Zengin Kont ailesinin tek kızı öldürüldü. Ama onun adına üzülen yoktu. O ona olan nefreti anlamadı. Bir gün gözünü bir hayalet olarak açıncaya kadar. Kendi bedeninin başkası tarafından hareket ettirildiğini gördü ve onun için üzüldü. Ama çok yakında o kişi istediği her şeyi aldı. Diğerlerinin sevgisini, çok uğraştığı her şeyi. Hatalı olan o muydu? O kızı ölene dek izledi sonunda o ölünce o da kaybolmayı umdu, ama her şeyin başladığı zamana tekrar geri döndü. Bu sefer onu istemeyenler için uğraşmayacak! Peki neden biraz para kazanıp onları tokatlamıyoruz?

Büyük Dük Alaric, kılıcını boynuma doğrultmuş halde benim diyeceğim şeyi beklerken bir anda Alaric'in kafasının üstünde metin kutusu belirdi. *...Ne yapmak istiyorsun?* _Büyük Dük'ün önünde Eleanor'a aşkını itiraf et. _Büyük Dük'e, Eleanor'u korumak için kılıç çek. _Kendi hayatını diğerleri için feda et. Bütün seçenekler çok aptalca, bu sistem ciddi mi!? Sırf ana karakter değilim diye cidden bu kadar acımasız mı olacaksınız! Hayatta kalma şansım yok ki bu seçeneklerle, ikinci seçeneği seçsem bile hayatta kalıp kalamayacağım belirsiz ki bu otome oyununda ilk ölen karakterin bedenindeyim! Lanet olası oyun ve dolandırıcı Melekler! Seçmiyorum hiçbir şey oldu mu! Büyük Dük'ün önünde diz çökeceğim ve hayatım için yalvaracağım hadi bakalım! *5 saniye içinde seçim yapılmadığı taktirde öleceksiniz.*

Öldüm. Ve gözlerimi açtığımda bir çocuk taciriydim. "E ebesinin a-" ~ Daha önce hiç öldükten sonra yeni bir hayat şansı hak eden ve başka bir bedende gözlerini açan insanların hikayelerini duydunuz mu? Duymadıysanız endişelenmenize gerek yok. Size kendi gördüklerimi anlatabilirim. Bu tarz ikinci hayatlarda okuduğu kitabın kötü karakteri olandan tutun da oyundaki ana karakterin kardeşi olana kadar pek çok kişi gördüm. Yeniden doğmak için okuduğunuz kitabın bir karakteri olmanıza da gerek yok. Sadece herhangi büyülü bir dünyada da kendinizi bulabilirsiniz. Tır çarpan çoğu kişinin başına bunlar geldi. Hepsi de öldükten sonra yabancı bir bedende ve farklı bir dünyada gözlerini açıp hayatta kalmaya çalışıyordu. Bu bilindik bir hikaye. Bana tır bile çarpmadı ama öldüğümde ben de yeni bir hayata gözlerimi açtım. Şanssız bir insan olduğuma bakılırsa kitabın sonunda ölecek kötü bir kadın olarak doğabilirdim. Ana karakter olan masum kıza zorbalık yapardım, ana erkeği elde etmeye çalışırdım ya da kötü bir kadın her neyi yapıyorsa onu yapardım işte. Bir kitabın içinde doğmasam bile herhangi bir dünyada herhangi bir hayata sahip olabilirdim ve ona göre yaşayabilirdim. Övünmek gibi olmasın ama adapte olmak en iyi olduğum şeydi. Dediğim gibi her şey olabilirdim ve buna uyum sağlardım. Ancak kesinlikle küçük bir çocuğu kaçırmazdım. Evet her şeyi tahmin edebilirdim ama öldükten sonra bir çocuk taciri olarak gözlerimi açacağımı ölsem bile (biraz ironik oldu) tahmin edemezdim. Ancak bu doğruydu. Karanlık depodaki elleri bağlı bir şekilde yerde kıvranan küçük çocuğa bakarken de bildiğim tüm küfürleri sıralıyordum. # Hikaye eğlence amaçlı yazılmıştır. Basit bir dili vardır. Ayrıca cümleye bağlaçla başlamaya bayılırım. Yanlış olsa da bırakacak değilim. Ha bir de üşenmediğim bir anda bölümleri düzenleyece

Gözlerini açtığında yazdığı kötü karakterin bedeninde uyanan Esra büyük bir şok içerisindedir ve ne yapacağını bilemez. Bildiği tek şey hayatta kalmakta ısrarcı olduğudur. Bir yazılım mühendisi ve cerrahın kızı olan Esra, Gizelle Kaylan'dan daha zeki ve bilgili olduğuna emindir. Ölmemek için zekasını ve bildiklerini kullanmakta çekinmeyecektir, ancak yazdığı kısımın sonuna geldiğinde ne olacak?

ÇEVİRİDİR Veliaht prens tarafından nişanlarının iptal edileceği söylendikten sonra Kontes Lorona öldü. Kimisi nişanın iptali ile uğraşmak zorunda kalmadıkları için rahatlarken, kimisi de uzun süredir istediklerini elde etmenin mutluluğunu yaşadı. Her şeyin iyi gideceğini düşündüler ama Lorona'nın ölümünün etkisi çok büyüktü.

Popüler ve yetenekli bir yazardım. Ama bu, en başından beri mükemmel yazdığım anlamına gelmiyordu. Yazdığım ilk roman "Tanrıça'nın Çiçeği" en kötü eserimdi. Acemice yazdığım bu kitabın kötü kadını mı oldum?! Herkesin nefret ettiği bir kişi olarak yaşamak çok zor olacak. Böyle düşünüyordum ama neden 2. erkek karakter olan Charles Exeter benimle arkadaş olmak istiyor? (Yan karakterlerden birisi LGBT üyesidir. Rahatsız olacaksanız okumayın.)

Bir Webtoon bağımlısı olarak başıma gelebilecek en iyi şey geldi ve bir Webtoon'a (favori webtoon'um) kötülük olarak girdim! Tamam bazı eksileri olabilir mesela ölecek olmam gibi ama başrollere bir şey yapmadan uzaktan izlemenin sakıncası olmaz değil mi? Böylece birlikte mutluca yaşayabiliriz! En azından böyle olacağını düşündüm. Üç yandere erkek başrol benden nefret etmek için doğmuş gibi ama okuduğum webtoonlardan öğrendiğim bir şey varsa...o da hepsine gerçek kötülüğün nasıl olduğunu göstermem gerektiği!

Kamina kırtasiyeden dönerken tır kazasında ölür. Gözlerini açtığında ise okuduğu romanın kötü karakteridir. Kurgudur.

"Mankenler, aktrisler ve şarkıcılar... Harry, bu iş daha fazla böyle devam edemez." dedi, grubumuzun halka ilişkilerinden sorumlu olan Mike. "Harry, hayranların normal birileriyle olduğunu görmek istiyorlar. Fiziği mükemmel olmayan, aileden zengin olmayan, sürekli göz önünde olmayan biriyle..." dedi, imaj sorumlumuz River. "Öyle biri ki, insanlar ona bakar bakmaz mükemmel fiziğini görmesinler ya da ailesinin ne kadar varlıklı olduğunu düşünmesinler. Onun yerine... Mesela ne kadar güzel gülümsediğini düşünsünler." diyerek lafa girdi, Mike'ın yardımcısı Ella. Şaka yaptıklarını söylemelerini bekledim ama böyle bir şey olmadı. Sıradan bir kız bulmalıydım. Ya da söylemekten hoşlandıkları üzere, "potansiyeli olan bir kız" mı demeliydim?