Tanrılar öldü. Titanlar sustu. Ve dünya, dağ büyüklüğünde cesetlerin gölgesinde bilmeden yaşamaya devam etti. En azından halk bilmeden yaşadı... Bir zamanlar Olimpos'u titreten ilahi varlıkların çürüyen bedenlerinden hâlâ kan sızıyor... İlahi Kan. Bu kanı içenler, birkaç saatliğine tanrıların gücüne dokunabiliyor. Krallıklar bu yüzden savaşıyor, şehirler bu yüzden yanıyor, insanlar bu yüzden canavarlaşıyor. Bedelini ise habersiz canlar, halk ödüyor. Tanrılar yokken onların gücü hâlâ paylaşılıyor. Ama kimsenin bilmediği bir gerçek var. Bu sır ortaya çıkarsa dünyayı ayakta tutan bu kanlı düzen çökecek. Eğer saklanırsa tanrı cesetlerinden doğan bu yeni çağ sonsuza dek sürecek.

O, gözlerini açtığında gökyüzünün kızıllığı baktığı her yere bulaşmıştı. Etraf, ağır bir koku tarafından sarılmıştı: ölümün kokusu. Bildiği bütün cehennem tasvirleri kırmızı ya da tonlarıyla resmedilmişti çünkü kırmızı, görüp görebileceği en keskin renkti.O, bu gerçeği etrafını saran kan gölünden anlamıştı.

ASTROKÖLE 3.Dünya Savaşı'ndan sonra yeniden şekillenen Dünya'da yaşarken ansızın Griler tarafından kaçırıldı. Büyük kısmı, baskıcı ve işgalci Astrosaltanat tarafından yönetilen Medarra Galaksisi'ne getirildi. Ardından bir eğlence patronuna satıldı. Satıldığı adamın Ermvi adını verdiği genç kadın artık bir astroköleydi. Öyküsünü ondan dinlemek ister misiniz? *** Gizlice yaptığım bu kaydı, öykümü anlatma ihtiyacı hissettiğim için yapıyorum. Evrenin, her bir zerremle yabancı olduğum bu köşesinde, maalesef ki başımdan geçenleri ve hissettiklerimi yüz yüze anlatıp içimi dökebileceğim birileri yok. Bu cehennemde bunun deli gibi eksikliğini çekiyorum. Kendimi bir arkadaşla konuşuyormuşum gibi hissedebilmek istiyorum. Bunun için de öyleymiş gibi davranacağım ve seni, başka bir galakside mutlu mesut yaşayan, benim gibi görünen biri olarak düşüneceğim. Şimdi!... Ay, dur biraz. Olur da bu kayıt eline geçerse seni aşağılık pislik! Gerçi kendi dilimde konuştuğum için anlamayacaksın ama, umarım ha bire boka benzeyen şeylerle doldurduğun miden patlar da parçaların her gün galaksinin en seçkin pisliklerinin doluştuğu bu iğrenç mekânının duvarlarına süs olurlar! Aha biz buna ilenç diyoruz sevgili 'sahibim'! Geberesice göt lalesi seni! Oh be! Bunu yapmasam olmazdı. İşte şimdi başlayabilirim sevgili arkadaşım. Dinle bakalım bu astrokölenin öyküsünü.

Ateş Krallığı yıkıldığında, geriye hiçbir şey kalmadı sanıldı. Ta ki, bir fısıltı sessizliği delene kadar: > "Tüm elementlerin varisi uyandı." Liva, doğuştan Ateş Krallığı'nın varisi. Ama kaderi, sadece ateşi taşımaktan fazlası... Çünkü o, yedi elementin hepsine hükmedebilen ilk ve tek kişi. Akademiye adım attığı an; gökyüzü titredi, denizler kıyıya çarptı, toprak nefes aldı. Yedi krallığın varisleri onunla yüzleşmek zorunda kaldı. Kimisi düşman, kimisi dost... Kimisi ise kalbinin anahtarı. Ama elementler huzursuz. Çünkü bu dünyada dengenin bir bedeli, gücünse bir laneti vardır. Ve Liva'nın uyanışı... Hepsini başlatacak.

Beş asırdır kayıp olan Ay ve Yıldız Prensesleri yeniden Gökyüzü'ne dönerler. Başlarına ne geldiğini kendileri dahil kimse bilemez. Kayıp hatıralar yerlerini buldukça geçmişin ardında gizlenen kaos gün yüzüne çıkmaya başlar ve bu sır bütün evrenin dengesini değiştirmek üzeredir. Sırlar, kehanetler, ihanetler, acılar ve aşk... Gerçek açığa çıkmak için sancı çekiyor. ☀️🌕✨

2023 Watty Yarı Finalisti 1. KİTAP TAMAMLANDI

Hepimiz Kuzey'in yanına toplandığımızda hızlıca konuşmaya başladı. Biz ise pür dikkat ağzından çıkacak kelimelere odaklanmıştık. " Size daha öncesinde de söyledim. Hangi zamana hangi paralel evrene geçiş yapacağımızı bilmiyorum. Çok riskli bir durum. Anladınız mı ? " Dediklerine üçümüzdende hızlı bir onay geldiğinde Pamir artık dayanamıyormuş gibi bağırmıştı. " Kuzey! Yap artık şunu neredeyse geldiler!!" " Sen yeterki iste.." Sözleri ardından gözlerini odaklanmak için kapayan Kuzey iki yumruğunu birbirine çarptığında üçümüzün elleride bir biri üstüne Kuzeyin omzundaydı. Aniden Büyük bir ışık patlaması olduğunda bir şeye çekiliyormuş hissiyle birlikte gözlerimde kapanmaya başlamıştı. Artık kaçış yoktu... Planımız bizi nereye sürüklerse oraya gidecektik. Ya kaçış planımızın kurbanı olacak ya da kurtuluşumuzu taçlandıracaktık.

Sis, vadinin içine yavaşça çökerken karanlık ormanın içinden boğuk bir kükreme yankılandı. O kükreme her kime aitse o intikam için geri gelmişti

"Günlerden bir gündü, o gün günlerden sadece bir gün değildi." 🍁 O gün ne karlı bir gündü ne de yağmurlu bir günün akşamıydı. O gün zamanın çabucak aktığı, gölgelerin inzivaya çekildiği, hesap gününün yaklaştığı günlerden biriydi. O gün sıradanlıktan çok uzak, son tokmağın vurulduğu gündü. TARiH: 10/ 03/ 2025