"Aşık olmak aptallıktır." dedi sert ve soğuk sesiyle.İfadesizce karşımda oturan şeytan ,beni dipsiz bir çukura sürüklüyordu.Gece gibi gòzlerinin içinde yanıp sönen şeytani ışıltılar kanımı donduracak nitelikteydi.Bakışlarını gözlerime sabitleyince ,kalbim tekledi.Ondan nefret etmek istiyordum.Ama aksine kendimden nefret ediyordum.Onun yaptıkları karşısında çaresiz kalmıştım.Tıpkı diğerleri gibi ondan korkuyordum.Kendimi bir kafese sıkışmış,kanadı yara bere içinde bir kuş gibi hissediyordum.İstemsizce gòzlerimden süzülen yaşlar çeneme doğru yol alıyordu. "Ağlama" dedi beklentime zıt bir şekilde. "Madem aşık olmak aptallık,o zaman neden beni burada zorla tutuyorsun?Bunun aşktan başka sebebi var mı?" dedim cesur olmaya çalışarak.Kendinden emin bir gülümsemeyle cevap verdi." Zaten sana aşık olduğum için en büyük aptal benim." Ne yani bu bir iltifat mıydı? yoksa pişmanlık mı ? Gerçekten bu adam tutarsızdı.

Amatörce yazdığım ilk kitabım. [Yeni eklenen bölümler ve düzenlemeler yapılmıştır] "Aşkın en karanlık yüzü, kaybın en derin acısı... Bu hikaye, sevdiği kadını kaybetmenin ağırlığı altında ezilen bir adamın deliliğe yolculuğunu anlatıyor. Her sayfada, aşkın ve kaybın sınırlarını zorlayan bir kahramanın iç dünyasına tanık olacaksınız. Duyguların en ham haliyle karşı karşıya kalmaya hazır olun..."