarından taviz vermez. Zamanla bu sessizlik savaşına duygular karışır. Bu hikâye, bir kadının hayatta kalma mücadelesini ve bir adamın karanlığıyla yüzleşmesini anlatıyor.

​​Ben senin bedelinim Hazar Karahan, sevdan değil!" ​Dicle, özgürlüğüne vurulan prangayı kırmak için her şeyi göze almıştı. Ama Hazar'ın gözlerindeki o karanlık ateş, töreden daha yakıcıydı. ​Hazar: "Bu konaktan çıkışın yok Karaca. Ya bu ateşte beraber yanacağız ya da küllerimizi Fırat'a savuracağız." ​Sessiz bir feryat, kanlı bir berdel ve imkansız bir aşkın doğuşu... (+18) Başlama Tarihi : 30.11.2025

Bir Takas, İki Yürek, gelenek ile vicdan arasında sıkışıp kalan insanların; zorla çizilmiş kaderlere karşı sessiz bir direnişinin hikâyesi.

Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, aşkın bile boyun eğdiği törenin, suskunluğun ve yasakların hikâyesi. Bir konağın duvarları kadar kalın bir kaderin içinde, Zelal'in sessiz çığlığı.

Elimde tuttuğum yazmayla yavaş adımlarla yürüyordum. Bu yolun sonu nereye gidiyor hiç bilmiyordum. Gözlerimin yaşı kurumuş, bitmişti. Nefes alırken göğsümden yükselen büyük bir ağrı vardı. Saçlarımın kökleri acıyor, yüzümün her yanı cayır cayır yanıyordu. Çok değil yaklaşık on dakika önce yaşadıklarım yüzünden bu haldeydim. Gözyaşlarımı bırakmadan adımlarımı hızlandırdım. "Şimdi değil, birazdan. Dayan Güleycan, dik dur, az daha dayan."

Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪

17 yaşında hamile kalan Çiğdem Zerda Bozan hamileliğinin bilinmemesi için Bozan aşiretinin ağası olan babası tarafından Fransaya halasının yanına gönderilir. 6 yıl sonra kızıyla beraber Mardine geri döner. ____ "Ne diyorsunuz siz? Ben bu adamla asla evlenmem.Berdel filan umrumda değil." "Sen dua et Berzan ağa seni kimden olduğu belli olmayan p*ç kızınla kabul ediyor" "Laflarına dikkat et ağa!" diye Bağırdı Berzan "Benim kızımın kimden olduğu bellidir.Hayatımdakı en büyük şansım.Babasıda bellidir.Bu adamlada iki cihan bir araya gelse evlenmem" dedi Çiğdem Zerda Berzan'ın duyduklarıyla canı acıdı.Ne ara bu hale gelmişlerdi onlar? Çocukluk aşkım dediği kız ondan ayrıldığı gibi gidip başkasına aşık olmuş, üstelik ondan çocukta yapmıştı. "Ağabeyin öldürülücek evlenmezsen" dedi ağalardan biri. Çiğdem Zerda ağabeyine baktı. "Anne hani babama aşıktın sen? Hani babamdan başkasını sevmezdin?" dedi 6 yaşlı Naz. Herkes duyduğu sesle yukarı baktı.Naz annesine kırgınca bakıyordu.Çiğdem Zerda hemen koşarak yukarı çıktı. "Sadece babanı seviyorum annem.Ondan başkası bana haram" dedi Çiğdem Berzana nefretle bakarak. Berzan'sa duyduklarıyla daha da kırılıyordu. "Tüm Mardin bilsin.Benim kızıma kötü bir laf söylenirse hiç düşünmem çeker vururum.Onun babası hala yaşıyor ve kim olduğu bana belli.Başkalarının bilmesine gerek yok" Berzan daha fazla dayanamadı ve gözü dolu dolu çıkıp gitti "Aşiret Berzan ağaların konağında toplanacak.Karar verilecek" dedi ağalardan biri.Zerda Naz'ı odasına götürdü.

Annemin seslenmesiyle aşağıya indim Rengi atmıştı elindeki telefon kulağında kalmıştı öyle yanına gidip koluna dokununca rüyadan uyanmış gibi oldu.Bir anda bağırıp ağlamaya ağıt yakmaya başladı ağıt sevmezdim duydukça içim ürperir tüylerim diken diken olurdum Ağıt demek acı demek çaresizlik hissini bilinmezliği yaşamak demektir benim için. MARİN ŞİRAZ....MİR AMED BERWANİ