មនុស្សរោគចិត្តទាំងពីរ🙂

sad story by : ប៊ីរ៉ូស (កុលាបខ្មៅ)

"បិសាចៗ!! ជួយផង" កូនក្រុមនោះស្រែក។ "ហាសហា! ឯងគិតថាយើងខ្លាចឯងមែនអាបិសាចប្រជៀវ!" ម្នាក់ជាមេក្រុមនោះនិយាយ។ "មែនឬ? ចឹងឯងចូលមក!"Perthថាចប់មិនបានប៉ុន្មានផង គេបានវៃពួកនោះអោយដេករៀបអស់រលីង។ "កុំធ្វើបាបខ្ញុំអីខ្ញុំនឹងរកលុយមកសង់ថ្លៃអាវលោកវិញ" និយាយទាំងយំព្រោះគេខ្លាច Perth សម្លាប់គេ។ "នេះខ្ញុំ Perth Alexander ពិតជាគួរអោយខ្លាចដល់ថ្នាក់នឹងផងហ៎រលោក Chimon Calorie??" និយាយហើយគេបានធ្វើមុខគួរអោយខ្លាចបន្ថែមទៀត។ "កុំណា!!" ស្រែករួចគេក៏សន្លប់បាត់ទៅប្រហែលជាគេភ័យនឹងហត់ផងបានជាបែបនេះ "ក្មេងល្ងង់ ហាហា" សើចហួសចិត្តតិចតិច។

_និពន្ធដោយ : Meen (មីន) / Seiii (ហ្សី) _កែសម្រួល អក្សរអក្ខរាវិរុទ្ធ: Mobii (ម៉ូប៊ី) _ការណែនាំ : ប្រលោមលោកនេះជារឿងប្រឌិត មិនណែនាំឪ្យកុមារអាយុក្រោយដប់ប្រាំបីឆ្នាំ អាន ព្រោះពាក្យសម្ដី ទង្វើ នៅក្នុងប្រលោមលោកនេះ អាចនឹងមិនសាកសម សូមប្រើ វិចារណញ្ញាណ ក្នុងការអាន។ ហាមផុសបន្តដោយមិនមានការអនុញ្ញាត!

ខ្ញុំដឹងថាក្ដីស្រលាញ់ខ្ញុំចំពោះគាត់គ្រាន់តែជារឿងឆោតល្ងង់ ហើយខ្ញុំកាន់តែដឹងទៀតថា គាត់និងគ្មានថ្ងៃងាកមកសម្លឹងមើលខ្ញុំទេ ខ្ញុំល្ងង់ណាស់មែនទេដែលសុខចិត្តស្រលាញ់គេម្នាក់ឯងមករាប់ឆ្នាំ រហូតដល់ពេលនេះគាត់មានមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ទៅហើយ គាត់និងគេសមគ្នាណាស់ ខុសពីខ្ញុំដែលដូចមេឃហើយនិងដី បើសិនជាអាចខ្ញុំចង់ក្លាយជាគេម្នាក់នោះ ទោះបីជាគាត់មិនបានស្រលាញ់ខ្ញុំជាខ្ញុំ ក៏ខ្ញុំអូខេឲ្យតែបាននៅក្បែរគាត់រហូត

យើងចង់ក្លាយជាឯង....! *Best for reading at night. Note:កែសម្រួលឡើងវិញ *អាធ្យាស្រ័យបើមានអក្ខរាវិរុទ្ធត្រង់ណាខុសនិងពាក្យសម្ដីខ្លះអាចលើសលួសឬមិនសមរម្យ Help vote please, thank you.

ប៉ូលិសម៉ាហ្វៀមេធាវី